Home sweet home (28-05-2008)

We zijn weer veilig thuis. Rond 12 uur vanmiddag zijn we in Nederland geland.
Iedereen die berichtjes op dit blog heeft achter gelaten voor ons: Thanks!!
We gaan even uitrusten en gaan vrijdag alweer op ‘vakantie’. Naar Limburg om daar drie dagen Pinkpop bij te wonen. En vooral even bij te komen van de geweldige vakantie.
Wil je er meer over horen? Dan weet je ons te vinden.
We hopen dat jullie het leuk vonden om onze verhalen te lezen.

New York dag 6 (27-05-2008, dag 24)

Het was een heftig virusje, maar gelukkig van korte duur. Ik voelde me vanmorgen weer redelijk. En met de belofte het rustig aan te doen, gingen we op pad. We hadden nog genoeg dingen te zien en te doen waar we bij lange na niet meer aan toe zouden komen vandaag. Dan moeten we een andere keer nog maar eens terug komen 😉

We wilden vooral dingen binnen zien en bekijken (lees: lekker in de airco lopen). We hadden eerder al kaarten gereserveerd voor de NBC tour, dus daar begonnen we. We hadden tijdens een eerdere vakantie in Londen wel eens een BBC tour gedaan, die we iedereen kunnen aanraden, en waren dus benieuwd naar deze wat commerciëlere tour. Liever was ik natuurlijk naar CNN gegaan, maar ja, dat lag niet echt op de route. De NBC tour duurde een uurtje en was eerlijk gezegd niet heel spannend. Maar misschien hadden we er teveel van verwacht. We kregen wel heel veel video’s te zien, dat viel wat tegen. Ik had veel meer ‘behind the scenes’ willen zien, regieruimtes, redacties, etc. Het leukste was nog de studio van de comedyshow Saturday Night Live te zien en de daarbij behorende anekdotes van de tourguides aan te horen.Om de hoek / aan de overkant (tis maar net hoe je het bekijkt) staat de Radio City Music Hall, een enorme concerthal, theater- en bioscoopzaal waar veel grote artiesten optreden. Toen we kaartjes kochten voor het uitzicht op de Rockfeller toren hebben we een combiticket gekocht met NBC en Radiocity erbij dus we wilden nu ook de concertzaal bekijken. Alleen was er van alles afgezet rondom het gebouw.. rode lopers… mannen met geweren… satellietwagens van tv-zenders, giechelende meisjes die langs de dranghekken zitten. Wat bleek: vanavond is de première van Sex and the City the movie! Erg grappig, jammer dat we er vanavond niet meer zijn om een kijkje te nemen. En nog veel jammerder: we mochten vanwege alle veiligheidsvoorschriften vandaag niet het gebouw in voor een tour! “Come back tommorrow!” Yeah, we wish… Had ik al verteld dat het Museum of Modern Arts dicht is op dinsdag… het zit niet mee 😉 Ook de tentoonstelling Bodies gingen we aan het eind van de middag qua tijd niet meer redden.

Wel zijn we nog even snel naar de B&H; shop geweest. Een gigantische winkel voor alles m.b.t. foto en video. Rogier wilde er nog even iets kopen voor z’n flitser en zo konden we gericht te werk gaan. Echt heel veel mensen werken er en door de hele winkel gaan constant over een speciale rails allerlei spullen die gekocht zijn. Je had het moeten zien 😉Verder weinig meer kunnen doen want om 6 uur begon onze vreselijke trip met onze koffers in de metro tijdens de avondspits van New York. But we survived! En we zitten nu te wachten op JFK Airport om te boarden.

Gegeten bij: even snel bij de Mc Donalds
Overnacht in: Eastgate Tower Hotel, New York

New York dag 5 (26-05-2008, dag 23)

