Adios (11-03-2009)

Onze vakantie zit er helaas alweer op. Dinsdagavond zijn we om kwart voor 9 (met ruim 2 uur vertraging) vertrokken uit Mexico en rond 13 uur woensdagmiddag zijn we in Nederland geland.Vlag van Mexico in haven Cozumel
Iedereen bedankt voor het lezen van ons blog en voor het reageren. Als je meer foto’s wilt zien, ben je natuurlijk altijd welkom!

En wij gaan nu even bijkomen van de vlucht en kunnen nog de rest van de week rustig aan doen, voordat we weer aan het werk moeten.

Cenotes (07-03-2009)

Toen we Mexico geboekt hadden leek het ons leuk om in ieder geval een keer in een cenote te zwemmen. Dat is een soort grot. Je hebt ze in twee vormen: een gesloten (dus ondergronds) en open (dus gewoon de zon die boven je schijnt en je kan de natuur erom heen gewoon zien). Bij Chichen Itza hadden we al een indrukwekkende open cenote van bovenaf bekeken. Die gingen we vandaag niet evenaren, maar we hebben wel een leuke dag gehad.

We werden om half 9 bij ons hotel opgehaald met een busje. Onze groep bestond uit 12 mensen (een heel minibusje vol), maar er waren ook andere busjes die exact hetzelfde deden, dus hier en daar was het een beetje dringen. Ya-Kul lagoon
Onze eerste stop was bij de Ya-Kul lagoon. In deze zijarm van de oceaan hebben we ruim een uur gesnorkeld. We hebben mooie vissen gespot. Wat verder naar de oceaan toe werd het water ruwer en waren er minder vissen te zien, of ik heb ze gemist 😉 We hebben in ieder geval onze spieren om tegen de stroom in te zwemmen vandaag goed gebruikt.

De tweede stop was bij de gesloten cenote, waar ik me het meest op verheugde. Eigenlijk hoefde ik niet persé te snorkelen, dat wilden we eventueel later wel doen. Het ging mij om het zwemmen in een cenote en dit was de enige tour die in ons hotel werd aangeboden. De gesloten cenote dus: errug koud!! Maar ook erg mooi. Af en toe moest je wel oppassen waar je zwom of stond in verband met de rotsen, maar wat een gaaf gezicht (natuurlijk waren er lampen binnen zodat je toch nog wat kon zien). Er zwommen een paar kleine visjes, maar om die te compenseren vlogen er vleermuizen door de cenote!Ondergrondse cenote
Na de lunch was het tijd voor de open cenote. Die hadden ze erg toeristisch ingericht. Je kon er vanaf een rots naar beneden springen of aan een kabelbaan het water in. De omgeving was wel erg mooi, maar minder indrukwekkend dus als bij Chichen Itza.

Toen het begon te regenen (ja echt!!) was het tijd om weer terug te gaan naar het hotel. Hier zagen we dat we allebei toch nog wel verbrand zijn, ondanks de biologische zonnebrand. Biologisch? Ja, in dit soort wateren mag je alleen biologisch afbreekbare zonnebrand en anti-muggenspul gebruiken. Gelukkig hadden we dat van te voren al gehoord en hadden we dus al speciale zonnebrand mee (thanks Sanne!). Maar nu is het wel even tijd om af te koelen en vooral ook weer uit te rusten, want eigenlijk was deze tour toch wat inspannender dan we hadden gedacht 😉

Playa del Carmen (05-03-2009)

Ons hotel ligt 8,5 kilometer van Playa del Carmen. Vanaf ons hotel gaat er een paar keer per dag een gratis touringbus naartoe. Eigenlijk waren we van plan om vandaag helemaal niets en nog eens niets te doen, omdat we toch echt wel bij moesten komen van de vermoeiende rondreis (overigens wel een aanrader, maar je moet er wel enige conditie of anders doorzettingsvermogen –zoals ik- voor hebben). Maar we hadden nog wat boodschapjes nodig (zoals zeep om onze kleren mee te wassen, want we zweten wat af) en daarnaast waren we ook wel gewoon nieuwsgierig hoe Playa del Carmen eruit zou zien.

