Potala Palace en Sera Monastery

Vandaag was echt een culturele dag, we hebben namelijk 2 belangrijke locaties bezocht in Lhasa. De eerste waar we naartoe zijn gereden met de bus, was het Potala Palace. Dit is het paleis waar veel Dalai Lama’s hebben gewoond en ook liggen begraven. Om binnen te komen moet je echter van te voren al een ticket kopen, wat onze reisleider Sebastian netjes had geregeld. Op dat ticket staat dan een tijdstip waarop je het belangrijkste deel van het gebouw mag bezoeken. Dit bezoek mag dan ook maar maximaal een uur duren, wat eigenlijk veel te kort is voor dit enorme complex met meer dan 1000 kamers! Maar onze groep was dus ‘uitgeloot’ om het paleis om 9:15 te bezoeken. Om half 8 zaten we dus al in de bus om naar het paleis te rijden, want vanaf de ‘ingang’ moet je nog even een paar trappen op (zo’n 100 meter omhoog!) voordat je bij de echte ingang bent. De uitzichten vanaf deze trappen waren echter al geweldig, aangezien je over heel Lhasa uitkijkt.

Eenmaal bij de echte ingang werd het steeds drukker. Daardoor werden we binnen ook haast wel gedwongen om steeds door te blijven lopen, anders liep je andere groepen gewoon in de weg. Hierdoor kreeg de rondleiding een beetje een gehaast karakter, wat erg zonde was, want het zag er binnen erg mooi uit. Wat op mij het meeste indruk heeft gemaakt, waren de graftombes van een aantal Dalai Lama’s: allemaal waren ze van een paar duizend (!!!) kilo goud gemaakt en de een was nog hoger dan de andere. De hoogste graftombe was volgens mij een piramide van bijna 20 meter hoog waarin meer dan 4000 kilo goud was verwerkt! Erg imposant. Ook de grote bibliotheek was erg mooi en leuk om te zien. Alle boek(rollen) liggen opgeslagen in een soort schoenendozen die weer in torenhoge stellingen zijn opgeslagen. Het leuke eraan is, dat de onderste etage van de stelling express helemaal open/leeg is gelaten, zodat mensen er onderdoor kunnen kruipen. Volgens de Boeddhisten leer je op die manier alles wat er in de boeken boven je staat geschreven! 🙂

Potala Palace

Na ruim 3 uur over het totale terrein van het paleis gelopen te hebben, zijn we naar beneden gegaan, richting de bus. Onze lokale gids wilde/moest echter nog even met de groep langs een lokale ambachtswinkel dicht bij het paleis. Ik vond dit echt een verplicht nummertje, dus ik heb uit principe al niets gekocht. Wat echter wel leuk was om te zien, was hoe ze met de hand kleden stonden te weven en glazen flesjes aan het beschilderen waren. Toen we daar eenmaal doorheen waren, zijn we teruggegaan naar ons hotel. Daar hebben we bij een lokale bakker een paar lekkere zoete broodjes gekocht, die we vervolgens in de tuin van ons hotel opgegeten hebben.

Om 14:00 stond de volgende grote excursie op het programma, een bezoek aan het Sera Monastery. Dit is het grootste klooster van Tibet, met een oppervlakte van bijna 115.000 vierkante meter. Op dit enorme terrein bevinden zich meerdere collegezalen voor monniken, maar natuurlijk ook tempels en huizen. Een enkele daarvan hebben we bezocht, waaronder natuurlijk een tempel, maar ook een bibliotheek en een soort kleine kunsthal waarin 3 grote tekeningen waren gemaakt met behulp van heel fijn gekleurd zand. Wat echter het leukste deel van dit klooster was, was de tuin waarin verschillende groepen monniken fel aan het discussieren waren met elkaar. Dit is een dagelijks ritueel waarin de monniken elkaar uitdagen op intellectueel vlak en elkaar op die manier ook nieuwe dingen proberen te leren. Ondanks dat ik er geen woord van kon verstaan, was de enorme mimiek van elke monnik en het harde klappen in zijn handen zodra hij een punt had gemaakt, erg leuk om naar te kijken.

Vanuit het klooster zijn we teruggereden naar ons hotel, waar we de rest van de middag vrij hadden. Ik heb even van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn blog bij te werken vanuit de internet-corner van het hotel, zoals jullie eindelijk hebben kunnen lezen. Hierna ben ik met alle mannen uit de groep naar het restaurant van gisteravond, het Dunya restaurant, gelopen om daar nog even een lekkere Yak Steak te eten. Dit smaakte wederom voortreffelijk en dat zal dus ook wel de reden zijn waarom dit restaurant genoemd wordt als een van de drie restauranten om te eten in de Lonely Planet!
Morgen staat een lange busrit (7 uur!) op het programma naar Shigatse, dus nu ga ik even lekker op tijd naar bed.

3 Replies to “Potala Palace en Sera Monastery”

  1. Jeetje, en dan nog zeggen dat die Dalai Lama’s arm zijn.. De goudprijs ligt op zo’n 32.000,00 euro per kilo….
    Wel leuk wat je allemaal meemaakt. En dat allemaal op 1 dag…

  2. Leuk Rogier om jou zo een beetje te volgen. Een Yak Steak klinkt niet heel erg lekker. Grappig die link naar het restaurant. En wat een mooi getekend volk.

  3. leuk om wat foto,s te zien! Ziet er erg indrukwekkend uit! Volgens ons heb je een goede conditie gekregen van al die trappen! Veel plezier en geniet er maar van!
    dikke kus Ineke en Marianne.

Geef een reactie