Vandaag is het een bijzondere dag in Amerika, namelijk Memorial Day. Het is eigenlijk precies hetzelfde als onze Dodenherdenking, namelijk het herdenken van slachtoffers van oorlogen, maar ook bijvoorbeeld brandweermensen die tijdens hun werk zijn overleden (denk bijv aan 9/11). Het grote verschil met Nederland is alleen dat dit een officiële feestdag is voor Amerikanen en dus zo’n beetje iedereen vrij is. We verwachten dus eigenlijk heel veel mensen op straat, zeker met dit prachtige weer, maar dat viel allemaal best mee, het was zelfs rustiger op straat dan wij gewend waren. Marineschip tijdens Fleetweek in NYMemorial Day viel deze keer ook nog eens samen met de New York Fleetweek. Zeg maar de marinedagen van ons in Den Helder. Naast verschillende shows, was de hoofdattractie het bezoeken van een marineschip in de haven van NY. Aangezien Nathalie en ik nog nooit op een marineschip zijn geweest en al zeker geen Amerikaanse, leek het ons wel leuk om een kijkje te gaan nemen. Eenmaal aangekomen bij het schip bleken wij echter niet de enige te zijn met dat idee, er stond een rij van mensen over de afstand van zeker 5 blokken (zo’n paar duizend mensen). Na even gekeken te hebben hoe langzaam de rij zich verplaatste, besloten we dat het aanzicht vanaf de pier ook wel genoeg voor ons was. Misschien gaan we ooit nog wel eens in Den Helder een kijkje op/in zo’n schip nemen.

Aangezien het Memorial Day was, zouden er op meerdere plaatsen in NY herdenkingsparades gehouden worden. Op een website hadden we uitgezocht wat de dichtstbijzijnde parade zou zijn, dus vol goede moed gingen we met de metro naar de dichtstbijzijnde halte. Eigenlijk verwacht je dan al dat je vanaf de halte, direct ziet waar je heen moet door gewoon achter de stroom mensen aan te lopen. Maar op de halte waar wij uitstapten was geen kip te bekennen. Ook op de straat waar de parade langs zou komen was niets te bekennen. Misschien waren we te laat, of was de informatie op de website niet helemaal volledig, maar we hebben dus jammer genoeg niets van een parade kunnen zien.Central Park in NY
Aangezien we in de buurt van Central Park waren, leek het ons wel een goed plan om daar dan nog maar even een bezoekje aan te brengen. Na een korte wandeling stonden we bij de ingang van het park en liepen we over een pad het park in, op zoek naar een lekker stukje grasveld (met schaduw!) om onze fles water soldaat te maken. Het viel ons echter direct op dat overal in Central Park de honden vrij rond mochten lopen. En je raadt het natuurlijk al, ook overal mochten schijten. 🙁 De nog beschikbare vrije plekjes in de schaduw op het gras zagen er opeens niet meer zo lekker uit en we hielden het daarom maar even op een bankje langs het pad.

Toen we eenmaal op dat bankje zaten sloeg de vermoeidheid en de warmte bij ons allebei toe. We voelden ons opeens zo moe en ellendig dat we allebei tegelijk tegen elkaar zeiden dat het maar beter was als we terug gingen naar ons hotel en daar even rustig op bed gingen liggen, met de airco aan. Zo gezegd zo gedaan. Eenmaal in de koelere kamer en met een aspirientje erbij, knapte ik redelijk snel weer op. Met Nathalie ging het echter minder goed, die moest een aantal keer zelfs naar het toilet rennen om daar haar ontbijt eruit te spugen…

Niet bepaald een lekker einde van onze laatste volle dag in NY, maar het is niet anders. Waarschijnlijk vonden onze lichamen het nu gewoon wel even genoeg en waren we aan wat rust toe. Met de première van Andromada Strain op tv (een sci-fi serie waar erg veel reclame voor werd gemaakt in de metro), was dat eigenlijk helemaal niet zo erg. De serie kun je overigens links laten liggen, de eerste aflevering deed mij namelijk van a to z denken aan de film Outbreak, die volgens mij hetzelfde verhaal verteld maar dan in 2 uur tijd (hoeveel afleveringen de serie gaat hebben kan ik nog niet vinden, maar het worden er iig wel meer dan 2).

Gegeten bij: brood op de hotelkamer
Overnacht in: Eastgate Tower Hotel, New York

New York dag 4 (25-05-2008, dag 22)