Na het ontbijt hebben we dus de bus naar deze badplaats genomen. Het strand daar is echt supermooi. Breder dan in Cancun en ook wat fijner zand zo lijkt het. De zee is wel net zo mooi. 🙂 Stiekem zijn we een beetje jaloers op de mensen die echt in Playa zitten, want ons strand is wat minder mooi (veel bijgeplante cocosnootbomen… wel fijn voor de schaduw, en ze hebben kunstmatige golfbrekers in het water gelegd. Daardoor wordt de zee aan het strand wel rustiger, maar het ziet er lelijk uit). Maar ons hoor je niet klagen hoor, we zijn allang blij dat we zo dicht aan het strand zitten!! Maar goed, terug naar Playa. Het leukste is al die winkeltjes daar. Wel allemaal toeristisch ingesteld natuurlijk, maar who cares. Alhoewel het ook wel fijn is om gewoon een paar meter te kunnen lopen zonder aangesproken te worden door iemand die een tour wil aansmeren. Negeren is de beste remedie. In het begin zei ik nog wel eens ‘No’, maar daar ben ik maar mee gestopt; geen beginnen aan 😉

Een bezoek van een paar uurtjes aan Playa was vandaag ons hoogtepunt (hahaha, erg hè!?!), de rest van de dag hebben we lekker in de schaduw gezeten en een boek gelezen.

Xunantunich in Belize (03-03-2009)

Vandaag dus op tijd eruit om de grens met Belize over te gaan. Ditmaal geen avontuur in een bootje, maar gewoon uit de bus stappen, stempels in je paspoort laten zetten, door de douane en dan weer de bus in. Geen moeilijk gedoe. Maar het is hier maar net hoe de pet staat. En die stempels zijn wel erg belangrijk, als ze die ‘vergeten’ en er geen datum bij schrijven, ben je de klos en moet je als je het land uit wilt een boete betalen… Sommige ambtenaren doen dat hier expres en dan wordt de ‘winst’ gedeeld.

In Belize is duidelijk te merken dat het welvarender is dan Guatemala. De huizen zijn ook hier niet allemaal van steen (groot deel is nog van hout), maar het is allemaal wel groter. Er wordt minder gebedeld en er wordt gewoon Engels gesproken (hoera!!). Kinderen zijn hier allemaal verplicht om naar school te gaan (in uniform), er staat een boete op van 250 dollar als er controle komt. De natuur is hier, net als in het zuiden van Mexico en in Guatemala erg mooi groen. Het bergachtige is er wel een beetje vanaf. De wegen zijn hier nog niet allemaal geasfalteerd (net als in Guatemala) en dat leidt ertoe dat we achter onze bus een flinke stofwolk meenemen. Op sommige plekken was het overigens zo zanderig en stoffig dat onze bus binnenin ook helemaal onder het stof/zand zat. Waarschijnlijk kwam het door de kieren van de deur naar binnen. Kan je nagaan wat er gebeurt als mensen gewoon langs de kant van de weg staan (bewoners hier lijken er niet mee te zitten) en wat dacht je dan van de schone was die aan het drogen is???! De vrouwen kunnen wel weer opnieuw beginnen.XunantunichIn Belize hebben we Xunantunich bezocht. Om bij dit tempelcomplex te komen moesten we met een veerpont oversteken en werden we daarna in twee groepen in een ‘A-Team’-busje de berg opgereden. Wees gerust, we moesten daarna ook nog een heel stuk heuvel oplopen, dus beweging hebben we ook weer genoeg gekregen vandaag. In Xunantunich mochten we ook de tempel beklimmen en dat hebben we natuurlijk gedaan. Zeventig meter hoog was ie en het uitzicht was fantastisch! De ‘trap’ naar boven was echter wat minder. Slechte keien als trap, zonder leuning uiteraard, dus je moest je aan de muur er naast proberen vast te houden en sowieso niet te ver van de muur vandaan komen en zeker niet naar beneden kijken. Ja, het blijft spannend, elke keer weer! Na Tikal was deze tempel wel minder (volgens de gids is Tikal het hoogtepunt van de reis en dat vonden wij eigenlijk ook wel, snel gevolgd door Palenque), maar het was nog steeds de moeite waard.

