Sequoia NP

Vandaag was het dan eindelijk zover! Op naar Sequioa NP om de mammoet bomen te zien die alleen in dit deel van de wereld voorkomen. Ze staan in meer NP in dit gebied maar in Sequioa NP staan de meeste en de grootste.

De weg er naartoe was, afgezien van het eerste stuk snelweg bij Fresno, heel erg mooi. Veel haarspeldbochtjes terwijl wij ons een weg omhoog baande. Onderweg kwamen we veel limoenkwekerijen tegen, natuurlijk voorzien van mooie boerderijen. Overal stonden stalletjes waar je vers fruit kon kopen. Opvallend om te zien dat dit een erg groene omgeving was in tegenstelling tot de droge zoutvlaktes in Death Valley gisteren.

Bij het park aangekomen stonden er al direct bij de ingang de eerste sequoias. Ik vond ze gigantisch! Nog niet eens zozeer de hoogte, alle bomen in het park zijn erg hoog, maar vooral de omtrek is heel groot. Later zou trouwens blijken dat dit niet eens de grootste bomen waren.
De sequioa is steenrood van kleur en heeft een opvallend dikke, vezelige bast. Je zou misschien een heel bos met alleen deze bomen verwachten maar dat is niet waar. Ze staan tussen de gewone bomen in. Door de kleur en dikte van de stam vallen ze wel erg goed op, je pikt ze er zo tussen uit.
20130905-222915.jpg
Grappig weetje: toen Sequioa NP net een NP was wilden de rangers koste wat het kost bosbranden voorkomen om te zorgen dat de sequioas veilig bleven. Later bleek echter dat sequioas juist bosbranden nodig hebben om te kunnen groeien. Ze hebben namelijk oppervlakkige maar erg lange wortels. Door de bosbrand verbranden alle, voor de sequoia verstikkende, bodembedekkers waardoor de sequioa weer voeding krijgt. Hij groeit zelfs de eerste jaren na een brand sneller dan in de jaren daarna wanneer de bodem weer bedekt is. Nu laten de rangers dus regelmatig bepaalde gebieden gecontroleerd branden om de sequioa de mogelijkheid te geven om te groeien.

In het park zijn diverse trails te lopen en dingen te zien. Wij zijn eerst naar de ‘Auto Log’ gereden. Een sequoia die begin 1900 is omgevallen en waar vroeger auto’s op geparkeerd werden om foto’s te kunnen maken. Dat laatste kan nu niet meer maar je kan er nog steeds overheen lopen. Met een doorsnede van zo’n 3,5 meter was dit prima te doen.

Hierna zijn we doorgereden naar de ‘Tunnel Log’. Ook een omgevallen boomstam uit 1937. Deze is over de weg heen gevallen, om nog bij de weg te kunnen hebben ze er daarom maar een groot gat in gezaagd waardoor er een tunnel ontstaat waar je met de auto doorheen kunt. Je gaat dus met de auto door de boom! Verderop in het park staat de allergrootste boom, de General Sherman. Er loopt een kleine trail naartoe welke, naar beneden toe, goed te lopen was (heuvelafwaarts). Alleen al de eekhoorntjes die hier rondliepen maakten de wandeling leuk. Weer twee andere soorten gezien en natuurlijk uitgebreid gefotografeerd en gefilmd! Dit was nog best een uitdaging aangezien een van de twee soorten klein maar ook heel snel was!
20130905-222904.jpg
Het leek een beetje op een kruising tussen een eekhoorn en een woestijnrat (toch eens googelen wat het nu geweest is…) de ander was makkelijker te filmen, die ging er uitgebreid voor zitten. Deze soort was iets groter, bruin met wit gestreept een een kortere en dunnere staart dan de eerder door ons gespotte eekhoorns in de andere parken.
20130905-222853.jpg
Halverwege het pad naar beneden hebben ze met klinkers de voet van de stam van de General Sherman in het pad gelegd. Deze heeft een diameter van 7,7 meter! Bij de boom aangekomen, die midden op een pleintje staat zag je pas goed hoe groot deze was. Hij is 84 meter hoog en de leeftijd is geschat tussen de 2300 en 2700 jaar oud.

Vlak bij deze boom stonden er nog meer waaronder een tweeling boom waar je tussendoor kon lopen. Ook hebben we in een boom gestaan, je kon niet eens met gestrekte armen de zijkanten van het gat aanraken, zo groot. Dit op de foto zetten was heel moeilijk. Je krijgt gewoon niet goed duidelijk hoe groot deze bomen nu werkelijk zijn. Zelfs met de filmcamera was dit erg moeilijk vast te leggen.