Vandaag wilden we in ieder geval naar Times Square. Toen we uit de metro stapte en de straat inliepen vielen onze monden bijna open. Echt, Piccadilly Circus in Londen is er niets bij. Overal lichtreclames, sommige wel 5 verdiepingen hoog, en dan meerdere boven elkaar. We kwamen ogen tekort. Wolkenkrabbers all over the place. En druk natuurlijk (ook omdat het zondag is waarschijnlijk).We zijn er ’s avonds nog eens uitgestapt en hebben toen het hele plein verlicht gezien. Kan me voorstellen dat het onwijs gaaf is om hier oud en nieuw te vieren.En zondag of niet, de winkels zijn gewoon open hier. We hadden gelezen over een enorm grote speelgoedwinkel, maar toen wij er langs liepen was die nog niet open (er zijn wel afwijkende openingstijden op zondag) en stonden er al veel mensen in de rij. Wij liepen dus nog maar even door. Verderop zit een gigantische Virgin Megastore. ‘Eventjes’ rondgelopen daar, eventjes doe je natuurlijk niet en ons verbaasd over de hoeveelheid artiesten die ze aanbieden. Als je het hier niet kan vinden… Ik wist gewoon echt alleen niet welke cd(‘s) ik zou moeten kopen, er zaten er zoveel leuke tussen dat ik niet kon kiezen (en heel goedkoop allemaal). Eerdere deze vakantie hebben we wel cd’s van Matchbox Twenty (altijd goed!), Alanis Morissette (om alvast in de mood te komen voor Pinkpop) en Timbaland (vonden we minder) voor in de auto gekocht. Na Virgin de speelgoedwinkel in: Toys R Us. Drie ruime verdiepingen hoog en in het midden staat een reuzenrad!! Echt bizar als je daar binnen loopt. Je kan er ook (tegen betaling) in. Ook in de rest van de zaak is er voor vermaak gezorgd en zijn er bijvoorbeeld grote legobouwwerken te zien. We vonden het erg leuk om rond te lopen, maar de winkel haalt het niet bij Hamleys in Londen (5 verdiepingen en heel veel nieuw speelgoed en gadgets, dat mistten we hier een beetje). Daarna nog even een bezoekje aan de MTV store en Levi’s en toen vonden we het wel genoeg.De rest van de dag wilden we wat rustiger aandoen. We lopen hier wat af en dat merken we goed aan onze voeten. We overnachten in de buurt van Grand Central Station (echt een aanrader deze buurt, we voelen ons erg veilig en Central Station biedt genoeg overstapmogelijkheden), maar dat is nog wel drie blocks lopen. En dat is niet ver, maar zo gaat het meestal de rest van de dag. Metrolijnen genoeg, maar je moet er altijd wel net wat meer voor lopen dan je eigenlijk wil. Toch ideaal hoor, want we moeten er niet aan denken om hier met de auto te rijden.

In Nederland had ik voor vandaag al een musical geboekt: ‘Mamma Mia!‘ Met liedjes van Abba. In Nederland wilde ik ‘em niet zien, vanwege de vertalingen (kom op, van Abba-liedjes moet je afblijven) en dit was dus een mooie gelegenheid om ‘em alsnog op Broadway te zien. We waren erg verrast! Wat een ontzettend leuke musical zeg, leuk verhaal, goede mix tussen komedie en drama. En we konden bijna alle liedjes letterlijk (worden we oud??) meezingen (gelukkig deed niemand dat in de zaal hardop haha). Mooi theater ook, het Winter Garden Theatre. Het zat helemaal vol (van te voren reserveren is echt aan te raden).Na deze middagvoorstelling (avondvoorstellingen zaten al vol) gingen we naar China Town om er een hapje te eten. Moeilijk om een keuze te maken, dus maar gewoon een restaurant binnengelopen. Wel eerst even gecheckt of ze een Engelse vertaling hadden van het menu 😉 Wat we alleen vergeten waren om te checken was of je met creditcard kon betalen.. oeps,.. we zijn inmiddels al ons cash-geld aan het opmaken en hadden niet meer genoeg geld bij ons… Afwassen dan maar? 😉 Gewoon even gepind bij een bank om de hoek en onze lekkere maaltijd afgerekend. Wel een beetje afgezet daar, maar goed, het was ook duidelijk wie hier de toeristen waren.

Daarna zijn we nog naar een bioscoop (AMC Theatres) geweest om daar in de grootste zaal naar ‘Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull’ te kijken. Mooie zaal (Loewes), fantastisch geluid, maar helaas waren we wat aan de late kant en kennen ze hier geen gereserveerde plaatsen en zaten we nogal vooraan aan de zijkant. We hadden wel ’s middags al kaarten opgehaald (we begrepen dat het hier erg druk kan zijn in het weekend in de bioscoop, net als in NL), maar dat had dus eigenlijk niet veel zin. Ach, we waren erbij 😉 en we konden onze voeten weer even laten rusten. En de nieuwe Indiana is best oké.