Na de tempel en de lunch was het tijd om Belize te verlaten en weer terug te keren naar Mexico. Weer hebben we ons erover verbaasd hoe dat allemaal gaat bij de grens. Sowieso errug laaaaangzaam en verder willen de beambten veel stempels zetten en geld ontvangen. We hebben nu dankzij deze reis in ons nieuwe paspoort al zes (!!!) stempels per persoon.

In Mexico zijn we aan het eind van de middag aangekomen in Chetumal. Daar hebben we het museum van de Maya-cultuur bezocht. Er stonden allerlei maquettes (mooi op schaal) van de Maya tempels. Leuk om degene die we hebben bezocht zo nog even te bekijken. Verder ook wat muurschilderingen gezien, de Maya telling, en nog meer things you have to know about the Maya’s. Tegen deze rondreis kan echt geen enkele geschiedenisles op! 😉

In Chetumal gaan we ook de laatste nacht slapen van deze rondreis. We slapen in een asosociaal luxe hotel: Los Cocos. De hele groep logeert in het vip-gedeelte. Niet dat we daar veel van zullen zien, want we zijn allemaal erg moe en willen vooral graag douchen, eten en slapen. In het restaurant hier hebben we nog even de Mexicaanse keuken kunnen proeven. Tijdens de hele rondreis is dat er niet echt van gekomen. Meestal kwamen we laat aan en dan wil je eigenlijk niet meer als het buiten donker is een stukje stad verkennen (in ieder geval niet in bepaalde plaatsen hier). Dus meestal hebben we in het hotelrestaurant gegeten (met de rest van de groep). Natuurlijk is al het eten wel Mexicaans bereid (koken kunnen ze erg goed), maar we willen natuurlijk ook taco’s en burrito’s 😉 En dus bestelde ik Burritas. Fout! Hahaha, het was een soort tosti. Gewoon alleen met ham en kaas ertussen. Toch niet helemaal wat ik me er bij voor had gesteld 😉 Rogier bestelde iets met chorizo en ei en natuurlijk zwarte bonen-saus! Dat was wel erg lekker en speciaal.

Palenque en naar Guatemala ( 01-03-2009)

Vanmorgen dachten we even terug aan het Nederlandse weer. Het begon hier namelijk even te regenen. Hoe meer we naar het zuiden rijden, hoe groener het is en dus betekent het dat er hier meer regen valt en dat is meteen te merken. Toen we aankwamen bij Palenque, één van de beroemdste ceremoniële centra uit de Maya stad, stonden er dus ook meteen mensen poncho’s te verkopen waar we dankbaar gebruik van maakten. Palenque is een nog meer uitgestrektere ‘stad’ en qua ligging (in het woud) supermooi. Natuurlijk hebben we ook nog een tempel (de hoogste) beklommen, en wel die van de hemel. Daarnaast staan de tempels van de aarde (lagere tempel dan de hemel) en de onderwereld (de laagste tempel). We voelen inmiddels wel aardig onze knieën en benen, maar het uitzicht vanaf de tempel was erg mooi. Al blijft het ook nog wel: verstand en gedachten op nul als je de steile trede van de tempels op en af gaat. Het is maar goed dat sommige tempels niet meer voor publiek toegankelijk zijn, want het is een ‘gevaarlijke sport’. PalenqueNa een flinke wandeling was het weer tijd voor een lange busreis. We gingen de grens met Guatemala over! Maar voor die tijd moesten we nog wel even een stukje door Mexico. De stenen huisjes werden al minder en nu zijn het vooral houten huisjes en staan de vrouwen in het riviertje naast hun huisje de was te doen. Als onze bus voorbij komt, houdt iedereen even op en wordt er meestal gezwaaid door de kinderen.

