Hoover dam en Williams

Vanmorgen was het dan toch echt tijd om alle pracht en praal van Las Vegas te verruilen voor de natuur van de Grand Canyon. Omdat de Grand Canyon een flink stuk rijden is, hebben we een hotel uitgezocht dat op de route ligt en nog maar een uurtje van de Grand Canyon ligt, in het plaatsje Williams. Maar voordat we daar aankomen, maken we eerst nog een tussenstop bij de oudste en bekenste dam van Amerika: Hoover dam.
20130825-233443.jpg
De Hoover dam ligt niet ver van Las Vegas, dus binnen een goed half uur rijden en een ontbijt bij de Subway, kwamen we al snel aan bij de controlepost. De Amerikanen zijn nog steeds bang voor aanslagen, dus ook bij zo’n gigantisch stuwmeer staat permanent een security-check. Meer dan een vriendelijke ‘hello’ was niet nodig om ons door te laten rijden naar de parkeerplaatsen. Hier konden we nog kiezen voor een betaalde plaats dicht bij de dam, of een gratis plaats iets verder weg. Aangezien het uitzicht mooier is als je er iets verder vanaf staat zijn we voor de gratis plaats gegaan. Toen we echter naar de dam aan het lopen waren, begonnen we nattigheid te voelen (letterlijk). Tegen de tijd dat we bij de dam zelf aangekomen waren, regende het flink grote druppels. Daarbij waaide het ook nog eens flink, waardoor druppels zelfs langs de damwand omhoog waaide! Na even geschuild te hebben, werd het gelukkig weer snel droog. We zijn na een paar foto’s teruggelopen naar de auto en doorgereden naar de memorial-bridge. Dit is een grote brug die over hetzelfde ravijn loopt als waar de dam in is gebouwd en over deze brug rijdt al het doorgaande verkeer. Maar naast de snelweg is er ook ruimte gemaakt voor een voetgangerspad waar vandaan je prachtig uitzicht hebt op de Hoover dam. Na nog een paar foto’s zijn we weer in de auto gestapt om in een keer door te rijden naar Williams.

Williams is een klein dorpje waar de historische Route 66 doorheen loopt. Het hele centrum van het dorpje staat dan ook in het teken daarvan. Ons motel is echt heel oud. Volgens de eigenaresse uit de jaren ’60. Nou, dat was te zien! Ondanks dat hebben we wel een heel vriendelijke eigenaresse, goede televisie en prima (snel werkend) internet. Op aanraden van ons motel (waar we eerst ingecheckt hebben), zijn we gaan eten bij het Cruisers Cafe 66. Hier hebben we beide een lekkere hamburger gegeten om daarna snel door te lopen naar de ‘shout-out’ die midden op straat werd gedaan door een paar cowboys. Natuurlijk was dit bedoeld om toeristen te trekken, maar stiekem vonden wij de show en het verhaal wel erg grappig.
20130825-233505.jpg
Na nog wat rondgekeken te hebben in een paar souvenierwinkeltjes, zijn we teruggereden naar ons hotel om even lekker languit op het bed ons reisverslag bij te werken en op tijd naar bed te gaan, zodat we morgen fit naar de Grand Canyon kunnen.

Geslapen: El Rancho Motel in Williams
Gegeten: Cruisers Cafe 66
Gereden: 363 km

Geef een reactie