Berg-boeddha

Vanochtend was het dus erg vroeg uit bed, om het eerste gebed van de monniken bij te wonen. Volgens onze gids zou dit gebed om 4:30 starten, dus de wekker ging op 4:00! Het opstaan op dat tijdstip viel eigenlijk nog best mee, ondanks dat het nog helemaal donker was. Na een korte douche en mezelf aangekleed te hebben, ben ik naar de tempel gelopen waar het ochtendgebed plaats zou gaan vinden. Maar behalve een paar medereizigers en een bewaker, was er nog niemand te bekennen!?! De deur van de tempel zat zelfs nog stevig op slot. Na ruim 45 minuten gewacht te hebben (deze had ik dus ook nog lekker kunnen slapen!) kwam er eindelijk wat leven in de tempel en begon een monnik zachtjes op een soort grote kerkklok te slaan, om de andere monniken te wekken. Voordat het hele klooster wakker was en zich opgefrist had, was het bijna 6:00. Vanaf dat moment begonnen alle monniken door elkaar te zingen, terwijl sommigen op slaginstrumenten een ritme sloegen. Ik vond de zang erg lijken op het zingen in kanon (dezelfde tekst gezongen door meerdere monniken, maar gestart op verschillende momenten, dus door elkaar). Tijdens het zingen en spelen liepen ze ook nog 3 rondes om het grote Bouddha-beeld in het midden van de tempel; een ritueel dat geluk moet brengen. Alles bij elkaar een mooie ceremonie, alleen jammer dat het niet op ‘onze’ tijd begon.
Na de ceremonie kregen we ontbijt in het ‘restaurant’ van de tempel. Dit was het soberste ontbijt dat ik ooit gegeten heb: droog brood, met 1 ei, een kopje thee en een kommetje rijstenpap. Het voelde haast aan alsof wij ons ook tot het monnikenbestaan hadden bekeerd! 🙂

Na het ontbijt was het tijd om de berg Emei te verlaten en op weg te gaan naar de Lingyan heuvel, waar een enorm Boeddhabeeld uitgehakt is in steen. Maar om de berg te verlaten moesten we eerst weer naar beneden, naar de bus. Volgens onze reisleider was dit een afstand die makkelijk te lopen was, maar het kon ook met behulp van de kabelbaan waar we mee gekomen waren. We mochten zelf kiezen welke optie we wilden gebruiken. Sportief als ik ben, heb ik voor de wandeling naar beneden gekozen. Dit viel uiteindelijk best wel mee, alleen waren het weer een flinke serie trappen na elkaar, wat toch minder prettig loopt dan bijvoorbeeld een keizelpad. Maar de wandeling leverde een aantal mooie uitzichten op, op de in nevel gehulde berg; dus het was wederom de moeite waard.

Beneden aangekomen was het even wachten op de groep die de kabelbaan had genomen, waarna we dus naar de Lingyun heuvel zijn gereden. Deze heuvel ligt aan de Qingyi rivier en was meer dan 1200 jaar geleden een beruchte plek omdat veel boten hier omsloegen vanwege de sterke stroming die het samenkomen van 2 rivieren veroorzaakt. Een monnik dacht in die tijd echter dat dit omslaan werd veroozaakt door een boze draak, en begon daarom met het uithakken van een enorm boeddhabeeld in de rotswand naast de rivier om de schippers te beschermen. De monnik heeft zelf het eindresultaat van het beeld niet meer kunnen zien, want het kostte bijna 100 jaar om het beeld van 71 meter hoog, volledig uit te hakken! Dit beeld hebben wij vanaf het water, op een boot, mogen bewonderen. Erg imposant!

bergboeddha Qingyi rivier

De planning was eigenlijk dat we ook op en rond het beeld zouden gaan lopen, maar aangezien het vrij druk was, hebben we dit overgeslagen. In plaats daarvan zijn we doorgereden naar het Wenshu Monastery in Chengdu. Een oud klooster met een theehuis midden in de stad. Daar hebben we even rondgekeken en lekker thee gedronken.

Vanaf het theehuis mocht iedereen op eigen gelegenheid terug naar het hotel. De makkelijkste manier om dit te doen, was met een taxi. Je laat de taxi-chauffeur een kaartje van je hotel zien (met de Chinese naam erop), want de chauffeur spreekt (net als bijna alle andere Chinesen) geen woord Engels. Vervolgens rijdt de chauffeur echt als een bezetene door het verkeer naar het hotel! Verkeerregels lijken ze echt niet te kennen in China: rechts inhalen, op een 6 baans weg rustig over een doorgetrokken streep op de verkeerde weghelft inhalen, mensen afsnijden, voetgangers en fietsers domweg van de weg drukken/rijden. Allemaal doodnormaal in het Chinese verkeer! Maar je bent wel snel op de plaats van bestemming! 🙂

Aangekomen bij het hotel, bleek het al weer bijna etenstijd te zijn. Aangezien ik samen met een aantal reisgenoten even wat anders wilde dan rijst, besloten we voor een makkelijke maaltijd te gaan en zijn we even de Chinese McDonalds uit gaan proberen. Gewoon even een normale Big Mac met een Oreo-McFlurry als toetje. Heerlijk! 🙂

Morgen moeten we de koffers al om 6:15 klaar hebben staan in de lobby van het hotel, omdat we naar Lhasa in Tibet gaan vliegen. De koffers worden alvast voor ons ingecheckt, zodat wij pas rond 8:00 op het vliegveld hoeven te zijn. Jammer alleen dat je wel al je toiletspullen en zo in je koffer moet stoppen, want vloeistoffen mogen onder geen beding in de handbagage mee! Morgen dus weer vroeg opstaan, dus nu maar weer snel naar bed!