Na de forse klim omhoog met een helling van zo’n 15% waren we behoorlijk buiten adem. Het was maar 700 meter lopen maar wel op een hoogte van 2100 meter, dus ijle lucht. Dat viel even tegen! Na op adem gekomen te zijn, verder het park doorgereden. Halverwege even gestopt om weer een hert dat langs te weg stond op de foto te kunnen zetten. Echt zo bizar dat je die hier zo vaak tegen komt! Bij ons moet je er naar zoeken.

Wat verder op de route was het nog even schrikken toen er vanuit het niets een hert de weg over stak terwijl wij aan kwamen rijden. Gelukkig was het op voldoende afstand zodat hij al voor de auto langs was toen we er voorbij kwamen. Op tijd stoppen had me niet meer gelukt en uitwijken was ook niet echt een optie met aan de ene kant van de weg een rotswand en aan de andere kant een redelijk steile afgrond. Nu hebben we een flinke auto maar ik vraag me toch af wat we de verhuurmaatschappij hadden moeten vertellen als er een deuk in gezeten zou hebben…

Op de terugweg naar het motel een Applebee’s restaurant opgezocht om wat te eten. Ik moet zeggen dat al dat uit-eten met zijn hamburgers, patat, pizza etc. me behoorlijk tegen gaat staan. Iets gewoon gezonds lijkt vrijwel onmogelijk. Ik was dan ook blij dat ik hier gewoon kon kiezen voor gekookte rijst met gebakken groenten en gamba’s! Uiteindelijk waren we rond 21:00 uur in het motel. Morgen ons laatste National Park: Yosemite.

Gereden km: 300 km
Geslapen in: Americas Best Value Inn, Fresno
Gegeten bij: Applebee’s

Vegas, part 4

Na een wat korte nacht slapen en wat tv kijken hebben wij onszelf op het gemakje gedoucht en aangekleed. Rond een uur of 12 moest er toch eens wat gegeten gaan worden. Las Vegas is beroemd en berucht om zijn buffetten. Bij wijze van brunch toch maar eens zo’n buffetje geprobeerd in ons eigen hotel. Nou, dat hadden we eerder moeten weten! De keuze was enorm en de kwaliteit eigenlijk ook heel erg goed. Je kon kiezen uit zo’n 15 verschillende salades, Amerikaans eten, Italiaans, Chinees, Mexicaans etc. Ook was er een uitgebreid dessert buffet met een heerlijke cremè (zonder brulée), diverse taarten en cakes enzovoort enzoverder.
20130904-231435.jpg
Van ons vorige bezoek aan Vegas hadden we geleerd dat de afstanden wel erg groot waren om te lopen en dat er dan ook, heel handig, een monorail was aangelegd. Hier dus ook kaartjes voor gekocht zodat we niet alles hoefde te lopen, dat scheelde enorm!

Ik had tijdens ons eerste bezoek aan Vegas leuke Ugg moccasins gezien die een stuk goedkoper waren dan in Nederland, hier moest dus even naar gekeken worden in de Forum Shops naast Ceasars Palace. Rogier had geen idee welke schoenen ik toch steeds bedoeld had de afgelopen week dus hij wist ook niet dat het díe schoenen waren die ik als eerste paste. Zijn droge maar oprechte opmerking: “het lijken wel boten die je aanhebt” maakte dan ook gelijk korte metten met mijn droom van afgelopen week…een ander paar (laarsjes) vonden we wel heel leuk maar waren toch iets te duur…

Ik wilde ook graag nog een keer in het hotel The Venetian kijken. Ook nu vonden wij dit weer absoluut het mooiste hotel! Natuurlijk nog wat hotels aan onze kant van de strip bekeken. Uiteindelijk vonden we toch wel dat een show bekijken erbij hoorde in Vegas. Er draaien ontzettend veel shows waarvan er veel van Cirque du Soleil zijn. In het hotel naast de onze was er een show van Cirque du Soleil met Michael Jackson als thema, dit leek ons wel wat maar Vegas draait toch ook wel om de showgirls. Het is immers SinCity… In ons eigen hotel draaide de (topless) showgirl voorstelling, Fantasy. Dit leek ons ook een leuke show. Na even getwijfeld te hebben en ook de prijs van beide shows in ogenschouw genomen te hebben toch besloten voor Fantasy te gaan. Volgens de recensies moest deze ook erg geschikt zijn voor koppels.
20130904-231453.jpg
Dit laatste bleek ook zeker zo te zijn. Veel koppels in de zaal en een erg leuke show. Natuurlijk met knappe meisjes die allerlei dansjes doen en dan ook steevast hun beha uittrekken, maar ook een steengoede zangeres die ook de show aan elkaar praatte en een zwarte, mannelijke, komiek. Die laatste was zo grof maar zo grappig! De tranen rolde over mijn wangen! Ge-wel-dig!
Een showgirl kon ook acrobatiek, je ziet het wel eens op tv, van die meiden die een show doen in twee grote linten die aan het plafond hangen. Wauw! Dat was echt heel gaaf om te zien! Een ander kon erg goed paaldansen. Toch respect voor, ik doe het ze niet na (geen gezicht ook hahaha).
Al met al ‘time wel spend’!