Gegeten bij: chinees in China Town, New York
Overnacht in: Eastgate Tower Hotel, New York

New York dag 3 (24-05-2008, dag 21)

New York skyline vanaf Rockefeller CentreWe waren gisteren erg onder de indruk van het uitzicht van de Empire State Building, maar dat was grotendeels ’s avonds. We waren toch ook wel erg benieuwd hoe het er dan overdag uit zou zien, en aangezien New York nog een tweede hoge toren heeft die open is voor het publiek, besloten we een Top of the Rock kaartje te kopen bij het Rockefeller centre. Deze wolkenkrabber is 70 etages hoog en geeft ook werkelijk een prachtig uitzicht over NY. Doordat het nu overdag was, konden we bijvoorbeeld goed Central Park zien liggen, de Statue of Liberty in de verte zien staan en de Empire State Building eens goed bekijken van de zijkant.Central Park vanaf Rockefeller CentreNa dit hoge uitstapje gingen we naar een winkel die bijna helemaal ondergronds zit, namelijk de Apple Store op Fifth Avenue. Dat hij bijna helemaal ondergronds zit wisten we echter niet, dus we liepen het pleintje met de glazen entree bijna voorbij. Als je echter weet waar hij zit, dan heb je wel weer echt een winkel gevonden die de naam van Apple eer aan doet. Alles was erg strak gedesigned, van de glazen entree, de lift naar beneden, als de verkoopbalies. Erg leuk om even doorheen te lopen en de verleiding was ook erg groot om een nieuwe Ipod Touch te kopen, gezien de huidige dollarkoers, maar we hebben ons toch maar ingehouden.Apple Store in New YorkVanuit de Apple Store liepen we terug naar de metro en kwamen we langs de World of Disney store. Deze kon Nathalie natuurlijk niet voorbij lopen, zonder even binnen gekeken te hebben. Hij was natuurlijk niet zo groot als de store bij Disney in Orlando, maar met zijn 3 etages deed hij het zeker niet verkeerd. En bij het zien van alle Disney figuren gingen mijn gedachten in ieder geval weer direct uit naar de leuke attracties die we in Orlando hebben gedaan.
Om de dag leuk af te sluiten, leek het ons wel wat om naar een comedy café te gaan. In New York zitten er meerdere, en wij hebben uiteindelijk gekozen voor de Gotham Comedy Club. Hier trad Jake Johannsen op, die onder anderen bekend schijnt te zijn van de David Letterman show. Hij praatte in ieder geval in een lekker tempo het uurtje wat hij kreeg vol met grappen over NY, relaties, kinderen en sex. Persoonlijk vond ik de grappen allemaal best wel goed, maar Nathalie merkte terecht op dat er eigenlijk maar weinig verhaal in zijn hele optreden zat. Ondanks dat hebben we een aantal keer goed gelachen en was dit in zijn geheel een erg leuke en lekkere dag in NY.

Gegeten bij: Dallas BBQ Restaurant, New York
Overnacht in: Eastgate Tower Hotel, New York

New York dag 2 (23-05-2008, dag 20)

Het is wel lekker om in een hotel te zitten waar we meerdere dagen blijven. Even geen gesleep meer met koffers, niet meer inpakken, alles lekker rond laten slingeren. Maar het was ook wel weer tijd om de was te doen. De meeste motels waar we hebben geslapen, hebben een wasmachine staan die je kan gebruiken, maar in de hotels is dat niet gebruikelijk. Op zoek naar een laundry dus vanmorgen en dat was niet makkelijk. Cleaners/laundry genoeg, maar die zagen er van de buitenkant allemaal uit als een stomerij. Na een tijdje rondjes te hebben gelopen gaven we het op. Een laundry waar je zelf je spullen mag wassen zit er hier niet in. Dus brachten we onze tasjes met vuile was naar een van de cleaners. Morgen is het klaar en nu maar hopen dat ze wel de witte en de zwarte was scheiden hier 😉

