Rockhampton (21-11-2007)

Eigenlijk waren we best moe na leuke, maar vermoeiende dag gisteren. We hadden vandaag dan ook niet veel op het programma staan, behalve een stuk rijden. We zien het landschap steeds meer veranderen. We komen steeds meer stukken weiland tegen en minder bomen. Ook zijn de bomen minder groen en in plaats van bananenbomen staat dit stuk bekend om de suikerrietteelt.
De snelwegDe weg die we volgen komt door steeds minder dorpjes, en dat merkten we in de grote stad waar we aankwamen: Rockhampton. We kwamen daar voor ons doen heel vroeg aan, rond 2 uur ’s middags. Dat betekent meestal dat er overal nog genoeg motelkamers vrij zijn, maar hier kwamen we het ene na het andere bord met ‘no vacancy’ tegen. De volgende grote stad ligt nog zo’n 6 uur rijden verder, dus ik begon ‘em even te knijpen. We pakten onze boekjes erbij met budgetmotels en hebben er een paar afgereden (zonder succes) tot we er eentje tegenkwamen waar nog plek zou zijn. En inderdaad, er was een kamer vrij. Er was weliswaar net tapijt gelegd die ochtend dus het zou nog stinken, maar wij namen het voor lief. Aan het begin van de avond was ook ons motel volgeboekt.
Nog wel even flink wat kilometers rijdenGegeten bij: Hogs Breath Cafe in Rockhampton (een heel fout uitziend grill-restaurant, maar het eten was oke. En het toetje dat we deelden nog veel beter: een gigantisch grote bak, denk aan een viskom, vol met ijs, marsmellows en brownies. We kregen het maar net op)
Afgelegde afstand: 405 km
Overnacht in Motel Lodge – Rockhampton

p.s.: bedankt voor de sms’jes, mailtjes, kaarten en berichtjes hier op de site en op Hyves. Mijn verjaardag hier zit er bijna op. Steekwoorden voor vandaag waren: boot, strand, hangmat, zwembad, snorkelen. Allemaal heel naar 😉 Uitgebreid verslag volgt nog (we lopen nog wat achter met de blogs… ik zal Rogier vragen het voortaan korter te houden 😉 )

2 Replies to “Rockhampton (21-11-2007)”

  1. Dat toetje klinkt ook heel naar, zeg… 😉 En niks mis met lange verhalen, hoor!

  2. Tja, je zou toch maar een verre reis maken en niets te vertellen hebben…

    Maar, laat ik de mogelijkheid grijpen om jullie (verlaat, mea culpa) m’n felicitaties over te brengen!

Geef een reactie