Onze grensoversteekplaats was een bijzondere. We gingen namelijk niet met de bus de grens over, maar met een bootje! Het voelde wel een beetje illegaal! Deze waterroute wordt ook écht door illegalen gebruikt. Maar wij hebben er netjes voor betaald. Onze koffers werden in de bootjes geladen en per overdekt bootje konden er nog 8 mensen bij en dan mocht je niet van plek veranderen, want anders kon het gebeuren dat het bootje omsloeg… en de koffers erbij…. Dat wilden we natuurlijk niet 😉 Het tochtje duurde een half uur en het was erg leuk om te doen. Mooie omgeving ook. Boottocht naar GuatemalaIn Guatemala stonden jongens ons op te wachten om ons en onze koffers te ontvangen. Daar werden we even met onze neus op de armoede gedrukt. Een jongetje dat zeker niet ouder was dan mijn broertje (8 jaar) liep met onze koffer van zo’n 20 kilo de heuvel op naar de volgende bus. Hij verdient er zijn centjes mee, maar het stond me wel erg tegen; liever had ik zelf mijn zware koffer omhoog gesjouwd en hem geld gegeven! Maar ja, dan kan je wel bezig blijven (er liepen namelijk nog meer kids te sjouwen). Alle kinderen die dit werk deden kwamen toen ze klaar waren ook bedelen om eten en drinken. Dat is wel even slikken. Kinderen tot 12 jaar moeten hier naar school, maar dat is niet verplicht. Ik denk dan ook niet dat veel kinderen hier echt naar school gaan.

De huisjes hier stellen ook niet veel voor. Opvallend is wel dat er veel varkens rondlopen! Daarnaast ook veel kippen en hier en daar staat een paard in de tuin, als vervoersmiddel. De weg was in het begin niet erg goed en we waren dus bang voor een 3 uur durende hobbel-de-bobbel-weg, maar dat viel mee! Na een uur shaken (en ondertussen nog even een stop bij de douane) kwamen we op asfalt terecht. De hoofdweg door het land is inmiddels grotendeels geasfalteerd. Maar verder lopen ze nog dik achter. We overnachten vandaag in Flores. Deze stad – met recht stad, want hier zijn we de eerste ‘winkels’ tegengekomen’ – heeft sinds anderhalve jaar riolering. We hebben vandaag goed beseft hoe goed we het eigenlijk hebben. Dat is volgens mij voor elke Nederlander die voor het eerst naar een minder ontwikkeld land gaat een eye-opener.

Goed, vanavond en morgen slapen we dus in Guatemala. Het land waar malariamuggen actief zijn (aaaaaaaaaaah) dus wij slapen vannacht (die malariamuggen zijn actief tussen zonsondergang en zonsopkomst) heel knus onder een klamboe en smeren ons helemaal in met anti-muggen-spul! We verblijven trouwens wel in goede (relatief goede) hotels. De ligging van deze is ook super; aan een groot meer!

Chichen Itza (27-02-2009)

Vanmorgen is onze rondreis ‘Mundo Maya’ begonnen. We zitten met 2 andere Nederlanders in de bus, die we al hadden ontmoet in ons hotel in Cancun, en met 16 Belgen. Deze Belgen spreken alleen helaas Frans, dus dat houdt in dat onze – van oorsprong Belgische – reisleider steeds het verhaal in het Nederlands en Frans verteld. Dat is natuurlijk heel fijn, maar ik moet er ook even bij vertellen dat hij vandaag wel 1 héél uurtje (siesta in de bus) zijn mond heeft gehouden! Tis echt een schatje en hij weet veel, maar soms is het…uhm.. vermoeiend 😉 Hij is in ieder geval getrouwd met een Mexicaanse en heeft 2 kinderen, dus hij weet zijn weg goed te vinden en daar profiteren wij van.