Als echte toeristen willen we hier natuurlijk wel dé bekende gebouwen, plekken en standbeelden zien. Zoals Statue of Liberty: het Vrijheidsbeeld. Vanaf Battery Park vertrekken er boten richting het beeld. Dat is wel nodig ook, want vanaf de wal ziet het beeld er erg klein uit, zelfs Rogiers zoomlens heeft er moeite mee. De boten maken tussenstops bij Ellis Island (daar werden alle immigranten die de VS in wilden gedropt) en Liberty Island (waar het standbeeld dus staat). In het Vrijheidsbeeld zelf mag je niet meer komen sinds de aanslagen van 11 september 2001, maar je mag er wel beneden rondlopen. Het was een erg zonnige dag en dus wilden veel mensen wel een tochtje maken. Toen we al even in de rij stonden en ik maar eens een rondje ging lopen om te kijken hoe lang het nog wachten was, bleek dat heel erg lang te zijn. De rij waar we instonden om een kaartje te kopen duurde zo’n 40 minuten. En met de kaartjes moesten we in een nieuwe rij gaan staan om met de boot mee te gaan. Die rij duurde nog dik een uur. Een straf was het wachten in het zonnetje niet, maar we hadden in zo’n lange wachttijd niet veel zin. Een pier verderop vertrok een Watertaxi, die –heel slim- ook tochtjes rondom Statue of Liberty aanbood. We lieten ons verleiden en zaten dus eerder op de watertaxi dan dat we op de boot hadden gezeten. De taxi mocht alleen niet aanmeren bij de eilanden, maar dat namen we voor lief. Onze tour ging dan nog wel even naar Brooklyn Bridge, ook leuk om die vanaf het water te zien. Het Vrijheidsbeeld is erg groot trouwens: 46 meter hoog beeld (93 meter als de sokkel wordt meegerekend). Als je op het eiland zelf staat denk ik niet eens dat je er een foto van kunt maken waar het beeld dan helemaal op staat.
We waren alles bij elkaar toch nog wel even een paar uurtjes bezig (de tour duurde een uur) en daarna namen we de metro naar Wall Street. Voordat we die straat inliepen, liepen we nog een stukje Broadway af op zoek naar een toilet en wat te drinken. We zagen toen Ground Zero liggen. Die plek stond nog niet op de ‘planning’ van vandaag, maar aangezien we er nu zo dichtbij waren werden we nieuwsgierig. Met de beelden van de 9/11-tentoonstelling in het Newseum in Washington nog vers in ons geheugen, maakte de plek denk ik extra veel indruk. Wat een gapend gat daar zeg. Zo’n onwijs groot oppervlakte. Bijna onwerkelijk om van zo dichtbij te zien waar de aanslagen in de WTC-torens waren. We hadden zelfs even geen behoefte om ons fototoestel of videocamera te voorschijn te halen. We besloten een rondje langs de afzettingen te lopen. Er wordt flink gebouwd om in 2012 op die plek nieuwe wolkenkrabbers te hebben staan, waaronder de Freedom Tower. Gaandeweg kregen we –toen we over een brug liepen- een steeds beter uitzicht op Ground Zero. Toen we bijna rond waren kwamen we de gedenksteen tegen, het zag er een beetje lullig uit vonden we. Je zou er ook zo voorbij lopen als je het niet wist.Daarna hebben we nog een kort bezoekje gebracht aan Wall Street en daarna was het tijd om te eten en richting het Empire State Building te gaan. We wilden wel eens op het hoogste gebouw (sinds de Twin Towers zijn ingestort) van New York staan als het lekker donker was. Alleen was het vanwege het lekkere weer ook hier erg druk. We gingen dus zonder te eten eerst maar in de rij staan voor een kaartje. Gang in, roltrap op, in de rijen staan, gecontroleerd worden, liften in, weer wachten. Het duurde even voordat we überhaupt een kaartje hadden en toen begon het ook al donker te worden. We besloten dat we niet opnieuw in de rij wilden staan en gingen dus direct (nou ja, direct, met de nodige wandelingen door gangen) naar het observationdeck. Je had uitzicht vanaf de 86ste verdieping en als je nog extra betaalde mocht je ook naar de 102e verdieping (in totaal is het gebouw 381 meter hoog).Wij vonden 86 verdiepingen hoog genoeg, want wat een gaaf uitzicht heb je daar zeg! Omdat het een heldere dag was konden we best ver kijken. En er waren zoveel lichtjes. Het was wel een beetje koud, het waaide ook wel zo hoog, maar absoluut het wachten waard. Ook wachten om een plekje langs de rand te krijgen trouwens, want echt rustig is het er niet. Mooi is wel dat er alleen wat tralies en gaas is geplaatst, zodat je nog mooi er tussendoor kan fotograferen. Dat leverde dus mooie plaatjes op.Inmiddels was het al half 11 geweest en hadden we nog niets gegeten. Dus de 86e verdiepingen naar beneden (met de lift gelukkig haha), dat voel je wel in je oren. Een snelle hap en toen naar ons hotel waar we onze voeten ein-de-lijk wat rust gunden. Wat een stad, veel te veel te zien hier!

Gegeten bij: Wendy’s, New York
Overnacht in: Eastgate Tower Hotel, New York

New York Yankees (22-05-2008, dag 19)

Vanmorgen nog even lekker uitgeslapen, aangezien we vandaag niet zo ver hoefden te rijden. We moesten namelijk alleen maar even naar New York rijden om de koffers bij het hotel te droppen en daarna doorrijden naar het JFK vliegveld om daar de auto bij Hertz in te leveren.

