Air Grand Canyon (11-09-2006)

Air Grand CanyonWel toepasselijk hè? Het is 11 september en wij besluiten een stukje te gaan vliegen! Boven de Grand Canyon wel te verstaan. We zitten nu namelijk in Flagstaff en dat doen we alleen maar omdat dit dicht bij de Grand Canyon ligt. Vanmorgen zijn we dus na het ontbijt richting de Grand Canyon gereden. Op zich best nog een stevig stukje rijden (1,5 uur), maar dat is voor Amerikaanse begrippen dichtbij. De weg naar het park toe is al een hele beleving. Je gaat bergje op en af en op elke top heb je al een prachtig weids uitzicht! Deze omgeving ziet er heel anders uit dan Joshua Tree NP waar we eergisteren doorheen gereden zijn; hier zie je namelijk overal nog bomen in tegenstelling tot de cactussen in Joshua Tree. Vlak voor de ingang van het park zien we afslag naar het vliegveld. Op weg naar het vliegveldje zien we al enkele helikopters overvliegen en ook enkele vliegtuigjes. Er blijken flink wat verschillende maatschappijen te zijn die rondvluchten verzorgen, maar wij hadden via folders van te voren al gekozen voor Air Grand Canyon. Bij de ingang van het vliegveld krijgen we van een Amerikaan nog een kortingscoupon voor onze maatschappij, waardoor we tot onze verbazing al binnen een uur de lucht in mogen voor $240. Nu hoor ik jullie denken, wat een hoop geld, maar ik kan je vertellen dat het elke cent waard is! We gingen met 3 andere passagiers en natuurlijk nog een piloot in een klein vliegtuigje de lucht in. Tijdens de vlucht vertelde de piloot precies wat we allemaal konden zien. Echt heel indrukwekkend!
Colorado RiverIk kan het eigenlijk nergens mee vergelijken. Het is gewoon een gigantische uitgestrekte vlakte met een enorme kloof erin (1600 meter diep!). En in die kloof zie je allerlei verschillende soorten gekleurde gesteente tot enkele miljoenen jaren oud. En dan helemaal onderin de kloof de Colorado River (‘rode rivier’ in het Spaans), die deze kloof uitgeslepen zou hebben. Wat mij betreft met recht een wereldwonder!
Eenmaal terug op het vliegveld bleek jammer genoeg dat ik niet zo best tegen het laatste turbulente stuk van de vlucht had gekund als ik zelf dacht, want ik voelde me een beetje wagenziek. Nathalie bleek de hele ochtend al een beetje hoofdpijn te hebben en dat was door de vlucht ook al niet beter geworden. Daarop besloten we dus dat we voor vandaag genoeg gedaan hadden (het was inmiddels ook al 14:00 geweest) en daarom zijn we teruggereden naar een plaatsje wat we op de heenweg tegen waren gekomen: Williams. Voor de Econo Lodge daar hadden we een kortingscoupon, dus hier hebben we ingecheckt en samen de rest van de middag en avond op bed achter de tv doorgebracht.

Gereden aantal miles vandaag: 125
Overnachten in: Econo Lodge, Williams.
Gegeten bij: Subway. Even een simpel broodje om onze arme magen niet verder van streek te brengen.

Via Route 66 naar Flagstaff (10-09-2006)

