• WERELD TRIP 2017

Oamaru – Timaru [07-12-2017]

Strand Timaru

In Oamaru lekker uitgeslapen. Fabiënne sliep ook heel laat gisteravond dus die liet ons lekker even gaan. Na het ontbijt zijn we naar het Steampunk HQ gegaan midden in het historisch centrum van Oamaru. Steampunk is een thema waarbij de Victoriaanse tijd en de toekomst elkaar ontmoeten. Ik ken het vanuit mijn hobby waarin het door sommigen veel gebruikt wordt. Denk aan stoommachines, roestige tandwielen, vrouwen in jurken met hoge hoed en vliegeniers brillen. Beetje vaag allemaal en niet echt mijn ding maar ik was toch wel nieuwsgierig.

Dit HQ was gesitueerd in een heel oud, Victoriaans, pand. Allerlei kunstenaars hebben er aan mee gewerkt en er zijn dus allerlei kunstzinnige interpretaties aan het thema gegeven. Buiten staat een verbouwde stoomtrein waar je $2,- in gooit waarna hij geluid gaat maken en gaat stomen. Binnen was er o.a. een groot orgel wat was omgebouwd waardoor elke toets een bepaald geluid gaf zoals bijvoorbeeld een house beat of een telefoon etc. Fabiënne vond het in het begin allemaal heel spannend. Vooral omdat het binnen donker was en er overal geluid vandaan kwam. Maar na enige tijd had ze de smaak te pakken en was ze niet meer weg te slaan bij het orgel. “Beetje herrie.” Zei ze steeds hard lachend.

Verderop waren nog allerlei ‘beelden’ gemaakt van oud metaal en een hele toffe licht installatie wat je het gevoel gaf alsof je in Cerebro stond van Professor X uit de X-Men. Buiten stonden een verbouwde trein en verbouwde tractors. Fabiënne vond het helemaal leuk en zag het als een grote speeltuin. Rogier vond het ook allemaal erg interessant. Ik vond het maar een creepy sfeertje maar wel heel bijzonder om gezien te hebben.

Nu was het eigenlijk het plan om naar de camping in Oamaru te rijden om ’s avonds de pinguïns te zien. Het was alleen nog maar net 12 uur en op die camping was echt niks te beleven voor Fabiënne. Op de vorige camping hadden we een foldertje gekregen van een wallaby farm, kleine kangoeroes, genaamd Tame Wallaby Park - EnkleDooVery Korna. Dat was onderweg naar wat eigenlijk onze volgende stop zou worden totdat we met het plan kwamen om hier nog een dagje te blijven. Omdat we het niet zo zagen zitten om een hele dag te niksen op een camping om alleen ’s avonds nog wat te zien zijn we hier toch maar heen gereden. En wat was dat leuk!

Bij deze opvang worden zo’n 60 wallabies opgevangen die als wezen zijn binnengebracht. Net als in Australië worden ze hier gezien als ongedierte dus deze opvang is best bijzonder. De eigenaresse van de opvang, Gwen, is een ontzettend leuke vrouw die vol enthousiasme vertelt. In haar huis zit de receptie en daar heeft ze ook o.a. een trekkershut gebouwd inclusief interieur, er staan opgezette inheemse dieren, er staan allerlei spullen uit de vroegere tijd. Echt, je kijkt je ogen uit! Naast de wallabies zitten er hier ook Kakatoes, verschillende soorten kippen, konijnen, bijzondere ganzen met gekrulde veren etc. Maar we komen natuurlijk voor de wallabies! Gwen neemt ons mee en we krijgen om te beginnen andere schoenen (crocs en kaplaarsjes voor Fabiënne) om geen gedoe op het vliegveld te krijgen. Je mag namelijk geen schoenen uitvoeren die o.a. op de boerderij zijn geweest. Heel netjes dus. Bij de verblijven aangekomen krijgen we uitgebreid uitleg hoe we de wallabies moeten benaderen en hoe we ze kunnen voeren en aaien. Want dat kan hier dus allemaal. Daarna doet ze het een keer in het ‘echie’ voor en dan mogen we zelf alle andere verblijven langs. En wat zíjn ze schattig! Ze eten zo uit je hand en laten zich dan lekker op hun rug kriebelen. Fabiënne vond het allemaal maar spannend en ze ging ze zeker niet voeren. Dat hebben Rogier en ik dus maar gedaan. Na bijna alle verblijven gehad te hebben was Fabiënne het weleens zat en besloot ze erbij te gaan zitten. Met haar handen in de wallaby poep! Dat was het einde van ons tochtje. Eerst handen wassen en toen nog “even” met de vriendelijke Gwen staan praten. Alleen dat gezellige gesprek was het entreegeld, wat heel weinig was, al waard. Super leuk om te doen.

