Drak Yerpa grotten

Vanmorgen zijn we na het ontbijt naar de Drak Yerpa grotten gereden met de bus. Dit was een mooi ritje door de bergen van ongeveer een uur. De Drak Yerpa grotten zijn volgens de Tibetanen heilige grotten, die redelijk hoog (>4000 meter) liggen. Om bij deze grotten te komen, moet je echter wel (weer) een flink aantal trappen oplopen. Na elke paar trappen kom je uit bij een klein klooster dat meestal voor de ingang van een kleine inham in de rotsen is geplaatst. Binnen is de grot dan versiert met afbeeldingen van de verschillende Boeddha’s en allerlei kaarsen van Yak-boter. De inhammen waren hooguit een paar meter diep, dus volgens mijn definitie geen grot te noemen, maar het was wel erg leuk om te bekijken. Het was toeristisch gezien ook niet erg druk of populair, dus in elke tempel mocht je voor de verandering gratis foto’s maken. Hier heb ik natuurlijk dankbaar gebruik van gemaakt!

Drak Yerpa grotten

Op de weg terug naar het hotel hebben we nog een tussenstop gemaakt bij een Tibetaanse familie. Hier mochten we een kijkje nemen in het huis van deze familie. Persoonlijk had ik niet verwacht dat de inrichting nog zoveel luxe zou bevatten, ze hadden namelijk gewoon de beschikking over satelliet, een grote televisie en een flinke (A+) koelkast! Verder bestond het huis grotendeels uit 3 vertrekken, een daarvan was ingericht als tempel (wat elke familie in Tibet blijkt te hebben). De overige 2 waren een zit/eetkamer en een slaapkamer. In dit huis leefde 3 generaties samen, opa/oma, vader/moeder en kinderen. Erg leuk om ook eens de binnenkant van zo’n huisje gezien te hebben, want vanaf de buitenkant vond ik al die huizen er maar uitzien als bouwvallen.

De middag hadden we verder vrij te besteden. Omdat ik van Marianne (een reisgenoot) had gehoord dat ze in het centrum van Lhasa veel outdoor-shops hadden, waar je erg goedkoop jassen en truien kon kopen, ben ik samen met 2 andere reisgenoten (even, niet te lang, we blijven mannen!) gaan shoppen. Het eindresultaat was dat ik met 2 jassen (een North-Face softshell en een Columbia regenjas) terugkwam voor maar 300 Juan (ongeveer €37,50)! Natuurlijk zijn dit namaak-producten, maar voor dat geld wil ik best kijken hoeveel plezier ik er van heb.

Na een uurtje shoppen vonden we het allemaal wel genoeg en zijn we teruggelopen naar het hotel. Daar hebben we nog even rustig aan gedaan tot we om 19:00 met z’n allen gingen eten. We zijn met riksja’s (fietstaxi’s) naar een restaurant gebracht waar we een Tibetaans afscheidsdiner kregen. Dit bestond qua eten uit een lopend buffet met verschillenden soorten vlees en groenten, het meeste was erg lekker (op de vele botjes na), alleen was het buffet wel iets te snel leeg. Dit bleek min of meer met opzet, want de ruimte waar het buffet stond opgesteld, was nodig voor de show die erbij hoorde. Dit bestond uit een man die met een Tibetaanse gitaar (en enorme big-smile) verschillende liedjes stond te spelen, terwijl er naast hem 2 vrouwen in Tibetaanse klederdracht een dansje deden. De nummers duurde niet te lang, waardoor het erg leuk was om naar te kijken. Voor het laatste ‘nummer’ kwam de man op als stierenvechter en waren de vrouwen samen verkleed als een Yak. Deze ging natuurlijk even het publiek in, wat voor het nodige gegil en gelach zorgde! Een geslaagde laatste maaltijd in Lhasa.

Na het eten zijn we met z’n allen nog even naar de bar van het restaurant Dunya gelopen om daar nog even wat te drinken. Dit was wederom erg gezellig en het Lhasa Beer (650ml per fles) smaakte erg goed. Morgen weer op tijd op voor de lange treinreis naar Xi’an (+/- 36 uur!)