Onderweg naar FlagstaffVandaag hebben we vooral veel gereden. We vertrokken uit Twentynine Palms en zijn via Kingman en Seligman naar Flagstaff gereden. Zo’n zeven uur rijden (met wat korte stops tussendoor). Het was een heerlijke rustige dag om dat hele stuk te rijden; soms kwamen we een hele tijd niemand tegen. Of dat er nou aan ligt dat het vandaag zondag was… i don’t know. Maar het reed wel relaxed (gevoel van vrijheid) en met de Amerikaanse radio aan in de auto vermaakten we ons prima. (voor de radionerds: ik heb in Arizona Energy ontvangen!! :-))
Bij Kingman hebben we de Interstate (snelweg) verlaten om verder te gaan op de Route 66. Dat het een beetje vergane glorie was, bleek eigenlijk overal. In Kingman en Seligman (2 ‘grotere’ stadjes) was overal wel het Route 66 logo te zien en kon je er ook wel wat spulletjes kopen, maar tussen Kingman en Seligman dachten we zelfs dat we inmiddels van de Route 66 af waren (want geen bordjes 66 meer te bekennen), maar dat was niet het geval. Hier en daar kwamen we nog wat spookdorpjes tegen (vervallen huizen enzo, moet vroeger best mooi zijn geweest volgens mij). Je moet er geweest zijn, dat is een ding dat zeker is. Maar de hele Route afrijden lijkt me teveel van het goede.
Route 66 bordWe overnachten nu in Flagstaff (ligt redelijk dichtbij de Grand Canyon waar we morgen naartoe gaan), waar we helaas onze eerste regenbui hebben gehad. Het was zo heerlijk droog en warm hier! 😉 We zitten in een motel waar we een kortingsbon van hebben gekregen. We hadden in verschillende reisverslagen gelezen dat je bij tankstations kortingsbonnen voor onder meer motels/hotels kan halen. Dat klopt, een heel boekje vol goed betaalbare slaapplekken. Handig, want dan weet je ook wat adressen van motels en dan kan je alvast wat prijsvergelijkend onderzoek doen. Dit motel was de enige die in deze stad werd aangeboden. Het is hier niet heel bijzonder, qua service nog wat minder dan Motel 6, maar wel goedkoper. We hebben een bed, een douche, wc, tv en een droog dak boven ons hoofd. En wat ons overal opvalt is dat het goed schoon is! Minpuntje is dat we hier geen internet hebben. We hadden graag nog wat dingen op willen zoeken over de Grand Canyon, maar dat gaat dus niet. Maar volgens mij hebben we wel genoeg informatie om onze weg te vinden.
Gereden aantal miles vandaag: 365
Overnachten in: Arizonan Motel, Flagstaff.
Gegeten bij: Chilis. (op de goede gok naar binnen gelopen, want buiten was geen menukaart te vinden, maar echt superlekker en veel! Van steaks, tot burgers, Mexicaans en pasta’s)

Joshua Tree National Park (09-09-2006)