Van het hotel hadden we nog een bon van $20,- die we konden besteden aan een hapje of een drankje. Omdat de cocktails gisteren zo lekker waren er nu maar weer een gaan drinken. Een prima dagje om te vieren dat we precies een maand getrouwd zijn!

Gereden km: per monorail zo’n 10 km
Gegeten: brunch buffet in Luxor, tussendoor een heerlijke pretzel in the Venetian, diner Mexicaans in Luxor (zo slecht dat we daar geen woorden meer aan vuil willen maken….)
Geslapen: Luxor in Las Vegas

Vegas again (part 3)

Omdat we niet naar Yellowstone konden wat wel in de planning zat, moest er iets anders bedacht worden. Las Vegas zit op de route naar de andere parken die we willen bezoeken, het is een gave stad dus, tja, waarom niet?! Gelijk een leuke dag om ons eerste jubileum (morgen 1 maand getrouwd) te vieren. Maar ja, waar ga je dan deze keer slapen? Rogier wilde eigenlijk buiten de strip, dat is goedkoper. Maar ik vond het toch op de strip wel erg leuk. We zijn uitgekomen bij Luxor. Aan de andere kant van de strip als waar we de vorige keer zaten. Aangezien de strip nogal lang is hebben we dit stuk toen niet gezien dus dat kwam goed uit.

Onderweg niet veel gezien. Een lang stuk snelweg waarbij de TomTom aangaf dat we pas over 600 km de afslag moesten nemen. Wel kwamen we onderweg langs een Home Depot. Omdat we, na alle keren dat we dit hadden zien staan, toch wel erg benieuwd waren wat dit nu was zijn we hier even naar binnen gegaan. Het bleek niets anders dan de Hornbach! Precies dezelfde opstelling, spullen, grootte en zelfs de huiskleuren hetzelfde. Surprise!!!
20130904-230644.jpg
Gelukkig waren we vanmorgen bijtijds weggegaan uit Salt Lake City waardoor we netjes op tijd (met een uur tijdsverschil in ons voordeel) in Vegas aankwamen. Het inchecken werd nog even spannend. Onderweg, tijdens het tanken, bleek de creditcard niet meer geaccepteerd te worden terwijl er voldoende bestedingsruimte op zat. Zou hij het nu bij het inchecken wel doen? Helaas deed hij het hier ook niet (slik), wat was ik blij dat we ook contant geld bij ons hadden!
20130904-231024.jpg
Op de, zeer ruime, kamer (in de pyramide) eerst even uitgerust van de reis. Daarna een hapje gaan eten in een naburig hotel New York, New York. In dit hotel waren we de vorige keer ook al gaan kijken omdat hier de show Zumanity van Cirque du Soleil speelt. Deze wilden we heel graag zien maar had toen een zomerstop. Nu dus nog maar eens proberen. Helaas begon de show pas weer op 4 september dus hadden we weer pech, balen! Om het goed te maken een lekker Ben en Jerry’s “ijsje” gedeeld. Hierna weer terug naar ons hotel gelopen. Hier hebben we zowaar een gokje gewaagd op de blackjack automaat. Ik speelde vrij aardig waardoor we ons bedrag verdubbelde! Hierdoor hadden we ineens 2 euro! Uiteraard waren we deze een minuut later weer kwijt maar het idee was leuk. Van al dat gokken hadden we dorst gekregen en daarom zijn we nog wat cocktailtjes gaan drinken in een van de bars van het hotel, waarbij we uitkeken op een schaars geklede dame die (schijnbaar…) uitdagend aan het dansen was. Na deze lange dag besloten om maar optijd (lees 1 uur ‘s-nachts) naar bed te gaan.
20130904-230802.jpg
Gereden: 677 kilometer
Geslapen in: Luxor in Las Vegas
Gegeten: pizzapunt in New York, New York.
Gewonnen: 1 dollar!
Verloren: diezelfde dollar…

Salt Lake City

Vandaag niet al te lang uitslapen want we hadden belangrijke zaken op ons programma van vandaag; Shoppen!!!
In het stukje van Salt Lake City waar wij zaten waren meerdere winkelcentra. Omdat Salt Lake City dé stad is van de Mormonen en wij de kerk en gebouwen die daar bij horen ook wel wilden zien, gekozen voor een winkelcentrum daar in de buurt. Toevallig bleek dit centrum spik splinter nieuw. Voorzien van fonteinen en watervallen een heel mooie plek.