Terugreis Lhasa

Vandaag vertrokken we al weer uit hotel Manasarova, om terug te rijden naar Lhasa. Maar eerst konden we nog even genieten van een lekker ontbijt in de prachtig aangeklede ontbijtzaal (elke muur was een grote schildering, een beetje zoals de binnenkant van een tempel eruit ziet).
Met goed gevulde magen konden we dus beginnen aan de ruim 5 uur durende terugrit vanuit Gyantse. Omdat Gyantse dichter bij Lhasa ligt dan Shigatse, duurde de terugreis korter dan 2 dagen geleden. Hierdoor hadden we ook wat meer tijd om langs de route te stoppen voor een aantal mooie foto’s (die ik jammer genoeg nog steeds niet bij de blogs kan plaatsen, aangezien ik geen cardreader mee heb genomen en ik nog steeds geen WiFi-verbinding heb kunnen vinden).
Eenmaal bovenop de hoogste bergpas aangekomen hebben we gezamenlijk een gebedsvlag (een lange slinger met allemaal gekleurde vlaggetjes eraan) opgehangen. Natuurlijk zijn we ook even verderop nog een keer gestopt bij de gletsjer om nog wat mooie foto’s te maken. Halverwege de terugreis zijn we nog even gestopt in een heel klein dorpje om te lunchen, maar daarna zijn we bijna aan een stuk door teruggereden naar Lhasa.

Rogier bij gebedsvlaggen

Voor Tom (reisgenoot) was dit een zware terugreis, want hij had de avond ervoor al flink last gekregen van hoogteziekte. Hij was kort ademig, had last van hartkloppingen en erg veel hoofdpijn. Gelukkig nam dit snel af toen we de laatste hoge bergpas waren gepasseerd en snel begonnen af te dalen richting de 3600 meter van Lhasa.
Net buiten Lhasa hadden we nog even een leuke stop bij een gebedsplaats. De gebedsplaats bestond uit een Boeddha-schildering op een rotswand. Maar het plaatselijke gebruik was daar dat je een witte sjaal (die je overal in Tibet ziet/krijgt voor geluk) samen met een kleine steen erin, tegen de bergwand opgooit. Dat levert natuurlijk leuke acties op van mensen die compleet de verkeerde kant op gooien, tot mensen waarbij de sjaal met steen weer net zo hard van de rotswand af komt zetten omdat hij nergens achter is blijven haken. Mijn sjaal met steen kwam na de tweede worp best hoog op de rotswand terecht, maar viel daarna ook weer een heel eind naar beneden, om net boven de grond te blijven hangen.
Yak

Na deze ‘inspanning’ zijn we doorgereden naar ons hotel in Lhasa, hetzelfde hotel als 3 dagen geleden (het Tibet Gorka Hotel). Daar heb ik deze keer een grotere kamer gekregen, met daarin 3 eenpersoonsbedden en een luxe badkamer met ligbad. Nadat we ons allemaal hadden opgefrist, hadden we om 19:00 in de lobby van het hotel afgesproken om daar vandaan met z’n allen wat te gaan eten. Toen ik om die tijd in de lobby aankwam, bleken alle vrouwen uit de groep al een half uur eerder vertrokken te zijn?! Waardoor het dus een gezellige mannenavond werd. We hebben op advies van mijn Lonely Planet gekozen voor het Snowland restaurant, waar ik een heerlijke pepper Yak-steak heb gegeten. Na nog gezellig een biertje gedronken te hebben in het restaurant, zijn we teruggelopen naar het hotel, waar ik voor de verandering maar eens op tijd naar bed ga, want morgenochtend gaan we een lange wandeling maken naar heilige Drak Yerpa grotten.

Als afsluiting nog even 2 leuke anekdotes die de reisleider vertelde tijdens de busreis:
1) Chinesen krijgen autorijles met z’n vieren tegelijk. Dit is volgens onze maatstaven al veel tegelijk, maar ze blijken ook tegelijk af te moeten rijden. Hierbij hoeft maar een persoon daadwerkelijk te rijden, en als deze het goed doet, slaagt de hele groep! (ze hebben immers allemaal hetzelfde geleerd, zo is de redenatie!)
2) In Tibet bestaat een groot deel van de grond uit steen, waardoor het moeilijk is om er riolering aan te leggen. De goedkope oplossing is dan om een hutje te bouwen, dat zo’n 2 meter boven de grond staat. Die 2 meter wordt afgesloten en vormt zo een kleine beerput. Nu wil het echter nog wel eens vriezen in Tibet, waardoor alle uitwerpselen in een spitse punt opvriezen in deze beerput, waardoor de punt zelfs door de toiletpot omhoog kan uitsteken! Op zo’n moment gaat dus iemand met een kettingzaag de ontlastingspiramide omzagen! 🙂