Vanmorgen vroeg wilden we eerst even na het ontbijt onze laatste belevingen met jullie delen, maar aangezien we geen internetverbinding hadden in ons wat goedkopere Motel 6, moesten we een andere oplossing verzinnen. Deze bleek eigenlijk heel simpel. We wisten namelijk dat alle Best Western-motellen wel over gratis draadloos internet beschikken en laat er nu net een Best Western motel een paar straten verderop zitten. Dus wij hebben daar even rustig voor de deur geparkeerd om zo ons reisverslag online te zetten en ervoor te zorgen dat jullie het toch kunnen laten lezen. Hopelijk wordt de moeite gewaardeerd?
Na deze hoogst illegale actie, zijn we op weg gegaan naar Flagstaff. Onderweg wilde we dan nog even stoppen bij Joshua Tree National Park om dan ’s avonds bij Flagstaff in Arizona aan te komen. Deze planning bleek echter een tikkeltje optimistisch om het maar zachtjes uit te drukken. Allereerst kwamen we natuurlijk dik in de file, aangezien we nog steeds de districten van Los Angeles (Orange county) niet uit waren. Toen we daar eenmaal doorheen waren, zag Nathalie een bordje met daarop Palm Springs, aangezien we die ook in onze originele planning hadden staan, leek het ons wel leuk daar even doorheen te rijden. Zo gezegd, zo gedaan. Op de foto hierboven zie je onze huurauto staan, met op de achtergrond enkele palmbomen en daarachter nog een berg windmolens; kenmerkend voor de weg naar Palm Springs. Eenmaal aangekomen in Palm Springs wisten we eigenlijk niet goed wat we daar nu moesten bezichtigen. Iedereen kent de naam wel, maar waarvan kennen we dat eigenlijk?!? Wij konden het ons in ieder geval niet herinneren en na enkele lange straten afgereden te hebben, vonden we het wel welletjes en zijn we verder gaan rijden richting Joshua Tree National Park.
Joshua Tree National Park ligt gelukkig niet zo heel ver van Palm Springs, alleen moet je het wel even zien te vinden. TomTom kent wel nuttige plaatsen, maar hier kun je jammer genoeg niet echt makkelijk in zoeken. Verder hadden we alleen de naam van een stadje in de buurt van Joshua Tree NP, dus hebben we die maar ingegeven bij TomTom. Enkele mijlen voor de afrit naar dit plaatsje kwamen we gelukkig de borden richting Joshua Tree NP tegen, dus zijn we die gaan volgen. Na ruim een half uur gereden te hebben op een stukje wat volgens het laatste bordje nog maar 5 mijl moest zijn, hadden we toch het gevoel dat we de route een beetje kwijt waren. Gelukkig kon TomTom nu wel een park in de buurt van de huidige coördinaten vinden en zo stonden we even later bij het visitorcenter van Joshua Tree NP. En ik moet heel eerlijk zeggen, ik heb diep respect voor de manier waarop deze parkrangers alle bezoekers helpen. Allereerst kregen we een plattegrond van het park, daarna werd ons gevraagd hoe we het park wilde bezichtigen. Aangezien we alleen maar een beetje door het park heen wilde rijden en de highlights wilde bezichtigen, werd door de ranger netjes een route voor ons uitgestippeld met daarbij keurig uitgelegd wat er te zien viel en hoelang we erover zouden doen. Daarna vroeg de ranger ook nog wat onze volgende stop in Amerika zou zijn, zodat zij ons aan de goede kant van het park eruit kon sturen. Het park bleek namelijk meer dan 2400 vierkante mijl groot te zijn! De meest gunstige route leek te eindigen bij de north-entrence, dus zo gezegd zo gedaan. De route door het park was erg mooi. Je rijdt midden door een verlaten berglandschap met daarin alleen maar vreemd afgeronde rotsblokken en aparte cactussen.
Om de cactussen staat het park ook bekend en blijkt het ook vernoemd te zijn. De cactussen leken volgens de Mormonen namelijk op Joshua (uit de bijbel) die zijn armen naar de hemel strekt; vandaar dus dat zij de cactussen de naam Joshua Tree gaven. Bovenaan zien jullie zo’n cactus van dichtbij en als je goed kijkt, snap je direct waarom bij elk wandelpad een groot waarschuwingsbord staat met daarop de tekst: ‘This cactus is hazardous. Do not touch for your safety’.
Al met al echt een heel mooi park, waar we ruim 3 uur doorheen gereden hebben. En dat was dus ook direct ons probleem. We hadden er namelijk maar op gerekend dat we een uurtje in dit park door zouden brengen. Ondertussen was het dus al 14:30 geweest en we hadden van de ranger gehoord dat het toch zeker 6 uur rijden naar Flagstaff zou zijn. TomTom bevestigde dit nog een keer en aangezien we geen zin hadden om pas rond 20:30 in Flagstaff aan te komen, moesten we een alternatief bedenken. Dit bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan, want tussen Joshua Tree NP en Flagstaff ligt dus echt helemaal niets! Aan de noordkant van het park, waar wij eruit gekomen waren, lag het plaatsje Twentynine Palms en dit was de laatste plaats waar hotels/motels te vinden waren totdat je in Flagstaff was! Dus uiteindelijk zat er niets anders op dan daar in de plaatselijke Motel 6 te overnachten.
Nadat we daar ingecheckt hadden en al onze spullen de kamer in gesjouwd hadden, bleek het toilet niet helemaal goed te functioneren en stond binnen de kortste keren de halve badkamer onder water! De rest van de details zal ik jullie besparen, want we kregen gelukkig netjes een nieuwe kamer terwijl de manager het probleem ging proberen op te lossen. Na al onze spullen weer naar de volgende kamer verplaatst te hebben, zijn we nog even lekker wat gaan eten bij het Carousel Cafe even verderop in de straat. Deze bleek een erg goede ‘fried chicken’ en ‘stoffed turkey’ te maken, dus wij gingen tonnetje-rond weer terug naar het motel. Morgen gaan we er op tijd uit, zodat we vroeg in Flagstaff aankomen en onderweg pakken we hopelijk nog een stukje van de al om bekende Route-66 mee. Dus houd dit weblog in de gaten voor weer zo’n prachtig (lang) verhaal! 😉
Ps. Voor de persoon die het met mij nog over de San Andreas-breuk had voordat ik vertrok, ik ben er vlakbij geweest (ik heb hem zelfs kunnen zien!) en er is jammer genoeg niets gebeurd. Californië ligt nog steeds op zijn plek en ik heb geen grote hoeveelheden water gezien! 😉

