Uxmal en lang rijden (28-02-2009)

Aangezien Nathalie zich niet zo heel lekker voelde, hebben we gisteravond weinig meer van de stad Merida kunnen zien. Dit is eigenlijk ook helemaal niet zo erg, want we moesten vandaag al om 7:00 aan het ontbijt zitten, aangezien de bus om 7:30 vertrok. Na onze spieren wat gestrekt te hebben (de matrassen van de bedden waren net planken!), en dus even snel een simpel ontbijtje naar binnen gewerkt te hebben, stond vandaag het Maya tempelcomplex Uxmal op het programma. Dit was vanuit Merida maar een klein uurtje rijden, dus we stonden al om 8:30 bij de tempel. Dit bleek eigenlijk best een goede tijd, want het is nog rustig op en rond de tempel en de temperatuur is een stuk aangenamer dan midden op de dag!UxmalUxmal is een erg mooi locatie, omdat er nog heel veel gebouwen intact zijn. Je kan bijna overal in en op, waardoor je een hele goede indruk krijgt van de verschillende sociale klasse die ze in die tijd hanteerde. Hoe hoger je sociale klasse was, hoe hoger namelijk het gebouw stond waarin je mocht komen. Onderaan had je dus de boeren, in het midden de wapensmeden en handelaren, en bovenaan de priesters. De top van de piramides was dus ook alleen bedoeld voor de priesters en de offers die ze daar brachten. Dit deden ze het liefst zo dicht mogelijk bij de goden in de hemel, waardoor de piramides meestal ook een mooi uitzicht over de omgeving hebben. In Uxmal mochten wij voor het eerst naar de top van zo’n piramide klimmen, en ik moet zeggen dat dat absoluut de moeite waard is! Vanaf de top van de piramide heb je een prachtig overzicht over het hele complex en ook kijk je uit over de weide omgeving. Alleen moet je daarna weer naar beneden lopen, en dan kom je er pas echt achter hoe stijl (en dus ook gevaarlijk) die trappen werkelijk zijn! Nu ik van zo’n trap afgelopen ben, kan ik mij goed voorstellen dat als de treden nog wat smaller zijn (zoals ze in Chichen Itza zijn), dat er dan besloten wordt om maar helemaal geen toeristen meer op de piramides toe te laten.

Maar rond 12:30 waren we klaar in Uxmal en vertrokken we naar een nabijgelegen restaurant om wat te eten. Het eten werd daar op een hele speciale (Maya)manier klaargemaakt, het werd namelijk gestoofd door een kuil in de grond te graven en daar hete kolen in te gooien en daar dan het eten bovenop te leggen en dan de kuil met een ijzeren plaat af te dekken. Daar bleef het eten dan zo’n 2 a 3 uur liggen, voordat het weer uit de kuil werd gehaald en het dus gaar was. Op de heenreis naar Uxmal had de reisleider al even snel gevraagd wie wat wilde eten, waardoor ons eten dus al klaar was toen we aankwamen met de bus. We konden nog net zien hoe ze het uit de grond haalde en even later zaten we er heerlijk van te eten. We hadden allebei voor de kip schotel gekozen en deze was zo heerlijk zacht, dat hij van het bot afviel zodra je er met je mes of je vork naar wees! 🙂 Koken in de grondAls toetje kregen we nog een echt Mexicaans shotje (tequila met nog wat erdoor), waarbij iedereen een grote Mexicaanse sombrero op kreeg om vervolgens het shotje achterover te slaan. Het zag er in ieder geval erg grappig uit en het smaakte goed.

Daarna begon we aan de langste rit van onze rondreis, van Uxmal in 1 keer naar Palenque, zo’n 370km waar de bus zo’n 5 uur (non-stop) voor nodig heeft. We vertrokken dus rond 13:30, en omdat je met 20 mensen natuurlijk niet in 1 keer door kunt rijden, kwamen we pas rond 20:30 in Palenque aan. Onderweg hebben we nog wel even onze Maya kennis bij kunnen schaven, door de film Apocalypto te kijken van Mel Gibson. Een erg bloederige film, maar als je eenmaal bij een tempel bent geweest, dan kijk je toch met heel andere ogen naar deze film.

In Palenque hebben we nu een kamer in het Hotel Palenque Villas Kin Ha, een hotel dat voor een gedeelte nog in aanbouw is, maar allemaal kleine huisjes in een prachtige tuin heeft staan. Erg idyllisch gelegen en deze keer gelukkig ook een lekker zacht bed. Alleen jammer dat hij qua lengte iets meer berekend was voor de korte Mexicanen! 😉