In het stadje Timaru gaan we nu overnachten. Hier blijken ’s avonds ook pinguïns gezien te kunnen worden maar dat is pas om half 10. Fabiënne ligt dan al op bed dus Rogier gaat alleen even kijken.

Wanneer hij terug komt, om half 12 ofzo, heeft hij 7 stelletjes pinguïns gezien en leuke foto’s kunnen maken. Zelfs terwijl hij zijn flitslicht niet mocht gebruiken. Super leuk om te zien! En een goede keuze om Fabiënne lekker te laten slapen gezien het tijdstip. ?

Morgen rijden we naar Christchurch voor de laatste paar dagen van onze tijd in Nieuw Zeeland. Wat zijn die 4 weken voorbij gevlogen zeg! Onvoorstelbaar. Het voelt alsof we er nog maar heel kort zijn maar aan de andere kant hebben we zoveel gezien en gedaan dat we soms van 2 dagen terug niet meer precies weten hoe of wat. Goed dat we de blog hebben dus.

  • WERELD TRIP 2017

Dunedin - Oamaru [06-12-2017]

Railway station Dunedin

Het weer was vanmorgen gelukkig wel iets verbeterd. Nog wel wat fris. (voor ons is dat nu zo’n 19 graden ? ) En veel wind. Dus na het ontbijt de camper in en de stad in. Dunedin is een plaatsje gesticht door Schotse emigranten en is afgeleid van het Schotse woord voor Edinburgh, de hoofdstad. In het Gaelisch is dat Dùn Èideann. In Dunedin hebben ze zelfs hun eigen tartan (je weet wel, zo’n geruit kleedje specifiek voor elke streek of clan).

De stad is ook opgebouwd rondom de kerk en het stadhuis. Anders dan in veel andere plaatjes waar er geen echt stadscentrum is zoals wij dat bijvoorbeeld hebben. Het was trouwens nog wel even lastig om een parkeerplekje te vinden en we zijn dus met camper en al dwars door de stad gereden om hem uiteindelijk bij het station te parkeren.

Dit treinstation is een van de oudste van Nieuw Zeeland en ziet er prachtig uit. Het “parkje” ervoor was mooi aangelegd met mooie buxussen en bloemetjes. Fabiënne en alle Aziaten, keken hun ogen uit. Vlak naast het station stond nog een hele oude kolenlocomotief uit de Victoriaanse tijd. Wat een ding zeg! Onvoorstelbaar dat dat in beweging kwam.

In Dunedin een beetje rondgewandeld en op aanraden van een dame bij de iSite (VVV) naar een mall gegaan. Dit zag er aan de buitenkant helemaal niet uit als een mall maar van binnen was het super groot. Het bleken 3 gekoppelde centra te zijn (3 malls dus eigenlijk) met 3 etages en allemaal een eigen foodcourt. Bij die laatste hebben we dan ook lekker gegeten. Rogier Mexicaans, Fabiënne chips want die wilde d’r Mexicaans niet en ik sushi. Overigens een van de beste die ik ooit gegeten heb! Na een paar uurtjes rondstruinen kreeg ik toch wel wat last met lopen en besloten we terug naar de camper te gaan.

Vanaf Dunedin zijn we doorgereden naar de camping in Oamaru. Onderweg hadden we eigenlijk nog willen gaan kijken bij de Mouraki Boulders. Grote kogelronde rotsen die in de branding van de zee liggen. Maar dit was een totale wandeling van 1 ½ uur. Dat leek ons nu niet zo verstandig en hebben we dus laten zitten.

Op de camping werden we zeer vriendelijk ontvangen. De eigenaar vertelde veel over de omgeving en kon ons allerlei dingen bieden om in de buurt, en met Fabiënne te doen. Oamaru staat bekend om hun pinguins die ’s avonds aan land komen om de nacht door te brengen maar dat is altijd ’s avonds. We hadden er eigenlijk nu geen zin meer in om nog op pad te gaan en zijn dus lekker op de camping gebleven. Van vrienden hadden we gehoord dat we ook op een camping konden verblijven waar de pinguins gewoon over de kampeerplaatsen lopen. Daar kwamen we alleen pas achter toen we al stonden. We besloten daarom maar om morgen naar die camping te gaan en het alsnog te bekijken.

Deze camping heeft in ieder geval weer allerlei springkussens waar Fabiënne zich op uit kon leven en, als klap op de vuurpijl, een babybad in de vorm van een brandweerauto! Inclusief brandweer slang als douche! Dat vond ze gewéldig!