Gereden aantal miles vandaag: 233
Overnachten in: Motel 6,
Gegeten bij: Carousel Cafe

Disneyland

Onze tweede attractiepark-dag (8 september) zit erop. We dachten gisteren eigenlijk dat DisneyLand misschien een beetje ging tegenvallen. Dat kwam mede doordat Universal ons zo had verrast en omdat we vijf jaar geleden in Disney Land Parijs zijn geweest en we dachten dat het een ‘copietje’ zou zijn. Nou, dat is natuurlijk niet helemaal waar. Wat een leuk park! We konden onze lol op en het was ook nog eens superrustig (wachttijden van 5 minuten!!!). Dus we hebben er van genoten en zijn in de attracties gegaan die ons leuk leken. En zo konden we het hele park op ons gemakje in één dag bezoeken.

Waar we in zijn geweest:
– Buzz Lightyear Astro Blasters (stel je het ritje uit Carnaval Festival voor van de Efteling, en dan interactief. Buzz Lightyear, uit ToyStory voor de niet Disney-kenners, geeft je de opdracht om te schieten op speciale sterren die je onderweg tegenkomt. Echt heel tof! Daar is dus ook de actiefoto hierboven van. Leuk hè?!)
– Honey, I shrunk the audience (een 3d-film met speciale effecten)
– Innoventions (een huis vol gadgets van de toekomst)
– Space Mountain (toch weer anders dan in Parijs. Een achtbaan in het donker vol onverwachte wendingen)
– Star Tours (een schokkerig ritje in een vliegtuigsimulator)
– Splash Mountain (met het warme weer vandaag was de plons water erg welkom die we over ons heen kregen toen ons bootje een enorme vrije val maakte in het water. Ook weer anders en meer uitgewerkt dan in Parijs)
– Big Thunder Mountain (deze achtbaan viel ons tegen. We hadden ‘em heftiger verwacht. In Parijs is deze wel gaver)
– Indiana Jones Adventure (erg grappige rit in een jeep die werkelijk alle kanten op hobbelt in het donker. Jammer genoeg konden we de rit niet uitzitten. Iemand in de jeeps voor ons verloor een vest en daardoor raakte de hele attractie van slag en werden we ‘geëvacueerd’. Ach, hebben we dat ook eens meegemaakt. Verder een leuke en mooi aangeklede attractie)
– Peter Pan’s Flight (vijf jaar geleden in Parijs stonden we hier het langst voor in de rij, want het was toen net nieuw. Daardoor misschien nu weer teveel verwachtingen gehad? Deze versie was vrij kort en niet heel bijzonder)
– It’s a small world (geen reis rond de wereld, denk weer aan Carnaval Festival, in een ronddraaiend karretje, maar in een boot. Gewoon een lieve attractie, maar dat liedje kan je daarna natuurlijk niet meer horen!)
– Haunted mansion (een spookhuis in een wagentje, leuk gedaan)
– Pirates of the Caribbean (de nieuwste attractie en wat mooi gemaakt! Jack Sparrow ziet er heel eng echt uit. Het is een combinatie van een wildwaterbaan en de Fatamorgana uit de Efteling. Echt de moeite waard om dit te bekijken)

Rond vijf uur hebben we het park verlaten en zijn naar ons hotel gereden. We wilden graag voor het weekend (het is hier een dag eerder dan in NL) weg uit het drukke Los Angeles. Zes-baans-snelwegen (!!!) zijn best leuk hoor, maar als het allemaal vol staat, is er ook geen lol aan. En daarmee is nu ook onze ‘luxe’ voorbij. De eerste twee hotels hadden we via het reisbureau geboekt. En nu gaan we steeds op de goede gok op zoek naar een motel/hotel. Vanmorgen (8 september) hadden we voor de zekerheid (omdat we vooraf hadden bedacht dat we waarschijnlijk wel moe zouden zijn) een reservering gemaakt via internet bij Motel 6, een goedkope motelketen hier in Amerika. Dat is allemaal goed gegaan en dan kunnen we morgen uitgerust op weg naar ons eerst National Park.

