Tauranga Bay, Pancake Rocks en Greymouth [29-11-2017]

Wat een onwijs mooie dag was dit! Vanaf de camping naar Tauranga Bay gereden waar een zeeleeuwen kolonie zou zitten. Er was een kleine ‘walk’ naartoe. Boven aan gekomen zagen we eigenlijk niks. Geen zeeleeuw te bekennen. Maar al snel dook er ergens in het water een koppie op. Ondanks de redelijk woeste golven kon deze zeeleeuw toch op de rotsen komen om lekker te gaan zonnebaden. Al snel volgden er meer. Mannetjes, vrouwtjes en uiteindelijk ook pups die al ergens op het eiland schenen te liggen. Wat zijn die toch schattig met hun pluizige bontje. Fabiënne vond het ook heel interessant. Die vertelde steeds maar weer dat de ene zeeleeuw een papa was en er was een mama bij en een baby. Tussen alle zeeleeuwen zagen we ook nog bijzondere vogels lopen. Van zo veraf leek het een beetje op een kiwi maar wanneer je goed keek hadden deze loopvogels (want vleugels hadden ze niet) een staart en een veel kortere en dikkere bek. Er waren er heel veel, ook jongen en ze liepen gewoon gezellig tussen alle zeeleeuwen door. Later zagen we op een info bord dat deze vogel een Weka blijkt te heten. Net als de Kiwi, ook een zeldzame loopvogel. Die hebben we dan ook maar weer mooi gezien! We hebben hier echt een hele tijd staan kijken, foto’s maken en genieten. Wat een prachtige natuur.

Verder met onze route naar Pancake Rocks. Al rijdend zag ik ineens een rots op het strand staan met daarbij een soort Arch. Een door weer en wind uitgesleten boog in een rots. Hier wilde ik wel graag even kijken. Gelukkig konden we er stoppen en een paar mooie foto’s maken.

Aangekomen bij de Pancake Rocks hebben we eerst lekker geluncht. Fabiënne maar weer met chipjes want die wil echt geen broodje of wat dan ook proberen. Na de lunch op pad. Hier was er een ‘loopwalk’ van zo’n 20 minuten, als je tenminste geen foto’s maakt…Wij hebben er het dubbele over gedaan. Ook dit was weer een mooi staaltje natuur. Prachtige rotsformaties midden in de zee waarbij het leek of er allemaal plakjes steen op elkaar gestapeld waren. Geologen zijn er nog steeds niet uit hoe dit veroorzaakt wordt. Tussen de rotsen waren blowholes gevormd. Helaas waren wij er met eb en dan zie je hier niet zoveel van. Toch maakte ook nu het tegen de rotsen slaan van de zee al een bulderend lawaai. Een machtig geluid letterlijk en figuurlijk. Jammer was wel dat er hier weer een groep Aziaten was die het onwijs belangrijk vonden om steeds als groep pak ‘em beet 40 foto’s te maken op dezelfde plek waardoor anderen er niet bij konden. En dan waren ze ook nog een klein beetje geïrriteerd als je er even langs wilden. Ze vonden trouwens Fabiënne ook wel erg interessant. Ze was even bij ons vandaan gelopen en stond bij het info bord te kijken. Toen ik naar haar toeliep zag ik een ouder Aziatisch echtpaar naar haar roepen om haar aandacht te trekken en foto’s te maken. Ook later wilden andere Aziaten met haar op de foto. Dat hebben we niet toegelaten. Ik vind het echt een beetje raar. Ik had er wel van gehoord dat ze kindjes met licht blonde haartjes graag op de foto zetten omdat zij dat bijzonder vinden maar om dit nu zomaar te doen…

De hele route liet langs elk bochtje weer nieuwe prachtige dingen zien. Ik denk dat we hier wel 200 foto’s gemaakt hebben. Fabiënne was het alleen na een poosje wel zat waardoor we steeds achter haar aan moesten rennen. Van lekker op je gemakje kijken kwam dus niet zoveel terecht.

We hadden nog gepland om nog naar een openlucht museum te gaan met een nagebouwd goudmijn stadje maar hier was al geen tijd meer voor. Op naar de camping dus maar. We mochten weer zelf een plekje kiezen. Met inparkeren ging het nu alleen even niet goed. Rogier stak de camper achteruit en ineens hoorden we een harde klap. Bleek het scherm wat de plekken verdeeld achter ons niet gelijk te staan aan die in onze rij. Rogier was er dus finaal tegenaan gereden. Gelukkig was het geen andere camper! Helaas bleek de klap wel zo groot geweest te zijn dat de fietsendrager die we achterop hebben hangen helemaal verbogen is en er een verbindingspunt door de achterwand heen is gegaan. Gelukkig zijn we goed verzekerd. Na een telefoontje met de verhuurmaatschappij en een beetje Ductape kunnen we gewoon verder reizen en hoeft het niet eerst gerepareerd te worden.

Ondanks alle prachtige dingen ook een beetje een pechdag dus. Naast het ongelukje met de camper is Fabiënne vandaag 3 keer gevallen en heeft ze flink geschaafde benen en ook ik viel vandaag weer. We zijn lekker bezig! Toch kijken we terug op een prachtige dag.

2 Replies to “Tauranga Bay, Pancake Rocks en Greymouth [29-11-2017]”

  1. Was inderdaad een pech dag voor jullie! Gelukkig genieten jullie nog steeds van de mooie natuur, wat een prachtig land zeg! Doe voorzichtig en nog veel plezier!

  2. Mooie foto’s weer zeg! En die van de maan! Wow! Have fun! En beetje voorzichtig rijden he ;-).

Geef een reactie