Phillip Island (09-10-2007)

Vandaag hadden we redelijk vol gepland. We moesten namelijk eerst onze huurauto (Toyota Camry) op gaan halen, daarna naar Phillip Island rijden, daar een motel zoeken en daarna vlug naar de twee hoofdattracties daar. Allereerst dan maar het ophalen van de huurauto, dit ging eigenlijk best gemakkelijk. Toen we eenmaal uitgecheckt waren bij het hotel in Melbourne, hebben we de receptie gevraagd een taxi te regelen. Die kwam ons en onze bagage netjes ophalen bij het hotel en bracht ons binnen 20 minuten naar het autoverhuurbedrijf Apollo. Daar bleken ze het echter flink druk te hebben, doordat 3 groepjes mensen tegelijkertijd hun camper op kwamen halen en daar hoort nu eenmaal wat meer uitleg bij als bij een simpele huurauto. Al met al hebben we daar ruim een uur staan wachten, voordat we dan eindelijk zelf achter het stuur mochten gaan zitten. Gelukkig is het een automaat, dus over het schakelen hoefden we niet na te denken. Je stapt echter wel aan de ‘verkeerde’ kant van de auto in en verder hebben ze de hendels voor de ruitenwisser en de richtingaanwijzer even omgekeerd. Je raadt het al, bij de eerste bocht die Rogier mocht maken, gingen de ruitenwissers omhoog ipv het knipperlicht uit! 🙂 Verder valt het rijden mij nog best mee. Het verkeer is niet overdreven druk (Amsterdam en Rotterdam zijn een stuk drukker) en iedereen houdt zich redelijk goed aan de regels. Zelfs bij de rotondes, waar je toch even na moet denken welke kant je op wil en welke kant je dan uit moet kijken, gaan verbazingwekkend makkelijk.
Onze auto
Gelukkig maar dat het rijden zo makkelijk gaat, want we hadden direct een aardig ritje van 150km voor de boeg naar Phillip Island. Dit is een klein eiland dat met het vaste land is verbonden middels een brug, waarop 2 grote attracties te vinden zijn: Koala Conservation Resort en de Penguin Parade. De eerste is een eucalyptusbos, waarin ze een aantal houten loopbruggen hebben aangebracht, waardoor je op ooghoogte komt te staan met de koala’s die daar in hangen/liggen te slapen! Echt heel schattig om zo’n beestje van zo dichtbij te kunnen bekijken. Twee koala’s hadden zelfs een jong bij zich, die ook lief in de armen van zijn moeder lag te slapen. Gelukkig was de afstand tussen de koala’s en de bezoekers nog wel zo groot dat je ze niet kon aanraken, want ik denk dat zo’n koala zichzelf dan nog best goed kan verdedigen met zijn scherpe klauwen! Op gepaste afstand zijn het dus hele schattige beesten, die overigens het grootste deel van de dag (20 uur) slapen. Wij hadden het geluk dat er eentje net honger had en door een boom heen klom op zoek naar het lekkerste blaadje. Erg grappig om te zien dat zo’n kleine beer toch nog best handig over zo’n tak kan balanceren.
Koala beer
Na de koala’s gezien te hebben, zijn we even een pizza gaan eten in de buurt van ons motel. Toen we daar binnen kwamen, zagen we een grote groep mensen net hun laatste stukje pizza opeten en vertrekken. Eigenlijk waren we best nieuwsgierig waar ze allemaal heen gingen. Toen even later een busje vol mensen langs kwam rijden met op de zijkant de tekst Penguin Tour, wisten wij genoeg. De Penguin Parade is een heel klein natuurpark dat grenst aan het strand. Elke avond komen daar groepen penguins aan land, om in de heuvels/duinen van het park uit te rusten en te paren. Aan de rand van het strand hebben ze daarom een grote tribune gebouwd waar vanaf deze ‘parade’ naar de duinen te volgen is. In het koala-park hadden we al te horen gekregen dat ze ongeveer om 20:15 aan land zouden komen en dat je dan beter om 19:15 er kon zijn. Dit haalden we net, waardoor we gelukkig een plaatsje hadden op de eerste rij. Toen we net goed en wel zaten, bleek echter dat het park alles wel heel commercieel aangepakt had, want bij de ingang kon je kiezen uit 3 verschillende typen kaartjes. Voor de duurste kaartjes was dus gewoon een stukje strand nog voor de tribune gereserveerd, waarbij die mensen ook nog eens een verrekijker en een koptelefoon met verhalen over de penguins kregen. Die verrekijkers bleek je hard nodig te hebben, want het soort penguins dat hier aan land kwam, is de Little Penguin. Dit is de kleinste penguin ter wereld en is ongeveer even hoog als een kat. Alleen heeft hij natuurlijk maar 2 poten, waardoor hij veel korter is en dus ook best moeilijk te zien is op het matig verlichte strand. Wat wel een heel grappig gezicht is, is hoe ze aan land komen. Ze blijken erg schuchter te zijn en hebben geen goede schutkleur voor op het strand, hierdoor voelen ze zich heel snel bedreigt als ze op het strand lopen. Gevolg is dus dat ze met een groepje uit de branding komen en zodra er eentje een beetje bang wordt, het hele groepje weer omkeert en terug het water in rent. Dit herhaalt zich een aantal keer, voordat ze daadwerkelijk de duinen bereiken. Op weg naar de duinen kon je eigenlijk maar weinig van de penguins zien, doordat het dus zo donker was en ze zo klein zijn. Echter had het park door de duinen heen ook een aantal loopbruggen neergelegd, waardoor je over de pengiuns heen de duinen in kon lopen en kon zien hoe ze hun partner terugvonden (luid krijsend) en zichzelf stonden te wassen. Erg grappig om een penguin van zo dichtbij in een natuurlijke omgeving mee te kunnen maken. Alleen jammer dat ik jullie hier niet in mee kan laten delen, want je mocht er geen foto’s van maken. Volgens het park was dit voor de veiligheid van de penguins (ze zouden bang worden van al die flitsen), maar volgens mij had het er meer mee te maken dat het park na afloop aan alle mensen een aantal veel te dure foto’s en dvd’s wilde kunnen slijten. Want zelf fotograferen zonder flits of filmen met een camera waren ten strengste verboden, terwijl deze toch ook helemaal geen lichtflitsen produceren!?! Maar goed, toen een flinke groep van de penguins rond 22:00 aan land was (ze weten van te voren ook niet hoeveel er precies aan land gaan komen), en de meeste penguins hun nest hadden gevonden, vonden wij het ook wel tijd om richting ons motel te gaan. Van Tomtom kregen we toen nog even snel de toeristische route voorgeschoteld, in het donker over smalle onverlichte heuvelachtige weggetjes, maar we kwamen er wel en hebben uiteindelijk weer heerlijk geslapen!
Koala beertje
Overnacht in Pelican Motel – San Remo.

3 Replies to “Phillip Island (09-10-2007)”

  1. Ja, koala’s zien er idd lief uit, maar je wilt geen ruzie met zo’n beestje krijgen… 😉 Zijn trouwens wel parken waar je met zo’n koala (om je nek) op de foto kan. En weer een mooie huurauto hebben jullie gescoord! 😉

  2. Klopt inderdaad Chantal, er zijn parken waar je wel een Koala mag aanraken, maar ik vind het toch beter voor ze om ze gewoon hun gang te laten gaan. Dat is natuurlijker.

  3. dat is zeker natuurlijker… ze raken heel makkelijk gestresst door vreemde mensen en gaan dan heel gauw dood… oh en een koala is geen beer!

Geef een reactie