Gereden aantal miles vandaag, 8 september: 51 (van Anaheim naar St Bernandino)
Overnachten in: Motel 6,
Gegeten bij: Taco Bell (een van Rogiers favoriete fastfoodrestaurant in Hawaii. Tis een soort Mac, maar dan met Taco’s enzo, best grappig)

Universal Studios


Vandaag stond helemaal in het teken van Universal Studios. Aangezien we vrij vroeg wakker waren (toch nog een beetje last van jet-lag), hebben we rond 8:00 uitgecheckt bij ons heerlijke Omni hotel. Grappig daarvan was trouwens dat we er pas achter kwamen dat we een ochtendkrant hadden gekregen voor de deur van onze kamer toen we hem wilde verlaten! Maar goed, vroeg dus in de auto (weer $26 armer aan parkeerkosten in LA), en op weg naar Universal. De spits bleek redelijk heftig te zijn, waardoor de 40 minuten rijden van TomTom er zo’n 90 werden, maar het park ging toch pas om 10:00 open, dus dat was geen probleem. Toen we eenmaal bij het park stonden, hadden we allebei aardig honger gekregen en dachten we nog even snel een supermarkt op te zoeken in de buurt voordat het park open zou gaan. Op goed geluk een winkelcentrum in TomTom uitgekozen en daar naartoe gereden. In het hele winkelcentrum bleek geen supermarkt te bekennen, maar toen we even het winkelcentrum uit liepen, bleken we midden op de Walk-of-Fame te staan! Dat krijg je, als je een winkelcentrum in Hollywood uitzoekt! 😉 Dus wij zijn nog even langs de sterren in de grond gelopen en hebben bij handafdrukken van bekende acteurs staan kijken en zijn daarna maar weer richting Universal gereden, aangezien er geen supermarkt te bekennen was. Ondertussen hadden we dus nog steeds niet ontbeten en onze magen vonden het toch wel tijd worden voor wat voedsel. Wonder boven wonder viel ons oog onderweg op een heel klein winkelcentrum met aan de buitenkant een Subway. Hier hebben we allebei een overheerlijk broodje met ei en kaas gegeten en konden daarna eindelijk naar Universal rijden.
Daar aangekomen bleek het gelukkig helemaal niet zo druk te zijn, dus de langste wachttijden voor een attractie die we op de borden konden vinden was 20 minuten. In die rij zijn we zelfs nog gaan staan en net op het moment dat wij aansloten werd daar een 2e ingang geopend, waardoor we opeens vooraan in de 2e rij stonden. Dus van die 20 minuten hebben we ook niets gemerkt. We hebben zo’n beetje alle attracties gedaan:
– Studio tour
– Revenge of the Mummy – The Ride
– Shrek 4-D
– Jurassic Park – The Ride
– Terminator 2: 3D
– Waterworld
– Back to the Future – The Ride
– Backdraft
Onze top 3, was toch wel: Studio Tour, Revenge of the Mummy en Jurassic Park. Tijdens de Studio Tour wordt je ‘heel saai’ rondgereden in een wagentje over het hele park en de daarin liggende filmstudios. Deze 45 minuten durende rit is echter zo goed opgebouwd dat je je bijna geen seconde verveelt. Tijdens de rit krijg je namelijk met overstromingen, instortende metro-stations en haaien te maken. Allemaal zo uit een film afkomstig, maar nu zit je er zelf even tussenin! De Revenge of the Mummy is een achtbaan, die een beetje te vergelijken is met Vogelrock uit de Efteling. In het donker vlieg je met een noodvaart over een achtbaan om uiteindelijk aan het einde van de baan te stoppen en een stuk van het traject daarna weer achterstevoren af te leggen! Bij Jurassic Park word je daarentegen met zo’n 16 mensen in een bootje gezet en deze vaart dan een berg in. Bij de ingang van de berg zie je al dat je een heel stuk omhoog getakeld gaat worden, dus dat kan maar 1 dingen betekenen voor de uitgang van de berg, juist je raadt het al: met een noodgang in een flinke plons water gelanseerd worden! Erg leuk, maar ook erg nat! Alhoewel, niet zo nat als de show van Waterworld. Een groot deel van de set van deze film hebben ze opgebouwd in een groot openlucht-zwembad en daarin wordt dan een show gegeven met waterscooters en boten. Erg gaaf, behalve als je in de zogenaamde ‘wet-zone’ zit. Gelukkig werden wij optijd gewaarschuwd en zijn we naar de ‘dry-zone’ verhuisd voor het begin van de show, want de ‘wet-zone’ hield dus letterlijk meerdere emmers water per persoon in! Nu droogt dat met de temperaturen hier toch wel snel weer op, zo’n 28 graden en onbewolkt, maar een natte broek loopt toch minder fijn.
Maar wij hebben ons dus uitstekend vermaakt in Universal Studios en ik kan het iedereen ook van harte aanraden als je in de buurt bent. Rond een uurtje of 5 zijn we richting ons volgende hotel Howard Johnson in Anaheim (LA) gereden en hebben daar nog even erg lekker gegeten bij Mimis Cafe (Rogier had een ‘Two Cheese & Smoked Chicken Ravioli’ en Nathalie een ‘Thai Chicken Wrap’ allebei echte aanraders!). Als toetje nog een Bananas Foster Mud Pie en toen waren we echt helemaal tonnetje rond. Kortom, tijd om lekker te gaan slapen, zodat we morgen fit genoeg zijn om heel Disneyland in 1 dag te bezichtigen. Aan de afstand tussen het park en het hotel zal het in ieder geval niet liggen, het is namelijk maar 7 minuten lopen volgens de omschrijving en in die tijd kunnen wij het waarschijnlijk zelfs wel kruipen, dus als de hekken om 9:00 morgen open gaan, staan wij vooraan!