Vanuit Cancun zijn we naar Chichen Itza gereden. Alles wat we er van te voren over hadden gehoord, klopte. Wat interessant zeg! Chichen Itza is een van de nieuwe wereldwereldwonderen en je kan er op een uitgestrekt gebied onder meer een piramide, tempel, balspeelveld en een cenote vinden. Alles wat je er vindt staat er niet voor niets en met een speciale betekenis. Het is de kalender van de Maya’s. Uitleggen hier heeft weinig zin; je moet het gewoon zien. Vanwege ongelukken mochten we nergens op en vanwege vernielingen ook nergens in. Dat was wel jammer, maar misschien krijgen we bij een van de andere tempels die we gaan bezoeken wel de kans om dichterbij te komen. We zijn tot 13.00 uur gebleven in Chichen Itza en dat was toch wel onze max; we konden de hitte namelijk niet zo heel erg goed hebben (of althans ik in ieder geval niet, maar Rogier stond ook aardig te zweten). Er was hier en daar wel wat schaduw, maar het hielt niet over. Terug de airco van de bus dus in…
Chichen ItzaNa een georganiseerde lunchstop gingen we naar het Franciscaanse klooster. Zelfs de Paus heeft het wel eens bezocht. Het zag er van buiten reusachtig uit. Van binnen was het iets minder speciaal, maar met de uitleg van onze gids was het wel interessant.

Na nog een uur in de bus kwamen we aan in de hoofdstad van Yucatan: Merida. Hier overnachten we vandaag in een business hotel. De weg hier naartoe ging niet alleen over de snelweg, maar ook tussen dorpjes door. We zien hier dus wel wat meer van het ‘echte’ Mexico. Erg zielig om te zien hoe sommige mensen hier moeten wonen. Hun huizen zijn vaak wel van steen, maar erg klein en als er af en toe een deur open staat zie je dat ze eigenlijk weinig/geen meubilair hebben. Onze gids vertelde ons dat de meeste Mexicanen ongeveer 5 dollar per dag verdienen (minimumloon). Shocking. Apart was het om in Merida een giga-rij te zien bij een bank. Rogier maakte nog de grap dat ze daar vast gratis geld uitdeelden 😉 Maar het salaris was waarschijnlijk net gestort en de Mexicanen gingen meteen hun geld van de bank halen. Van sparen hebben ze hier niet gehoord.

Morgen gaat de reis verder naar Palenque.

Dagje relaxen in Cancun (25-02-2009)

Een aantal van jullie zal het niet kunnen geloven; maar we hebben écht rustig aan gedaan vandaag. Het enige ‘verplichte’ puntje op onze agenda was een bijeenkomst van de reisorganisatie (Neckermann). Dit stelde alleen niet zoveel voor. We hadden gehoopt hier nog wat extra info te krijgen over onze rondreis die vrijdag begint,maar we moeten het nog even doen met de info uit de folder waaruit we hebben geboekt. Wel weten we nu de tijd waarop we vertrekken: vrijdag 7.15 uur ’s morgens. Wat nou vakantie?! Uitslapen? 😉

Van dat uitslapen is tot nu toe ook nog niet veel terecht gekomen. We waren gisteren toen we aankwamen hier toch wel erg gesloopt van de vliegreis. Na het avondeten en een wandelingetje naar de overkant van de straat om een fles water te kopen, zochten we dan ook al vroeg ons bed op. Om natuurlijk vanmorgen best vroeg wakker te worden.