’s Avonds hebben we alle achterstallige blogs bijgewerkt. De verhalen waren al geschreven maar de foto’s moesten nog allemaal uitgezocht worden, in mapjes opgeslagen en bewerkt. Daarna nog invoegen in de blog en de blog online zetten. We waren rond 01.00 uur klaar. Morgen weer verder waar we gebleven waren.

  • WERELD TRIP 2017

Milford Sound cruise [05-12-2017]

Mist in Milford Sound

Vanmorgen werden we wakker van het gerammel van de regen op het dak van de camper. Het kwam met bakken uit de lucht. Net nu we vandaag een boottocht gaan maken in Milford Sound. Een prachtig fjorden gebied met hoge bergen. De kaartjes waren al geboekt dus vol goed moed toch maar ontbijten, aankleden en op tijd weg.

We hadden de eerste boot van 8.55 uur. Dit kon ook omdat we zo dichtbij de cruise terminal zaten met de camping. Je kon ook kiezen voor een georganiseerde dagtrip vanuit Queenstown maar dan moest je om 6.00 uur in de bus zitten om de boot van 11.00 uur te halen en zou je pas weer rond 18.00 uur terug in Queenstown zijn. Wat een lange dag.

Zoals wij het nu bedacht hadden leek ons een stuk rustiger. In 5 minuten waren we bij de cruiseterminal waar we redelijk dichtbij konden parkeren. Alsnog was het 5 minuten lopen (in diezelfde stromende regen) voordat we daadwerkelijk ín de terminal stonden. Alle boten vertrekken vanaf dezelfde plek op dezelfde tijd en, zoals wij gehoopt hadden, was het nu niet super druk. Aan boord van de boot konden we ook gewoon lekker binnen zitten. Er was genoeg plek.

Toen we de haven uit waren was al snel duidelijk dat we niet veel van de fjorden zouden zien. Naast alle regen waren alle bergen gehuld in een dikke mist. Voordeel echter van alle regen was wel dat het er stikte van de prachtige watervallen. Soms wel 4 hele grote naast elkaar. Dat was een prachtig gezicht. En door de mist kreeg alles een heel mysterieus tintje. Bijna alsof je in Jurrasic park terecht was gekomen. Naast alle watervallen hebben we ook nog fur seals gezien en is er driftig gezocht naar yellow eyed pinguins die ook in dit gebied moeten zitten maar die hebben we helaas niet gezien. De tocht duurde een uur en drie kwartier. Voor Fabiënne hadden we weer de iPad meegenomen maar die hebben we niet nodig gehad. Ze vond het prachtig om alle kleine “baby” watervallen te zien en de grote “reuzen” watervallen. Ook de fur seals deden het goed. Volgens Fabiënne doen die “plons”. Wij rekenen het goed!

Na deze boottocht zijn we terug gereden naar Te Anau waar we heerlijk gelucht hebben. Wederom, net als gisteren, helemaal alleen in een restaurant. Omdat het nog vroeg was zijn we gelijk doorgereden naar onze volgende bestemming Dunedin. Een rit van zo’n 380 kilometer verderop aan de oost kant van het zuider eiland. In Gore hebben we even gewisseld en heb ik voor het eerst deze vakantie een stukje gereden. Ik dacht: “Dat doe ik wel even.” na ruim 3 weken meegekeken te hebben. Dat viel vies tegen. Ik vond het helemaal niks in zo’n grote, brede camper. Ook greep ik gelijk bij de eerste keer schakelen aan de verkeerde kant naast me en daarbij zijn de stoelen in de camper zo slecht te verstellen dat ik met mijn knieën in het dashboard zat. Na een half uurtje nam Rogier het gelukkig weer over.

In Dunedin aangekomen op de camping stonden we naast een ander Nederlands stel met 2 kleine kinderen. Bleek de vrouw van het stel geboren in Dordrecht en het zusje van een oud vriendinnetje/ klasgenootje van mij te zijn! Hoe bizar is dat! Ik heb haar mijn email maar meegegeven met de vraag dat aan haar zus te geven omdat ik graag zou weten hoe het met haar gaat.

Terwijl in Nederland iedereen wakker wordt en zich klaar maakt voor Sinterklaas avond stippelen wij deze avond de verdere route uit voor de komende dagen en lezen we allebei weer verder in onze boeken. (ik ben met de 4e bezig, heerlijk weer!) Internet was de laatste dagen niet veel soeps. 100 Mb. Daar ben je met een beetje scrollen door Instagram ofzo zo doorheen. Morgen eens kijken wat Dunedin, een studentenstad, ons te bieden heeft!