Verplichte rustdag (12-09-2006)

Cruisers Cafe - WilliamsVandaag moesten we er dan toch echt aan geloven, we hadden een verplichte rustdag nodig. Nathalie bleek zich namelijk nog steeds niet lekker te voelen en had daardoor geen zin in de lange rit naar Page via de Grand Canyon die we voor vandaag gepland hadden staan. Dus hebben we met het motel in Williams geregeld dat we nog een nacht daar mochten blijven en Rogier kon even rondkijken in dit stadje terwijl Nathalie rustig op bed bleef liggen. Het stadje Williams bleek een echt Route-66-stadje te zijn, zonder dat we dat van te voren wisten of überhaupt gezien hadden toen we gisteren in dit stadje aankwamen. Er waren meerdere indianenwinkels, twee garages in oude stijl en een bikers-cafe. Daarnaast loopt er ook nog een druk gebruikt spoor door het stadje waarover een trein rijdt die vanaf de Grand Canyon komt. Kortom veel historie voor zo’n klein stadje. Erg leuk om een keer gezien te hebben en qua ligging nog een stukje gunstiger ten opzichte van de Grand Canyon dan Flagstaff.

Zonsondergang

Gereden aantal miles vandaag: 10 (boodschappen en eten halen)
Overnachten in: Econo Lodge, Williams.
Gegeten bij: McDonalds. Heel afgezaagd, maar aangezien Nathalie geen honger had en ik een snelle hap zocht, toch maar even bij de McDonalds binnen gelopen. Leuke anekdote, voor mij bestelde een Amerikaan een portie kip-nuggets, de verkoopster vroeg hoeveel kuipjes barbecuesaus hij erbij wilde, minstens 10 zegt hij zonder te blikken of te blozen! En hij krijgt ze dus ook nog gewoon! Over ongezond eten gesproken!

One Reply to “Verplichte rustdag (12-09-2006)”

  1. Je kan natuurlijk ook niet naar Amerika gaan, zonder een keer bij de Mac te gaan eten. 😉 Altijd de verhalen over de enorme porties, dat moet je toch eens zelf meemaken! 😉

Geef een reactie