Veilig aangekomen

Zoals de titel al zegt, we zijn veilig aangekomen in Los Angeles. Wel met een beetje vreemd gevoel, we zijn vanmorgen om 6:00 opgestaan en zijn nu volgens de Nederlandse tijd precies 24 uur verder! Volgens de Amerikanen is het nu echter pas 21:30, gelukkig ook wel een mooie tijd om naar bed te gaan, want wij zijn aardig moe. We zitten nu in het Omni Hotel LA en dat bevalt uitstekend. Onze auto werd netjes door een portier geparkeerd en onze koffers werden omhoog gedragen. In zo’n luxe hotel hebben we nog nooit overnacht.
Het ophalen van de auto ging trouwens ook erg makkelijk. Aangekomen op LAX (Los Angeles International Airport) meteen een shuttlebus naar de verhuurmaatschappij Alamo. Daar kregen we alle papieren en mochten daarna zelf in de parkeergarage een full-size auto uitzoeken! We stonden nog even te twijfelen bij een grote SUV die ook in dezelfde klasse bleek te vallen, maar zijn uiteindelijk toch gegaan voor de Pontiac Grand Prix. Jammer genoeg wel een automaat, maar daar zijn het Amerikanen voor he?! Wat ruimte betreft is het ook wel een echte Amerikaanse wagen, onze 2 koffers kunnen allebei plat achter elkaar in kofferbak liggen! Morgen zal ik wel even een paar foto’s van de auto maken en dan gaan we ook direct naar Universal Studios. Nu eerst lekker slapen in ons Kingsize bed (zie foto).