Dat flesje water kopen was trouwens ook nog een apart verhaal. Ik denk dat een Mexicaan erg veel aan ons heeft verdiend. Hier in Cancun (en ook in andere delen van Mexico) kun je met Amerikaanse dollars betalen. Dus daar hadden we er al een paar van op zak. De prijzen staan hier ook in dollars, dus lekker makkelijk. Ons flesje water kostte iets minder dan 2 dollar en ik betaalde met 10 dollar. Vervolgens kreeg ik iets minder dan 60 pessos terug. Met onze moeie hoofden konden we het natuurlijk never nooit zo snel omrekenen en hadden we eigenlijk geen zin om daar moeilijk te staan doen. Maar later in een gesprekje met iemand van de receptie die voor ons wachtwoord voor een paar minuutjes internet hetzelfde trucje ging uithalen (wij betalen in US dollars en hij geeft terug in pessos) vertelde hij dat iedereen met andere wisselkoersen rekent en die eigenlijk van uur tot uur kunnen verschillen. De een geeft je 10 pessos voor 1 dollar en de ander geeft er 15 voor 1 dollar. Volgens hem was het dus handig om dollars terug te vragen, maar ik heb zo’n idee dat ze dat niet overal zullen doen. Het is veel te makkelijk verdienen zo met die eigen koersen! Ach, een wijze les en grotere bedragen dan 1 flesje water zullen we dan voortaan ook maar gewoon met een creditcard afrekenen.
ons hotel Oasis Viva BeachJullie merken het al; we maken lekker weinig mee, als ik hier al zo uitgebreid over kan typen 😉 Vandaag hebben we een strandwandelingetje gemaakt en verder gewoon lekker buiten op een strandstoel gelegen (was even vergeten dat je in een all inclusive toch best vroeg je handdoek op een stoel moet leggen om die te claimen….), boek gelezen en sudoku’s ingevuld.

Mexico here we come

De (aanbevolen) DTP en Hepatitus A prikken hebben we gehaald, een klamboe is gekocht, evenals antimuggenspul (50% Deet), de paspoorten zijn verlengd en onze zomerkleren zijn opgezocht. Kortom: we zijn er klaar voor! O nee, we moeten nog even voldoende zonnebrand inslaan. Het schijnt er namelijk 25 – 30 graden te zijn… Hoe naar 😉

Dit jaar gaan we twee weken naar Mexico. We vertrekken op 24 februari en komen 11 maart weer terug. We vliegen met Martinair van Amsterdam naar Cancun. Die stad ligt in het zuid-oosten van Mexico. Hier blijven we een paar dagen om te acclimatiseren en te relaxen. Daarna worden we opgehaald met een bus(je) om aan een 6-daagse georganiseerde rondreis te beginnen, die we bij Neckermann reizen hebben geboekt. We kunnen op die manier een aantal tempels bezoeken en hoeven eens een keer niet zelf te rijden! Even een korte omschrijving van onze rondreis: we gaan naar Izamal, Chichén Itza, Uxmal, Palenque, Flores (in Guatemala), Tikal (ook Guatemala), Xunantunich, een stukje door Belize, Chetuma en Tulum. Zegt het je allemaal niets? Geen paniek, een uitgebreid reisverslag volgt nog 😉 Na deze rondreis verblijven we nog zes dagen in een all-inclusive hotel, Sandos Caracol Beach Resort, in Playa del Carmen. Van daaruit zullen we ongetwijfeld nog leuke dingen gaan doen, zoals snorkelen, grotten bezoeken, etc. Maar dat ligt nu nog niet vast. We gaan deze keer ook echt proberen om uit te rusten.

We hebben geen idee of we onderweg of in onze hotels internet zullen hebben. Jullie merken het snel genoeg…

Als je wilt reageren op onze blogs klik je onder een bericht op reacties. Als je geen google of blogger-account hebt, kies je voor anoniem of naam/url om je bericht achter te laten.

Home sweet home (28-05-2008)

We zijn weer veilig thuis. Rond 12 uur vanmiddag zijn we in Nederland geland.
Iedereen die berichtjes op dit blog heeft achter gelaten voor ons: Thanks!!
We gaan even uitrusten en gaan vrijdag alweer op ‘vakantie’. Naar Limburg om daar drie dagen Pinkpop bij te wonen. En vooral even bij te komen van de geweldige vakantie.
Wil je er meer over horen? Dan weet je ons te vinden.
We hopen dat jullie het leuk vonden om onze verhalen te lezen.