Lange busrit naar Shigatse

Vandaag stond een lange busrit op het programma van Lhasa naar Shigatse. Een rit die volgens onze reisleider zo’n 7 uur zou gaan duren. Daarom stonden we op tijd op, zodat we allemaal om 8:30 in de bus konden zitten. Tijdens het ontbijt hebben we nog even de verjaardag van Gorge (een reisgenoot) gevierd met een stuk taart (of eigenlijk meer cake) van de lokale bakker. Met volle buiken en vol goede moed stapte we dus de bus in.
Het eerste stuk Lhasa uit, ging erg voorspoedig en al snel zaten we op smalle bergweggetjes. Deze moesten we ‘jammer genoeg’ nemen, omdat de normale snelweg tussen Lhasa en Shigatse compleet is afgesloten vanwege onderhoudswerkzaamheden. Op zich niet vervelend, want het leverde prachtige uitzichten op!
De mooiste delen van deze lange busrit waren toch wel de toppen van de 2 hoge bergpassen waar we overheen gereden zijn. Ik weet jammer genoeg de namen van de passen niet meer precies (die ga ik later wel opzoeken aan de hand van de GPS-coordinaten bij de foto’s), maar beide lagen ze in de buurt van de 5000 meter. Bij de eerste keken we uit op een prachtig blauw meer, en bij de tweede op een heuse gletsjer! Echt super gaaf om een gletsjer van zo dichtbij te bekijken.
Traditiegetrouw hebben we met de groep nog een gebedsslinger opgehangen bij het tweede punt, en hebben we met de hele groep een hele berg kleine gebedsbriefjes uitgestrooid (de lucht in gegooid). De reisleider heeft hier met mijn camera een paar foto’s van gemaakt. Deze lijken op het eerste gezicht wat aan de lichte kant, maar dat moet thuis met Photoshop wel te corrigeren zijn. Het is in ieder geval een erg leuke actiefoto geworden van de hele groep!

Niet alles aan deze busrit was echter leuk, zo duurde de totale reis bijna 10 uur (inclusief lunch), was de bergweg slecht onderhouden waardoor je regelmatig zat te stuiteren in de bus, en kreeg iedereen (inclusief ikzelf) last van een kleine blaas door het enorme hoogteverschil. We moesten dus regelmatig een plaspauze inlassen in de middle-of-nowhere, omdat er maar weinig dorpjes zijn langs die bergpas.
Onderweg zijn we nog wel even gestopt om langs het blauwe meer, dat ik hierboven noemde, te lunchen. De lunch bestond uit broodjes die klaar waren gemaakt door het restaurant waar we gisteravond hadden gegeten. De broodjes waren belegd met Yak-vlees (een Yak is een soort grote bergkoe die we tijdens deze rit geregeld tegenkwamen) of kaas en smaakten eigenlijk best goed. Tijdens de lunch hebben we ons ook nog even gewaagd aan een lokaal gebruik: langs het water een gebeds-toren bouwen van losliggende stenen.
Na dus ruim 10 uur onderweg geweest te zijn, kwamen we dan aan in de plaats Shigatse, de op een na grootste plaats van Tibet. Hier slapen we 1 nacht in het hotel hotel Manasarovar om morgen een klooster en een fort te kunnen bezoeken. Om 19:00 zijn we met de hele groep nog even gezellig uit eten gegaan bij een lokaal Chinees restaurant, waar we weer de beroemde ronde tafel met veel verschillende gerechten hebben gegeten. Daarna hebben we in de bar van het hotel nog even een Lhasa Beer gedronken om de verjaardag van Jorge in stijl af te sluiten en daarna is iedereen snel naar bed gegaan, want zo’n busreis is toch best wel erg vermoeiend!