Geplaatst op Thursday 14 September 2006 door rogier
Vandaag moesten we er dan toch echt aan geloven, we hadden een verplichte rustdag nodig. Nathalie bleek zich namelijk nog steeds niet lekker te voelen en had daardoor geen zin in de lange rit naar Page via de Grand Canyon die we voor vandaag gepland hadden staan. Dus hebben we met het motel in Williams geregeld dat we nog een nacht daar mochten blijven en Rogier kon even rondkijken in dit stadje terwijl Nathalie rustig op bed bleef liggen. Het stadje Williams bleek een echt Route-66-stadje te zijn, zonder dat we dat van te voren wisten of überhaupt gezien hadden toen we gisteren in dit stadje aankwamen. Er waren meerdere indianenwinkels, twee garages in oude stijl en een bikers-cafe. Daarnaast loopt er ook nog een druk gebruikt spoor door het stadje waarover een trein rijdt die vanaf de Grand Canyon komt. Kortom veel historie voor zo’n klein stadje. Erg leuk om een keer gezien te hebben en qua ligging nog een stukje gunstiger ten opzichte van de Grand Canyon dan Flagstaff.
Gereden aantal miles vandaag: 10 (boodschappen en eten halen) Overnachten in: Econo Lodge, Williams. Gegeten bij: McDonalds. Heel afgezaagd, maar aangezien Nathalie geen honger had en ik een snelle hap zocht, toch maar even bij de McDonalds binnen gelopen. Leuke anekdote, voor mij bestelde een Amerikaan een portie kip-nuggets, de verkoopster vroeg hoeveel kuipjes barbecuesaus hij erbij wilde, minstens 10 zegt hij zonder te blikken of te blozen! En hij krijgt ze dus ook nog gewoon! Over ongezond eten gesproken!
Geplaatst op Wednesday 13 September 2006 door rogier
Wel toepasselijk hè? Het is 11 september en wij besluiten een stukje te gaan vliegen! Boven de Grand Canyon wel te verstaan. We zitten nu namelijk in Flagstaff en dat doen we alleen maar omdat dit dicht bij de Grand Canyon ligt. Vanmorgen zijn we dus na het ontbijt richting de Grand Canyon gereden. Op zich best nog een stevig stukje rijden (1,5 uur), maar dat is voor Amerikaanse begrippen dichtbij. De weg naar het park toe is al een hele beleving. Je gaat bergje op en af en op elke top heb je al een prachtig weids uitzicht! Deze omgeving ziet er heel anders uit dan Joshua Tree NP waar we eergisteren doorheen gereden zijn; hier zie je namelijk overal nog bomen in tegenstelling tot de cactussen in Joshua Tree. Vlak voor de ingang van het park zien we afslag naar het vliegveld. Op weg naar het vliegveldje zien we al enkele helikopters overvliegen en ook enkele vliegtuigjes. Er blijken flink wat verschillende maatschappijen te zijn die rondvluchten verzorgen, maar wij hadden via folders van te voren al gekozen voor Air Grand Canyon. Bij de ingang van het vliegveld krijgen we van een Amerikaan nog een kortingscoupon voor onze maatschappij, waardoor we tot onze verbazing al binnen een uur de lucht in mogen voor $240. Nu hoor ik jullie denken, wat een hoop geld, maar ik kan je vertellen dat het elke cent waard is! We gingen met 3 andere passagiers en natuurlijk nog een piloot in een klein vliegtuigje de lucht in. Tijdens de vlucht vertelde de piloot precies wat we allemaal konden zien. Echt heel indrukwekkend! Ik kan het eigenlijk nergens mee vergelijken. Het is gewoon een gigantische uitgestrekte vlakte met een enorme kloof erin (1600 meter diep!). En in die kloof zie je allerlei verschillende soorten gekleurde gesteente tot enkele miljoenen jaren oud. En dan helemaal onderin de kloof de Colorado River (‘rode rivier’ in het Spaans), die deze kloof uitgeslepen zou hebben. Wat mij betreft met recht een wereldwonder! Eenmaal terug op het vliegveld bleek jammer genoeg dat ik niet zo best tegen het laatste turbulente stuk van de vlucht had gekund als ik zelf dacht, want ik voelde me een beetje wagenziek. Nathalie bleek de hele ochtend al een beetje hoofdpijn te hebben en dat was door de vlucht ook al niet beter geworden. Daarop besloten we dus dat we voor vandaag genoeg gedaan hadden (het was inmiddels ook al 14:00 geweest) en daarom zijn we teruggereden naar een plaatsje wat we op de heenweg tegen waren gekomen: Williams. Voor de Econo Lodge daar hadden we een kortingscoupon, dus hier hebben we ingecheckt en samen de rest van de middag en avond op bed achter de tv doorgebracht.