Hier hebben we aardig wat uurtjes rondgestruind. Kleding in Amerika is over het algemeen goedkoper dan in Nederland (wel afhankelijk van waar je shopt natuurlijk, een Dior blijft Dior) Omdat het Laborday weekend was gaven een hoop winkels ook nog eens 40% korting op de gehele (!) collectie! We konden niet anders dan de halve American Eagle Outfitters leegkopen…. Ook voor baby’s en kleine kinderen hadden ze (weer) zulke gave dingen! De Baby GAP met de meest schattige en stoere vestjes en bloesjes bijvoorbeeld, of de Pottery Barn Kids met leuke ideetjes voor de kinderkamer en ge-wel-di-ge kinderboeken. Ik vind het wel confronterend om dit allemaal te zien en zou het liefst alles willen kopen! Dat is dan wellicht weer het positieve aan dit verhaal, ik hou wel geld “over”.
20130904-221905.jpg
Na flink geshopt te hebben ook nog even de weg overgestoken om te kijken bij Temple Square. Dit is een heel groot terrein met allerlei gebouwen die gebouwd zijn sinds de aankomst van de eerste groep Mormonen (die niet zo welkom waren in de rest van Amerika, wegens o.a. toegestane polygamie) in Salt Lake City. Wat wij vooral heel bizar vonden was hoe goed het terrein onderhouden werd en hoe groot en luxe de gebouwen waren. Achteraf niet gek wanneer je bedenkt dat elk lid van de gemeenschap een groot deel van zijn inkomsten af moet staan aan deze gemeenschap. Ook hier weer vele watervallen, fonteinen en vooal veel bloemen. Binnen was zelf een groot Jezus beeld nagebouwd volgens voorbeeld van een die ergens anders in de wereld staat. Er omheen een immens grote muurschildering van het heelal. Ook binnen; een tentoonstelling zoals je die ik het museum zou tegenkomen over de vondst van het boek van Mormon, oftewel hun bijbel. Wij vonden dit allemaal erg over de top en, ondanks dat daar geen pogingen toe gedaan werden, hadden wij het gevoel dat een van de “brothers of sisters” elk moment naar ons toe kon komen om ons te “bekeren”. Na een krap uurtje toch maar weer terug gelopen naar het centrum voor een hapje.
20130904-221844.jpg
We hadden gezien dat er in dit centrum een Cheesecake Factory zat waar je naast cheesecake (duh), ook heerlijk kunt eten. Er zaten alleen wel veel mensen buiten. Wij dachten dat zij zaten te wachten tot hun auto werd terug gebracht van de valet parking maar niets was minder waar….er was een wachttijd van ruim drie kwartier bij de Cheesecakefactory! Kreeg je een soort pieper mee die i.p.v. piept gaat flitsen wanneer je je mag melden voor een tafel! Dat vonden we toch echt wel té belachelijk! Dus, terug naar het motel, dan zouden we daar wel zien.

Bij het motel aangekomen eerst eens even de email etc. gecheckt. Het internet was in dit motel vrij belabberd, viel steeds uit en was traag. Uiteindelijk toch wat whatsappjes van Martijn ontvangen met het verzoek, als we toch aan het winkelen waren, een polo van het merk Hollister mee te nemen voor hem. Aangezien we net terug waren van het shoppen, het al 7 uur was en we geen Hollister waren tegen gekomen waren we eigenlijk niet meer van plan te gaan zoeken. Maar ja, we moesten toch nog eten dus we konden best even kijken of er bij het winkelcentrum naast het motel iets te vinden was. En jawel, daar zat een Hollister. Dus wij daar naartoe. Naast een polo voor Martijn ook weer het e.e.a. voor onszelf gekocht. Aldaar op de Amerikaanse wijze gegeten, op de foodcourt van het winkelcentrum bij de Panda Express, overigens zeer lekker gegeten voor zo’n $6,-! Ik dacht nog gezond te doen met een groene ice tea, maar helaas daar zaten 200(!) calorieën in!

Weer terug in het motel alle aankopen ontdaan van stickertjes en labeltjes en de koffer opnieuw ingepakt. Hierna gelijk gaan slapen want morgen hebben we weer een lange dag voor de boeg. Vandaag heb ik genoten! Heerlijk om weer eens te winkelen en dan ook nog eens met zoveel korting!!!