Op weg naar New York verwachtte we eigenlijk iets mee te krijgen van de skyline van New York, maar pas toen we vlak voor het centrum van de stad zaten, kregen we vanaf een brug een mooi uitzicht op de enorme skyline. Aangezien ons hotel voor de komende zes dagen (Eastgate Tower Hotel) in het midden van Manhatten ligt, moesten we dus ook met de auto helemaal door het centrum heen. Nu vind ik het nooit erg om ergens te rijden, en ben ik eigenlijk nog nooit echt onrustig geweest in het verkeer, maar in downtown NY werd ik dat dus wel! Wat een enorme berg straten, stoplichten, auto’s, voetgangers die overal doorheen lopen, tunnels, bruggen, torenhoge gebouwen (die ervoor zorgen dat Tomtom regelmatig de route kwijt is!), echt een gigantische mierenhoop. Geen wonder dat je voor het huren van een auto in NY veel meer kwijt bent dan bijv in Washington, de kans dat je hier een ongeluk maakt is echt letterlijk 10x groter.

Gelukkig vonden we ons hotel snel, en konden we heel dichtbij parkeren. Parkeren in NY is ook nog een verhaal op zich. Ongeveer elke eigenaar van een stukje grond of een oud pandje schijnt hier ontdekt te hebben hoe lucratief geparkeerde auto’s kunnen zijn. Wij reden dus naar binnen bij een parkeerplaats waar volgens mij maximaal 20 auto’s konden staan. We moesten de sleutels en de auto bij de ingang van de garage achterlaten en deze werd door een medewerker weggezet, nadat hij ons een parkeerkaartje had gegeven! (wat we tot nu toe van de andere garages gezien hebben, werken deze allemaal op dezelfde manier) Voor een half uurtje betaal je dan bijna $10 en een uur kost je al bijna $20! Miami en Amsterdam zijn er nog niets bij! 😉

Het inchecken in ons hotel lukte binnen het half uur, dus het parkeren kostte gelukkig niet al te veel. Vanuit de stad was het nog maar een kleine 20 minuten rijden naar het inleverpunt van Hertz voor onze auto, en ik was blij toen die erop zaten! We hebben uiteindelijk toch weer een respectabele afstand met deze auto afgelegd: 1210 mijl gereden oftewel 1947 kilometer.

Vanaf Hertz, welke op het JFK vliegveld van New York zit, konden we met de Airtrain terugrijden naar een metro/treinstation. Hier hebben we direct maar een 7 daagse metrocard gekocht, zodat we onbeperkt door New York kunnen toeren. Vanaf het metrostation zijn we eerst even terug gegaan naar ons hotel voor korte pitstop (wat eten) en de hoog nodige boodschappen bij een lokale supermarkt (die helemaal niet zo makkelijk te vinden was!). Toen dit allemaal geregeld was, was het tijd om door te reizen naar het stadion van de Yankees, want die speelden vanavond tegen de Baltimore Orioles en daarvoor hadden wij al in Nederland kaartjes gekocht. Zowel Nathalie als ik hadden namelijk nog nooit een baseball wedstrijd in het echt meegemaakt, dus dit leek ons wel erg leuk om in NY te doen. We hebben er zeker geen spijt van, want het is erg indrukwekkend om in zo’n groot stadion te zitten. In totaal passen er zo’n 55000 mensen in, maar vanavond zat hij niet helemaal afgeladen vol (volgens de website waren er geen tickets meer te kopen, maar wij zagen vooral op de bovenste ring toch nog wel heel veel lege plaatsen). Het stadion waarin wij gezeten hebben wordt dit seizoen voor het laatst gebruikt, want er vlak naast staat het nieuwe stadion al zo goed als klaar. Wij vonden dit oude stadion er echter ook nog steeds erg goed uitzien en zijn dus eigenlijk wel benieuwd wat ze daar mee gaan doen?! Anyway, het was best grappig om op deze manier een keer een hele wedstrijd baseball mee te maken, alleen duurt het allemaal wel wat lang. Uiteindelijk hebben we het volgehouden tot en met de 8e inning, en zijn toen vertrokken met een tussenstand van 1-1. Er was al 4 inningen niets spannends meer gebeurd, dus we gokten erop dat de laatste 2 ook wel niet zo spannend meer zouden zijn. Nu ik net dit blog zit te typen en nog even op de site van de Yankees zit te kijken, blijkt onze aanname echter fout te zijn, want de Yankees hebben in de 9e inning toch nog een punt kunnen scoren en daarmee de wedstrijd gewonnen.Yankee StadiumAls ik ooit nog eens de kans krijg om een sportwedstrijd in Amerika bij te wonen, wordt het echter geen baseball wedstrijd meer, maar waarschijnlijk iets van basketbal, ijshockey of football. In ieder geval iets waar wat meer actie en snelheid in zit. De rest van de ervaring zal dan echter wel hetzelfde zijn, want het blijft prachtig om tussen een stel Amerikanen in te zitten en naar een Amerikaanse sport te kijken.