Gereden aantal miles vandaag: 125 Overnachten in: Econo Lodge, Williams. Gegeten bij: Subway. Even een simpel broodje om onze arme magen niet verder van streek te brengen.
Geplaatst op Monday 11 September 2006 door nathalie
Vandaag hebben we vooral veel gereden. We vertrokken uit Twentynine Palms en zijn via Kingman en Seligman naar Flagstaff gereden. Zo’n zeven uur rijden (met wat korte stops tussendoor). Het was een heerlijke rustige dag om dat hele stuk te rijden; soms kwamen we een hele tijd niemand tegen. Of dat er nou aan ligt dat het vandaag zondag was… i don’t know. Maar het reed wel relaxed (gevoel van vrijheid) en met de Amerikaanse radio aan in de auto vermaakten we ons prima. (voor de radionerds: ik heb in Arizona Energy ontvangen!! :-)) Bij Kingman hebben we de Interstate (snelweg) verlaten om verder te gaan op de Route 66. Dat het een beetje vergane glorie was, bleek eigenlijk overal. In Kingman en Seligman (2 ‘grotere’ stadjes) was overal wel het Route 66 logo te zien en kon je er ook wel wat spulletjes kopen, maar tussen Kingman en Seligman dachten we zelfs dat we inmiddels van de Route 66 af waren (want geen bordjes 66 meer te bekennen), maar dat was niet het geval. Hier en daar kwamen we nog wat spookdorpjes tegen (vervallen huizen enzo, moet vroeger best mooi zijn geweest volgens mij). Je moet er geweest zijn, dat is een ding dat zeker is. Maar de hele Route afrijden lijkt me teveel van het goede. We overnachten nu in Flagstaff (ligt redelijk dichtbij de Grand Canyon waar we morgen naartoe gaan), waar we helaas onze eerste regenbui hebben gehad. Het was zo heerlijk droog en warm hier! ;-) We zitten in een motel waar we een kortingsbon van hebben gekregen. We hadden in verschillende reisverslagen gelezen dat je bij tankstations kortingsbonnen voor onder meer motels/hotels kan halen. Dat klopt, een heel boekje vol goed betaalbare slaapplekken. Handig, want dan weet je ook wat adressen van motels en dan kan je alvast wat prijsvergelijkend onderzoek doen. Dit motel was de enige die in deze stad werd aangeboden. Het is hier niet heel bijzonder, qua service nog wat minder dan Motel 6, maar wel goedkoper. We hebben een bed, een douche, wc, tv en een droog dak boven ons hoofd. En wat ons overal opvalt is dat het goed schoon is! Minpuntje is dat we hier geen internet hebben. We hadden graag nog wat dingen op willen zoeken over de Grand Canyon, maar dat gaat dus niet. Maar volgens mij hebben we wel genoeg informatie om onze weg te vinden. Gereden aantal miles vandaag: 365 Overnachten in: Arizonan Motel, Flagstaff. Gegeten bij: Chilis. (op de goede gok naar binnen gelopen, want buiten was geen menukaart te vinden, maar echt superlekker en veel! Van steaks, tot burgers, Mexicaans en pasta’s)
1 reacties op “Verplichte rustdag (12-09-2006)”