Lhasa Tibet

Vanmorgen moesten we weer vroeg ons bed uit, want we vlogen om 8:15 naar Lhasa in Tibet! In eerste instantie was het verhaal dat de koffers al om 6:15 in de lobby van het hotel klaar moesten staan, zodat deze alvast ingecheckt konden worden op het vliegveld van Chengdu. Aangezien je geen vloeistoffen in je handbagage mee mag nemen en dus ook geen toilettas, moesten we al om 6:15 gedoucht hebben. Zo gezegd zo gedaan, om 6:15 stond mijn koffer beneden en om 6:30 zat ik aan het ontbijt.
Om 7:00 vertrokken we met de bus naar het vliegveld, waar uiteindelijk bleek dat ze onze koffers niet konden inchecken zonder onze paspoorten. Dat was natuurlijk te verwachten! Maar goed, zo gaat het regelmatig in China (volgens onze reisleider), je moet niet verwachten dat ze iets onthouden van de dingen die ze eerder gedaan (zouden moeten) hebben.
Anyway, we zaten al snel in het vliegtuig, wat nog een erg modern vliegtuig bleek te zijn. Het personeel was ook super vriendelijk en de vlucht duurde maar anderhalf uur, dus was zo voorbij. Ik ben dus voor niets ‘bang’ geweest voor een binnenlandse vlucht.
Eenmaal aangekomen in Lhasa (Tibet!), voelde ik direct dat het een stuk kouder was en dat ik een lichte zeurende hoofdpijn had. Dat laatste komt door het hoogteverschil en iedereen, inclusief de reisleider, bleken daar in meer of mindere mate last van te hebben. Dit is ook niet zo vreemd, want we zijn van ongeveer zeeniveau in een keer naar 3600 meter hoogte gestegen!
Vanaf het vliegveld werden we vervoert naar het centrum van Lhasa, wat ongeveer een uur rijden was. Daar werden we afgezet bij het Tibet Gorka Hotel, een prachtig hotel dat helemaal bij de stijl van het centrum van Tibet past (kleurrijk, met veel houtsnijwerk en een prachtige tuin in de binnenplaats).
Vanuit het hotel zijn we naar een lokaal restaurant gelopen, om noodlesoep en warme Yak-melk als lunch te eten. De soep was erg lekker met een beetje sambal er doorheen, maar de warme melk vond ik geen succes. Nu heb ik dat altijd al met warme melk, maar je moet alles een keer geprobeerd hebben, toch?!

Vanuit het restaurant hebben we een rondleiding gekregen door het centrum en hebben we zelfs al een belangrijke tempel bezocht: The Jokhang Temple. Deze ruim 25000 vierkante meter grote tempel bevat een aantal prachtige grote boeddhabeelden en heel mooi houtsnijwerk voor al het interieur. Jammer genoeg mochten er binnen geen foto’s gemaakt worden, dus je zal zelf maar moeten gaan kijken hoe mooi het daar is! 😉
Vanuit de tempel zijn we teruggelopen naar het hotel, waar de meeste mensen even een korte power-nap op hun kamer hielden, om het effect van de hoogte een beetje te laten zakken. Dit werkte bij mij ook redelijk goed, waardoor ik mezelf weer een stuk fitter voelde. Om 19:00 zijn we daarna met z’n allen gaat eten bij een restaurant dat gerund wordt door Nederlanders (bekenden van onze reisleider). Daar heb ik een heerlijk Sizzling Yak-steak gegeten en nog even gezellig nagetafeld. Daarna snel terug naar het hotel, want morgen mogen we weer vroeg op, zodat we om 7:30 kunnen vertrekken naar het bekende Potala Palace.

Kabelbaan en monnikentempel

Vandaag mochten we redelijk uitslapen, want we hoefden pas om 9:00 bij de bus voor het hotel te staan. Dat gaf dus genoeg tijd om even lekker te douchen (behalve dan dat de douchekop niet hoog genoeg hing; kleine Chinesen?!). Daarna voor het eerst ontbeten in China. Aangezien we in een vrij luxe hotel sliepen, hadden ze daarvoor een apart restaurant. En toen ik daar binnen kwam lopen, rook ik al de baklucht van het vlees en de rijst. Ze ontbijten daar dus ook serieus met rijst en vlees (weer een volledige maaltijd!). Waarom blijven al die Chinesen zo dun?!
Maar gelukkig hadden ze ook aan de Europese toeristen gedacht en was er een tafel met croissants, witte bolletjes en zelfs iets dat leek op bruinbrood. Daar heb ik dus dankbaar gebruik van gemaakt, want ik trek een zware warme maaltijd niet zo best in de ochtend.
Na het ontbijt vertrokken we met de bus naar Wannian, waar we een monnikenklooster hebben bezocht en waar we vannacht ook in het gastverblijf blijven slapen! 🙂

Ingang Emeishan Wanniansi Temple

Maar om bij de Emeishan Wanniansi Temple (het klooster) te komen, moesten we eerst een flink eind de berg Mount Emei op (ruim 1000 meter boven zeeniveau). Gelukkig kon een redelijk groot stuk daarvan met behulp van een kabelbaan (Wannian Cable-car). Daarna volgde echter een paar flink steile trappen. We kwamen allemaal dus al bezweet aan.
Na onze tassen in de kamers neergezet te hebben (we hebben onze koffers achtergelaten in het hotel in Chengdu, omdat we daar morgen weer terugkomen), gingen we een ‘stukje’ wandelen naar een punt waar twee rivieren samen komen (Qingyin Pavilion, oftewel het paviljoen van de zuivere klank). Volgens de verhalen zouden we zo’n 4 uur over de wandeling doen, maar ze hadden er alleen niet bij vertelt dat dit stukje voor 99% uit traptreden bestond! Zelfs de heenweg omlaag, wat toch het makkelijkste zou moeten zijn, kostte al best veel energie, vooral omdat het allemaal van die irritante kleine traptreden waren. Het sprookjesachtige uitzicht beneden maakte echter een hoop goed.
De terugweg omhoog was een ander verhaal, die viel ‘een klein beetje’ tegen. We zijn bijna anderhalf uur lang, alleen maar trappen op aan het lopen geweest (in een zeer vochtige 25+ graden). Ik heb nog nooit zoveel gezweet in mijn leven!
Hierna hebben we dus even lekker gedoucht in de luxe kamer in het gastverblijf van de tempel. En daarna hebben we een vegetarische maaltijd gegeten in het ‘restaurant’ bij de tempel. Ondanks dat al het vlees was vervangen door tofoe, smaakte dit nog best aardig. Alleen jammer dat ze er echt letterlijk niets bij te drinken hadden! Waarschijnlijk om de monniken niet in de verleiding te brengen of zo, maar er kon zelfs geen glas water vanaf?!
Na het eten heb ik nog even met een paar reisgenoten (Lisette, Sylvia en Marianne) een filmpje zitten kijken op een kamer, aangezien er om het klooster heen toch niets te beleven viel (het klooster staat eenzaam bovenop de berg). De naam van de film was ook wel erg toepasselijk om in een monnikenklooster te kijken: Bulletproof Monk! Dit was erg gezellig, maar daarna moesten we ook echt wel direct naar bed, want morgenochtend mogen we om 4:30 een gebed van de monniken bijwonen!