Potala Palace en Sera Monastery

Vandaag was echt een culturele dag, we hebben namelijk 2 belangrijke locaties bezocht in Lhasa. De eerste waar we naartoe zijn gereden met de bus, was het Potala Palace. Dit is het paleis waar veel Dalai Lama’s hebben gewoond en ook liggen begraven. Om binnen te komen moet je echter van te voren al een ticket kopen, wat onze reisleider Sebastian netjes had geregeld. Op dat ticket staat dan een tijdstip waarop je het belangrijkste deel van het gebouw mag bezoeken. Dit bezoek mag dan ook maar maximaal een uur duren, wat eigenlijk veel te kort is voor dit enorme complex met meer dan 1000 kamers! Maar onze groep was dus ‘uitgeloot’ om het paleis om 9:15 te bezoeken. Om half 8 zaten we dus al in de bus om naar het paleis te rijden, want vanaf de ‘ingang’ moet je nog even een paar trappen op (zo’n 100 meter omhoog!) voordat je bij de echte ingang bent. De uitzichten vanaf deze trappen waren echter al geweldig, aangezien je over heel Lhasa uitkijkt.

Eenmaal bij de echte ingang werd het steeds drukker. Daardoor werden we binnen ook haast wel gedwongen om steeds door te blijven lopen, anders liep je andere groepen gewoon in de weg. Hierdoor kreeg de rondleiding een beetje een gehaast karakter, wat erg zonde was, want het zag er binnen erg mooi uit. Wat op mij het meeste indruk heeft gemaakt, waren de graftombes van een aantal Dalai Lama’s: allemaal waren ze van een paar duizend (!!!) kilo goud gemaakt en de een was nog hoger dan de andere. De hoogste graftombe was volgens mij een piramide van bijna 20 meter hoog waarin meer dan 4000 kilo goud was verwerkt! Erg imposant. Ook de grote bibliotheek was erg mooi en leuk om te zien. Alle boek(rollen) liggen opgeslagen in een soort schoenendozen die weer in torenhoge stellingen zijn opgeslagen. Het leuke eraan is, dat de onderste etage van de stelling express helemaal open/leeg is gelaten, zodat mensen er onderdoor kunnen kruipen. Volgens de Boeddhisten leer je op die manier alles wat er in de boeken boven je staat geschreven! 🙂

Potala Palace

Na ruim 3 uur over het totale terrein van het paleis gelopen te hebben, zijn we naar beneden gegaan, richting de bus. Onze lokale gids wilde/moest echter nog even met de groep langs een lokale ambachtswinkel dicht bij het paleis. Ik vond dit echt een verplicht nummertje, dus ik heb uit principe al niets gekocht. Wat echter wel leuk was om te zien, was hoe ze met de hand kleden stonden te weven en glazen flesjes aan het beschilderen waren. Toen we daar eenmaal doorheen waren, zijn we teruggegaan naar ons hotel. Daar hebben we bij een lokale bakker een paar lekkere zoete broodjes gekocht, die we vervolgens in de tuin van ons hotel opgegeten hebben.

Om 14:00 stond de volgende grote excursie op het programma, een bezoek aan het Sera Monastery. Dit is het grootste klooster van Tibet, met een oppervlakte van bijna 115.000 vierkante meter. Op dit enorme terrein bevinden zich meerdere collegezalen voor monniken, maar natuurlijk ook tempels en huizen. Een enkele daarvan hebben we bezocht, waaronder natuurlijk een tempel, maar ook een bibliotheek en een soort kleine kunsthal waarin 3 grote tekeningen waren gemaakt met behulp van heel fijn gekleurd zand. Wat echter het leukste deel van dit klooster was, was de tuin waarin verschillende groepen monniken fel aan het discussieren waren met elkaar. Dit is een dagelijks ritueel waarin de monniken elkaar uitdagen op intellectueel vlak en elkaar op die manier ook nieuwe dingen proberen te leren. Ondanks dat ik er geen woord van kon verstaan, was de enorme mimiek van elke monnik en het harde klappen in zijn handen zodra hij een punt had gemaakt, erg leuk om naar te kijken.

