Wai-O-Tapu [21-11-2017]

De omgeving van Rotorua staat bekend om zijn thermische activiteit. Gisteren zijn we al bij de Maori’s gaan kijken die hier handig gebruik van maken maar voor de écht mooie plaatjes moesten we toch ergens anders naartoe. Vandaag gingen we dus naar Wai-O-Tapu thermal wonderland.

We hadden gelezen dat ze nog iets voor het park een heel bekende geiser hebben, de Lady Knox Geyser die elke dag om 10.15 uur spuit tot 20 meter hoog voor een uur lang.

We hebben ons rot gehaast om er op tijd te zijn. Gelukkig waren we wel op tijd. Het was er ontzettend druk. Oké niet zo druk als bij Hobbiton maar toch… Het bleek dat de geiser het eigenlijk maar eens tussen de 48 en 36 uur deed tenzij ze de natuur een handje hielpen met een zakje natuurlijke zeep. Er zat een mooi verhaal bij over de gevangenen die daar vroeger in de bossen werkten en hun gewassen kleding over de geiser lieten hangen waardoor hij begon te spuiten maar het voelde toch een beetje nep op de een of andere manier.

In ieder geval werd er toch om stipt kwart over 10 een zak met zeep in de geiser gekieperd waarna hij inderdaad, na eerst flink wat schuim te hebben gegeven, begon te spuiten. Maar na onze 30 meter hoge (wél geheel natuurlijke geiser) van gisteren viel deze toch een beetje tegen…

Op naar het park dan maar. Hier waren drie wandelingen te lopen. Als je ze alle drie aan elkaar koppelde, en dus alles zag wat er te zien was, zou je zo’n 75 minuten lopen. Natuurlijk wilden we alles zien want de plaatjes zagen er al mooi uit. En mooi was het! Van een prachtige hele grote poel die ‘the Artist’s Palet’ heet en ook echt alle kleuren van de regenboog heeft tot de champagnepoel. Een groot meertje van 65 meter diameter en een oppervlakte temperatuur van 74 graden met aan de rand een brede strook koperkleurig gesteente. Door de stoom kon je soms het meer niet eens zien. Zoveel stoom kwam er van dat meer af!

Ook de ‘Devil’s Bath’ maakte veel indruk. Een gifgroene poel. Zo’n bijzondere kleur voor water, heel bizar. De kleur van dit water bleek ook nog te variëren in kleur van gifgroen naar geel afhankelijk van het weer.

Hierna stonden we ineens weer bij de uitgang terwijl we toch echt nog niet alles gezien hadden. Bleken we een afslag gemist te hebben ergens halverwege, om de gehele wandeling te maken. Omdat het inmiddels al tegen de middag liep besloten we eerst maar wat te eten in het restaurant. Rogier een heerlijke egg & bacon pie en ik een spinach & feta roll. Fabiënne eet nog steeds niets van dit soort dingen dus die had een ijsje en een zakje chips.

Na de lunch weer op pad. Eerst de buggy verruild voor de draagzak want in dit stuk van de route zitten toch flink wat trappen. Daarna zijn terug gelopen naar het midden van het park en hebben daar alsnog de hele route afgemaakt. Het was echt heel erg mooi om bubbelende modderpoelen en watervallen te zien. Op een vlakte leefden allemaal vogels, Pied Stilts. Er liepen ook kleintjes rond. Ons kleintje was intussen in diepe slaap in de draagzak. Die heeft er vrijwel niks van meegekregen. Voor ons was dat lekker rustig doorlopen. Heerlijk genieten!

Nadat we deze route ook op ons gemak gelopen hebben zijn we terug gegaan naar de camper en weer terug naar het vakantiepark in Rotorua. Het was heel mooi om al deze dingen te zien. Onvoorstelbaar dat de natuur zulke mooie dingen maakt. Jammer alleen dat het zo moet stinken. ?

Geef een reactie