• VAKANTIE

Stadsmuur en mausoleum

Rogier fietst op de stadsmuur van Xi'an

Vanmorgen zijn we om 8:00 begonnen. We vertrokken toen met de bus naar de 13,7 kilometer lange stadsmuur van Xi’an. Deze stadsmuur is een groot vierkant met in het midden van elk stuk een stadspoort, met daarboven een tempel. Bovenop deze stadsmuur kun je fietsen huren, zodat je het volledige stuk kunt bezichtigen. Dit hebben wij met 12 mensen uit de groep gedaan (de overige 5 waren ziek of iig te zwak om te gaan fietsen). De fietsen stelden natuurlijk niet veel voor: een rammelende, roestige, versnellingsloze fiets met open kettingkast en een ijzeren mandje achterop. Maar dit was wel genoeg om de tocht te maken. Vol goede moed vertrokken we, al stuiterend over de vierkant en rechthoekige stenen waar de ongeveer 10 meter brede stadsmuur uit bestaat. Eerst stopten we nog regelmatig om van het uitzicht te genieten en foto’s te maken, maar toen kregen we door dat de rit hierdoor wel erg lang ging duren. We hadden die fietsen voor maximaal 90 minuten en dit bleek nog aardig krap. Samen met een groepje van 4 anderen zijn we vanaf de helft van de muur aan een stuk doorgefietst, waardoor we na 75 minuten rond waren. Onderweg zijn we ook nog een keer nat gespetterd door de eerste echte bui die ik in China heb meegemaakt (terwijl ik buiten was). De temperatuur bleef rond de 20 graden hangen, waardoor we ook snel weer opgedroogd waren.

Met een beetje zadelpijn stapten we rond 10:00 allemaal weer in de bus, om ons even op te frissen in het hotel. De warme douche voelde erg goed en al snel was het 11:45, tijd om uit te checken. De koffers werden ingezameld om met een vrachtwagentje alvast naar het station gebracht te worden. Wij gingen met de bus eerst nog naar een mausoleum; een museum met allerlei opgravingen langs een rivier.

Opgegraven beelden zonder (houten) armen

Het Hanyangling museum bevat het graf van keizer Jingdi en leek eigenlijk veel op de opgravingen van het Terra-Cotta leger. Alleen was het mausoleum bijna helemaal ondergronds, waardoor het een aparte sfeer kreeg. Daarnaast hadden alle opgegraven figuren geen armen meer, doordat deze armen gemaakt waren van hout (en dat vergaat natuurlijk als het honderden jaren onder de grond verborgen ligt). Na nog een aardig projectiefilmpje tussen oude opgegraven voorwerpen, bevonden wij ons al weer buiten en was het tijd om naar het station te vertrekken om onze nachttrein naar Beijing te nemen. Het was enorm druk op het station naar Beijing, zelfs in de speciale lounge voor mensen van de softsleeper-section waar wij zaten (terwijl dit toch het duurste deel van de trein is). Met een hoop geduw en getrek kwamen we uiteindelijk bij onze wagon aan en konden we weer beginnen met het opbergen van alle koffers en tassen. Daarna zijn we snel naar bed gegaan, want morgenochtend om 7:15 komen we al aan in Beijing!

Nog geen commentaar