Vanuit het klooster zijn we teruggereden naar ons hotel, waar we de rest van de middag vrij hadden. Ik heb even van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn blog bij te werken vanuit de internet-corner van het hotel, zoals jullie eindelijk hebben kunnen lezen. Hierna ben ik met alle mannen uit de groep naar het restaurant van gisteravond, het Dunya restaurant, gelopen om daar nog even een lekkere Yak Steak te eten. Dit smaakte wederom voortreffelijk en dat zal dus ook wel de reden zijn waarom dit restaurant genoemd wordt als een van de drie restauranten om te eten in de Lonely Planet!
Morgen staat een lange busrit (7 uur!) op het programma naar Shigatse, dus nu ga ik even lekker op tijd naar bed.

Lhasa Tibet

Vanmorgen moesten we weer vroeg ons bed uit, want we vlogen om 8:15 naar Lhasa in Tibet! In eerste instantie was het verhaal dat de koffers al om 6:15 in de lobby van het hotel klaar moesten staan, zodat deze alvast ingecheckt konden worden op het vliegveld van Chengdu. Aangezien je geen vloeistoffen in je handbagage mee mag nemen en dus ook geen toilettas, moesten we al om 6:15 gedoucht hebben. Zo gezegd zo gedaan, om 6:15 stond mijn koffer beneden en om 6:30 zat ik aan het ontbijt.
Om 7:00 vertrokken we met de bus naar het vliegveld, waar uiteindelijk bleek dat ze onze koffers niet konden inchecken zonder onze paspoorten. Dat was natuurlijk te verwachten! Maar goed, zo gaat het regelmatig in China (volgens onze reisleider), je moet niet verwachten dat ze iets onthouden van de dingen die ze eerder gedaan (zouden moeten) hebben.
Anyway, we zaten al snel in het vliegtuig, wat nog een erg modern vliegtuig bleek te zijn. Het personeel was ook super vriendelijk en de vlucht duurde maar anderhalf uur, dus was zo voorbij. Ik ben dus voor niets ‘bang’ geweest voor een binnenlandse vlucht.
Eenmaal aangekomen in Lhasa (Tibet!), voelde ik direct dat het een stuk kouder was en dat ik een lichte zeurende hoofdpijn had. Dat laatste komt door het hoogteverschil en iedereen, inclusief de reisleider, bleken daar in meer of mindere mate last van te hebben. Dit is ook niet zo vreemd, want we zijn van ongeveer zeeniveau in een keer naar 3600 meter hoogte gestegen!
Vanaf het vliegveld werden we vervoert naar het centrum van Lhasa, wat ongeveer een uur rijden was. Daar werden we afgezet bij het Tibet Gorka Hotel, een prachtig hotel dat helemaal bij de stijl van het centrum van Tibet past (kleurrijk, met veel houtsnijwerk en een prachtige tuin in de binnenplaats).
Vanuit het hotel zijn we naar een lokaal restaurant gelopen, om noodlesoep en warme Yak-melk als lunch te eten. De soep was erg lekker met een beetje sambal er doorheen, maar de warme melk vond ik geen succes. Nu heb ik dat altijd al met warme melk, maar je moet alles een keer geprobeerd hebben, toch?!

Vanuit het restaurant hebben we een rondleiding gekregen door het centrum en hebben we zelfs al een belangrijke tempel bezocht: The Jokhang Temple. Deze ruim 25000 vierkante meter grote tempel bevat een aantal prachtige grote boeddhabeelden en heel mooi houtsnijwerk voor al het interieur. Jammer genoeg mochten er binnen geen foto’s gemaakt worden, dus je zal zelf maar moeten gaan kijken hoe mooi het daar is! 😉
Vanuit de tempel zijn we teruggelopen naar het hotel, waar de meeste mensen even een korte power-nap op hun kamer hielden, om het effect van de hoogte een beetje te laten zakken. Dit werkte bij mij ook redelijk goed, waardoor ik mezelf weer een stuk fitter voelde. Om 19:00 zijn we daarna met z’n allen gaat eten bij een restaurant dat gerund wordt door Nederlanders (bekenden van onze reisleider). Daar heb ik een heerlijk Sizzling Yak-steak gegeten en nog even gezellig nagetafeld. Daarna snel terug naar het hotel, want morgen mogen we weer vroeg op, zodat we om 7:30 kunnen vertrekken naar het bekende Potala Palace.