Gegeten bij: pizza op onze kamer en daarna nog een hotdog in Yankee Stadium
Overnacht in: Eastgate Tower Hotel, New York
Gereden afstand: 143 mijl (230 kilometer)

Stukje rijden en relaxen (21-05-2008, dag 18)

Een korte update, want we hebben eigenlijk vrij weinig gedaan vandaag. Uitgeslapen, zo lang mogelijk op de motelkamer gebleven en daarna nog een stukje (in de regen) gereden richting New York. We moeten daar morgen onze auto inleveren en gaan dan met het openbaar vervoer verder. We zijn nu dus onze batterijen aan het opladen voor een paar dagen in de city that never sleeps. De rest van de dag daarom een beetje gerelaxed, spelletje gespeeld, wat gelezen en vanavond nog een stukje finale van American Idol kijken (is erg populair hier). We weten trouwens al wie er gaat winnen… David (finale gaat tussen David en David). Tja, een grapje dat hier veelvuldig wordt gemaakt op radio en tv 😉
Tot slot nog een foto van onze motelkamer van vanavond: Gegeten bij: Ruby Tuesday, Wilkes-Barre (de beste gestoomde broccoli tot nu toe! Heel veel gezonde groente krijgen we hier in het algemeen niet binnen)
Overnacht in: Days Inn, Wilkes-Barre (PA)
Gereden afstand: 177 mijl (285 kilometer)

Behind the Niagara Falls (20-05-2008, dag 17)

Nog een beetje moe van de wandeling van gisteren, besloten we vanmorgen een beetje uit te slapen. Om 8:00 waren we allebei echter klaarwakker, dus zijn we er maar uit gegaan. Na ons ontbijtje hebben we daarna alle spullen in de auto geladen en uitgecheckt bij het motel. De auto lieten we echter nog even op de parkeerplaats van het hotel staan, zodat we nog een laatste keer naar de Niagara Falls konden lopen. We wilden de Falls nog een keer vanaf de Canadese kant bekijken, maar nu overdag. Daarnaast hadden we ook gelezen dat je aan de Canadese kant een kijkje achter de watervallen kunt nemen, dus dat wilden we wel een keer meemaken.Eenmaal door de douane heen, klaarde de lucht aardig op en kregen we zelfs een lekker zonnetje tijdens het laatste stukje wandelen naar de ingang van de Journey Behind the Falls. Deze ingang bleek een beetje verstopt te zitten in een soort winkelcentrum/visitor center, want vandaar uit kon je met een lift naar beneden. Beneden hadden ze een tunnel uitgehakt in de rotswand en op 2 plaatsen kwam je daarmee achter de Falls uit. Een erg indrukwekkend gezicht om al dat water op nog geen 5 meter van je vandaan naar beneden te zien storten! Je mocht jammer genoeg niet zo dichtbij komen dat je ook daadwerkelijk de Falls aan kon raken, maar met 150 miljoen liter water per minuut, is dat misschien ook niet verstandig. Na deze 2 tunnels achter de Falls kwamen we uit bij een derde tunnel, die naast de Falls uitkwam. Aan het einde van de tunnel was een plateau gemaakt waar je op kunt staan en dit was dus ook direct de plaats waarvoor we in de lift gratis een poncho hadden gekregen. De mist/nevel van de waterval kwam namelijk precies uit op dat plateau en maakte iedereen binnen een paar seconde helemaal doorweekt (ongeveer vergelijkbaar met een hevige regenbui in Nederland). Erg indrukwekkend om een keer zo dicht bij zoveel natuurgeweld te kunnen komen. Met drijfnatte broekspijpen liepen we daarna weer terug naar ons hotel, waarvandaan we met de auto vertrokken richting New York. Aangezien dit nog een flink stuk rijden is, hebben we weer een tussenstop ingepland, deze keer in Syracuse (wederom een plaatsje waar niets te beleven valt, maar het ligt wel lekker op te route). Na een uurtje of 3 rijden, kwamen we aan in Syracuse en hebben we even heerlijk gegeten bij een T.G.I. Friday’s, met als toetje een verrukkelijke Brownie Obsession. Tonnetje rond gingen we naar ons motel, waar we nog lekker even wat gerelaxt hebben en toen op tijd zijn gaan slapen.

