Tikal (02-03-2009)

De reden dat we gisteren naar Flores (en dus Guatemala) zijn gereden is eigenlijk alleen maar om Tikal te bezoeken, het centrum van de Maya beschaving tijdens de klassieke periode. Tikal ligt echter niet erg dicht bij een stad, het ligt namelijk midden in de jungle, tegen een berg aan. Vanaf Flores is het dus ook nog een flink stuk rijden. Zelfs zo’n flink stuk, dat onze reisleider had bedacht dat we ’s morgens als om 6:00 moesten ontbijten! (en dat noemen ze dan vakantie! 🙁 ) Zonsopgang in GuatemalaMaar goed, dat leverde ons wel een mooie zonsopgang op, boven het meer waar ons hotel aan staat. Het hotel is trouwens erg mooi. De kamers zijn ruim, hebben bijna allemaal uitzicht op het meer en ’s morgens ontbijt je in een ronde eetzaal, welke ook weer uitzicht heeft op het meer. Als je ooit in Guatemala komt, zeker een aanrader! 😉

Na het erg vroege ontbijt zijn we dus met de bus naar Tikal gereden. Het was een ritje van ruim een uur, door de bergen en het laatste stuk ook nog door de jungle. Bij aankomst op de parkeerplaats van Tikal, liep onze reisleider direct naar een paar bomen toe en wees omhoog. In die bomen zat een familie apen (6 stuks) en het bleken ook nog eens brulapen te zijn. Het zijn schattige kleine aapjes, maar ze maken het op 3 na luidste geluid van alle dieren op deze aarde, zoals we later op de dag ook zelf gehoord hebben! (de luidste is trouwens de walvis, gevolgd door de leeuw)Brulaap in TikalNa de apen, begon de wandeling naar de eerste tempel. Tikal bestaat uit 6 te bezichtigen tempels en nog een flink aantal niet opgegraven tempels en een flink aantal bijgebouwen. De reisleider had ons al gewaarschuwd dat het vandaag een flinke wandeling zou worden, en met de 7 kilometer die hij noemde, overdreef hij niet. Gelukkig was de flinke wandeling wel enorm de moeite waard! We hebben 3 tempels beklommen (de een nog steiler dan de andere) en daardoor een paar prachtige vergezichten over de jungle gehad. Alleen de steile trappen naar deze uitzichten toe zijn géén aanrader. Eigenlijk mogen ze zelfs de naam trap niet meer hebben, maar moet je het ladders noemen (ze hadden volgens de reisleider een stijgingspercentage van 80%)! De hoogste tempel reikte 69 meter de hemel in, en als je dan via een steile houten krakende ladder omhoog moet, moet je echt geen last hebben van hoogtevrees! Maar eenmaal boven, maakte het uitzicht dus alles goed.TikalNa ruim 5 uur rondgelopen te hebben in Tikal en ook nog even een uurtje wat gegeten te hebben bij een restaurantje daar, hadden onze voeten (en die van de rest van de groep) het wel ‘gezien’. Met de bus zijn we daarom weer teruggebracht naar ons hotel, om nog even lekker uit te rusten of nog wat van Flores te bekijken. Wij kiezen in ieder geval voor de eerste optie en gaan lekker met een boek de rest van de middag en avond relaxen. Morgen moeten we al weer om 6:00 aan het ontbijt zitten, want dan rijden we door naar Belize.

