Van de Keys naar Miami (13-05-2008, dag 10)

Nadat we bijzonder goed geslapen hadden na de intensieve (ik voel spierpijn van het stevig vasthouden op de waverunner) en onwijs leuke dag gisteren wilden we nu toch wel weer de Keys verlaten. Het is er erg mooi, maar ook toeristisch. En al die mensen die er werken lijken een beetje toeristenmoe (lees: ze zijn in het algemeen niet zo behulpzaam en vriendelijk). Aangezien we over 2 dagen het vliegtuig nemen vanuit Miami en we nog een beetje wilden uitrusten besloten we vandaag dat als ons eindbestemming te kiezen. Best een lange tocht, aangezien je over de Keys niet heel hard mag rijden. Langs de hele weg door de Keys staan overigens Mile Markers (MM) , die vaak als adres worden gebruikt hier. De telling begint bij Key West: MM 0 en loopt door tot Florida City (daar waar we eerder hebben overnacht om naar de Everglades te gaan). Dat is MM 126.

Een tussenstop onderweg was dus wenselijk. We gingen de auto uit bij het Dolphin Research Center in Grassy Keys. Daar doen ze onder meer onderzoek naar hoe slim dolfijnen zijn, ze leren de beesten kunstjes, je kan er (uiteraard tegen extra betaling) de beesten aanraken, en er worden ook dolfijnen opgevangen die hun optredens zat zijn of te moe zijn om nog in de zee te zwemmen. We hebben rustig rondgelopen en in de bassins gekeken hoe de beesten daar heerlijk rondzwommen. Ook hebben we twee verhaaltjes aangehoord. En we hebben testjes gezien (onthoudt een dolfijn in welke emmer een speeltje is gegooid? Dat zag er heel simpel uit, maar het ging daadwerkelijk wel een keer fout). De moeite waard om daar dus even te stoppen en te gaan kijken.Daarna met nog een paar korte tussenstops (de vermoeidheid sloeg toe met het warme weer) doorgereden naar Miami. We kwamen er aan het eind van de middag aan en de meeste hotels/motels waren al vol of er werden ontzettend hoge prijzen gevraagd. We wisten van te voren al dat het een dure stad zou worden. Toch wilden we proberen om in Miami Beach een hotel te vinden, maar dat lukte dus niet. De kosten waren te hoog (er kwam ook nog parkeergeld bij), dus moesten we verder kijken. Ik had al het een en ander gelezen over mindere en slechte wijken. En voor een beetje betaalbaar hotel kom je dan toch al snel in de iets minder goede wijken terecht. We hebben uiteindelijk wel een goed hotel gevonden: Holiday Inn (in North Miami). We voelen ons alleen niet erg thuis in de buurt. We hebben in de buurt gegeten en de was gedaan en waren de enige blanken. Niemand wisselt ook maar een woord met ons en kijkt ons niet in het gezicht aan. Voelt wel even raar. Maar echt onveilig zijn we hier niet volgens mij (of althans daar moet de politie ook voor zorgen die overal in Miami patrouilleert).

De tegenstellingen hier in Miami zijn groot. Rondom de beach zie je amper dikke Amerikanen. Waar komen toch ineens al die fotomodelachtige types hier vandaan?! Ze willen allemaal graag gezien worden en zijn agressief in het verkeer. Je hoort niet heel veel Engels hier. De Cubaanse invloeden zijn duidelijk merkbaar. Mexicaans ook wel een beetje denk ik. En als je door de echte buitenwijken rijdt, voelt het heel arm. Veel zwervers en ongetwijfeld ’s avonds niet veilig. Een rare stad vinden we. We waren erg onder de indruk toen we de stad binnen kwamen rijden (prachtige skyline, heel gaaf langs het water), maar we hebben inmiddels ook de keerzijde gezien.
Gegeten bij: Taco Bell, Miami
Overnacht in: Holiday Inn, North Miami
Gereden afstand: 192,7 mijl (310 kilometer)

Geef een reactie