Gegeten bij: T.G.I. Friday’s, Syracuse (NY)
Overnacht in: Days Inn, Syracuse (NY)
Gereden afstand: 185 mijl (298 kilometer)

Niagara Falls (19-05-2008, dag 16)

We reden vandaag en gisteren door een erg mooi landschap. Was in Florida nog alles vlak, hier rijden we door heuvelachtig gebied. De bladeren van de bomen zijn hier mooi van kleur. Verschillende kleuren groen, maar ook herfstachtige kleuren als geel en rood. Omdat we de tolweg vermeden reden we een toeristische route door wat dorpjes. Huizen in allerlei kleuren kwamen we tegen en de meesten doen me denken aan Pippi Langkoushuizen (van die huizen met een veranda).

Vandaag moesten we nog 4,5 uur rijden tot de Niagara Falls. Aangekomen in de stad Niagara Falls eerst ingecheckt in het Fallside Hotel. Beetje oud (beetje Tower of Terror idee) en verlaten (totdat ’s avonds 3 busladingen toeristen werden gedropt..) en ooit was dit een conferentiegebouw, maar dat is niet meer in gebruik zo te zien. Maar voordeel van deze lokatie is dat we in een kwartier naar de Falls lopen (aan de Amerikaanse kant dan, want voor de Canadese kant moeten we nog een stuk doorlopen en een brug over). Meteen dus een kijkje genomen. En wat is dat mooi zeg!Uiteraard is er van alles georganiseerd rondom de Niagara Falls. Je kan een toren in, een boottochtje maken, achter de watervallen lopen, allerlei films bekijken, etc. Wij besloten het voor vandaag bij een boottochtje te houden: Maid of the Mist. Nadat we een toegangskaartje hadden gekocht kregen we allebei een blauwe poncho. Een paar meter verderop liepen nog meer smurfen. Onze boot vertrok vrij snel richting de Falls. Toen we de eerste grote waterval passeerden viel het met de nevel/mist nog mee. We konden zelfs nog een paar foto’s maken van dichtbij. Rogier en ik zeiden tegen elkaar: “de wind staat vast gunstig”. Totdat we verder gingen naar de andere Falls en het leek alsof de boot echt recht door die waterval wilde varen! De toeristen die op het bovendek stonden wisten niet hoe snel ze naar het benedendek moesten komen (die is trouwens ook open, dus nat werden we met z’n allen toch wel). Toen de boot weer wat van de Falls afweek hadden we een mooi uitzicht. Dat het bewolkt was en dat we er totaal niet op waren gekleed (brr wat is het hier koud, waar is onze winterjas?!) kon ons niets meer schelen.’s Avonds wilden we nog een keer terug, omdat de Falls dan worden verlicht. We wilden dat vanaf Canada bekijken. Aan de kant van Amerika sta je eigenlijk een beetje naast de Falls en heb je dus een minder goed uitzicht. Om in Canada te komen moet je dus over een lange brug, waar ook de douane zit. Je kan met de auto of lopend. Wij kozen ervoor om lopend te gaan. En dat is goed te doen en gaat stukken sneller bij de douane. Voor 50 dollarcent per persoon mochten we over de brug en kregen we weinig moeilijke vragen van de douaneambtenaren. Om 21 uur – toen de maan zich net liet zien – gingen de lichten aan en werden de watervallen verlicht. Wit, rood, blauw, groen, geel. Allerlei kleuren. Het zag er echt mooi uit. Toen we een stukje door wilden lopen zagen we een afzetting en stond er een bordje dat er vanavond vuurwerk was. Dat is niet elke avond het geval en op de reguliere borden stond dat er vrijdag en zaterdag vuurwerk was (vandaag is het maandag), dus we hadden mazzel. Om 22 uur kregen we er dus ook nog vuurwerk bij cadeau. Het maakte onze dag helemaal af.
Gegeten bij: Applebee’s, Niagara Falls
Overnacht in: Fallside Hotel & Conference Center, Niagara Falls
Gereden afstand: 206 mile (331 kilometer)