Palenque en naar Guatemala ( 01-03-2009)

Vanmorgen dachten we even terug aan het Nederlandse weer. Het begon hier namelijk even te regenen. Hoe meer we naar het zuiden rijden, hoe groener het is en dus betekent het dat er hier meer regen valt en dat is meteen te merken. Toen we aankwamen bij Palenque, één van de beroemdste ceremoniële centra uit de Maya stad, stonden er dus ook meteen mensen poncho’s te verkopen waar we dankbaar gebruik van maakten. Palenque is een nog meer uitgestrektere ‘stad’ en qua ligging (in het woud) supermooi. Natuurlijk hebben we ook nog een tempel (de hoogste) beklommen, en wel die van de hemel. Daarnaast staan de tempels van de aarde (lagere tempel dan de hemel) en de onderwereld (de laagste tempel). We voelen inmiddels wel aardig onze knieën en benen, maar het uitzicht vanaf de tempel was erg mooi. Al blijft het ook nog wel: verstand en gedachten op nul als je de steile trede van de tempels op en af gaat. Het is maar goed dat sommige tempels niet meer voor publiek toegankelijk zijn, want het is een ‘gevaarlijke sport’. PalenqueNa een flinke wandeling was het weer tijd voor een lange busreis. We gingen de grens met Guatemala over! Maar voor die tijd moesten we nog wel even een stukje door Mexico. De stenen huisjes werden al minder en nu zijn het vooral houten huisjes en staan de vrouwen in het riviertje naast hun huisje de was te doen. Als onze bus voorbij komt, houdt iedereen even op en wordt er meestal gezwaaid door de kinderen.

Onze grensoversteekplaats was een bijzondere. We gingen namelijk niet met de bus de grens over, maar met een bootje! Het voelde wel een beetje illegaal! Deze waterroute wordt ook écht door illegalen gebruikt. Maar wij hebben er netjes voor betaald. Onze koffers werden in de bootjes geladen en per overdekt bootje konden er nog 8 mensen bij en dan mocht je niet van plek veranderen, want anders kon het gebeuren dat het bootje omsloeg… en de koffers erbij…. Dat wilden we natuurlijk niet 😉 Het tochtje duurde een half uur en het was erg leuk om te doen. Mooie omgeving ook. Boottocht naar GuatemalaIn Guatemala stonden jongens ons op te wachten om ons en onze koffers te ontvangen. Daar werden we even met onze neus op de armoede gedrukt. Een jongetje dat zeker niet ouder was dan mijn broertje (8 jaar) liep met onze koffer van zo’n 20 kilo de heuvel op naar de volgende bus. Hij verdient er zijn centjes mee, maar het stond me wel erg tegen; liever had ik zelf mijn zware koffer omhoog gesjouwd en hem geld gegeven! Maar ja, dan kan je wel bezig blijven (er liepen namelijk nog meer kids te sjouwen). Alle kinderen die dit werk deden kwamen toen ze klaar waren ook bedelen om eten en drinken. Dat is wel even slikken. Kinderen tot 12 jaar moeten hier naar school, maar dat is niet verplicht. Ik denk dan ook niet dat veel kinderen hier echt naar school gaan.

De huisjes hier stellen ook niet veel voor. Opvallend is wel dat er veel varkens rondlopen! Daarnaast ook veel kippen en hier en daar staat een paard in de tuin, als vervoersmiddel. De weg was in het begin niet erg goed en we waren dus bang voor een 3 uur durende hobbel-de-bobbel-weg, maar dat viel mee! Na een uur shaken (en ondertussen nog even een stop bij de douane) kwamen we op asfalt terecht. De hoofdweg door het land is inmiddels grotendeels geasfalteerd. Maar verder lopen ze nog dik achter. We overnachten vandaag in Flores. Deze stad – met recht stad, want hier zijn we de eerste ‘winkels’ tegengekomen’ – heeft sinds anderhalve jaar riolering. We hebben vandaag goed beseft hoe goed we het eigenlijk hebben. Dat is volgens mij voor elke Nederlander die voor het eerst naar een minder ontwikkeld land gaat een eye-opener.

Goed, vanavond en morgen slapen we dus in Guatemala. Het land waar malariamuggen actief zijn (aaaaaaaaaaah) dus wij slapen vannacht (die malariamuggen zijn actief tussen zonsondergang en zonsopkomst) heel knus onder een klamboe en smeren ons helemaal in met anti-muggen-spul! We verblijven trouwens wel in goede (relatief goede) hotels. De ligging van deze is ook super; aan een groot meer!