De route

Aangezien we in Amerika met de auto rond gaan rijden, moeten we natuurlijk ook iets hebben wat op een route lijkt: zie het grote plaatje. Zoals de trouwe lezers van Rogiers weblog al weten, is dit ondertussen versie 2 van de route en het aantal bezienswaardigheden wat we aan willen doen is er niet minder op geworden:
1) Los Angeles
2) Universal Studios Hollywood
3) Disneyland
4) Palm Springs
5) Joshua Tree National Park
6) Lake Havasu City
7) Seligman
8) Flagstaff
9) South Rim-Grand canyon
10) Grand Canyon National Park Visitor Center
11) Grand Canyon National Park Airport
12) Page
13) Monument Valley Navajo Tribal Park
14) Arches National Park
15) Bryce Canyon National Park
16) Zion National Park
17) St. George
18) Las Vegas
19) Hoover Dam
20) Death Valley National Park
21) Panamint Range
22) Furnace Creek Visitor Center
23) Badwater
24) Dantes View
25) Sequoia National Park
26) Fresno
27) Oakhurst
28) Yosemite National Park
29) Tioga Pass
30) Bodie
31) Lake Tahoe Visitors Bureau
32) San Francisco
33) Monterey
34) Carmel
35) Big Sur
36) Morro Bay
37) Santa Barbara
38) Malibu
39) Los Angeles

Hoogstwaarschijnlijk gaan we nooit alles daadwerkelijk zien in de 3,5 week dat we er zitten, maar we kunnen het in ieder geval proberen, toch?!

Stoelen gereserveerd

Onze vakantie komt nu echt dichtbij 🙂 . Inmiddels hebben we ook de stoelen in de vliegtuigen van Delta Airlines gereserveerd. We waren alleen niet echt de eerste… dus veel keuze hadden we niet, maar gelukkig wel overal een plek aan het raam 🙂 en naast elkaar gelukkig.
We vliegen op woensdag 6 september rond het middaguur vanaf Schiphol naar Cincinanati. En dan overstappen naar Los Angeles waar we aan het begin van de avond aankomen. We vertrekken dan weer op donderdag 28 september aan het begin van de avond van Los Angeles naar Cincinanati en dan weer door naar Schiphol. Als alles gaat volgens plan dan staan we vrijdagochtend 29 september weer op Nederlandse bodem.

Koffer niet op slot?!

American Tourister kofferGisteren eindelijk de koffers voor onze vakantie gekocht. Eerst waren we van plan de American Tourister bij de V&D; te gaan kopen, omdat ze daar in de aanbieding waren, maar even later zagen we ze ook bij een tassenwinkel staan. Daar bleken ze zelfs nog goedkoper te zijn, dus die hebben we maar meteen meegenomen. Omdat we vonden dat ze wel op moesten vallen op de lopende band, hebben we voor de kleuren rood en zee-blauw gekozen. Die laatste ziet er best grappig uit, hij is niet helemaal effen-blauw, maar heeft een kleurverloop van blauw naar wit. Samen met de regenboog-kleurige banden die we erbij gekocht hebben, moeten we ze toch terug kunnen vinden tussen alle andere koffers.
Wat trouwens minder grappig is, naast de strenge controles op de spullen die mee mag nemen het vliegtuig in (denk aan vloeistoffen), blijk je dus ook gewoon je koffers niet meer op slot te mogen doen als je naar Amerika vliegt! Van wie is dan dat pakketje drugs wat ze bij de douane aantreffen?!

Tickets opgehaald

Vandaag is het dan zover, de laatste werkdag voor Nathalie en mij zit erop! Allebei hebben we het nog aardig druk gehad op ons werk, maar vanaf morgen zijn we dan toch echt een maand helemaal vrij!
Het grootste deel van die vrije tijd gaan we doorbrengen in Amerika. Onze eerste grote reis langer dan 2 weken samen. We hebben er allebei erg veel zin in.
We hebben vandaag in ieder geval de tickets opgehaald bij het reisbureau en gaan morgen nog even de laatste inkopen doen (we moeten nog steeds een nieuwe koffer kopen!).
Aanstaande woensdag vertrekken we dan eindelijk echt naar Amerika, maar tot die tijd vermaken wij ons ook wel: Beatstad, Acda en de Munnik live in Bloemendaal en daarna nog Madonna! Kortom, wij gaan ons goed vermaken tijdens onze vakantie!