Gereden: 30 kilometer.
Geslapen bij: Howard Johnson Express Inn
Gegeten bij: tussen de middag een heerlijk broodje bij weet-ik-niet-meer… ’s avonds bij de Panda Express
Uitgegeven $: teveel! (alhoewel het nog meeviel als je zag wat we hadden voor dat geld)

Zion NP

Vandaag stond Zion NP op het programma. Vanuit ons motel in Hurricane zo’n uurtje rijden. Ondanks dat Zion ook een canyon is, is het totaal niet te vergelijken met de Grand Canyon. In goede zin! Wat een ontzettend mooi park is dit. De stenen zijn ook dieprood, net als in de Grand Canyon, maar hebben witte toppen. Omdat iemand met het Mormoonse geloof dit park heeft “ontdekt” zijn alle punten benoemd naar bekende dingen uit de mormoonse bijbel. Zo zijn er drie grote bergtoppen naast elkaar; Abraham, Isaac en Jacob ook wel: The court of the patriarchs. Je kunt het park alleen in met een shuttlebus die je op alle view points afzet. Wij zijn gelijk doorgegaan naar de laatste de Temple of Sinawave. Vanaf de busstop loopt er een hiking (jawel!) trail door dit deel van het park. Je loopt tussen de canyon in langs een snelstromend riviertje, langs het moeras, stukken bos etc. We hebben hier ontzettend veel wilde dieren gezien die je bij ons niet zo gemakkelijk tegenkomt. Wederom veel ‘rocksquirrels’ oftewel eekhoorntjes. Ook hier weer zodanig gewend aan mensen dat ze naar je toekomen om te bedelen voor eten. Erg jammer om te zien dat, ondanks alle waarschuwingen, mensen de beestjes toch eten geven. Wij hebben er wel eentje kunnen filmen die zijn verborgen voorraad nootjes aan het opgraven was en lekker allemaal in zijn bekje propte om ergens anders te verstoppen. Een ontzettend leuk gezicht. In het hele park liepen veel herten. We hebben zelfs een hert met twee jongen voorbij zien lopen (op de parkeerplaats van de auto nota bene!). Ook hebben we een kolibrie gezien, bighorns (grote geiten met nog grotere hoorns) en natuurlijk nog meer eekhoorntjes! Het stikt ervan in deze parken. Maar het blijft leuk om naar te kijken. Aan het einde van dit pad, zo’n 2 mile verderop, kwam je uiteindelijk uit bij het riviertje. Om verder te kunnen moest je door het water heen naar de overkant om bij de ‘Narrows’ te komen. Een heel smal stukje tussen twee bergen in. Aangezien er een verhoogde kans was op flash floods vonden we dit niet zo’n goed idee en zijn we weer terug gelopen. Over dit stuk hebben we al zeker een uur gelopen. Er was zoveel te zien! Nadeel was wel dat het vandaag erg heet was waardoor we niet zoveel enrgie hadden. Nadat we met de shuttlebus teruggereden waren naar halverwege het park hebben we daar even geluncht. Tijdens de lunch aan tafel gezeten met een ouder Amerikaans echtpaar, erg leuk! Ze kenden Nederland vooral van het verhaal van het jongetje dat zijn duim in de dijk stak om te voorkomen dat hij door zou breken, ha ha. Echt wel een tijdje leuk met deze mensen gesproken.
20130831-163902.jpg
Na de lunch moesten we beslissen of we nog verder wilden kijken. Alle bezienswaardigheden kon je alleen bereiken via hikingtrails net als de vorige gemiddeld zo’n 2 miles lang. Gezien de hitte en het feit dat we weer verder moesten rijden besloten om de rest vanuit de bus te bekijken en lekker naar de auto te gaan.

Bij de auto aangekomen natuurlijk weer wat dieren op de foto gezet. Terwijl we hier mee bezig waren ook nog een Nederlands stel van onze leeftijd tegen gekomen. Zo lekker om even gewoon Nederlands tegen anderen te praten. Ondanks dat we allebei goed Engels kunnen verstaan en lezen valt de uitspraak wat tegen. Het is toch nog best lastig om jezelf goed verstaanbaar te maken. Met dit stel hebben we ieders reis tot nu toe doorgenomen en wat tips uitgewisseld.
20130831-163918.jpg
Om Zion uit te komen kon je wel een stuk door het park heen rijden met de auto, de ‘scenic route’. Nou, dat was ABSOLUUT de moeite waard. Ondertussen begon het namelijk te regenen waardoor wij mooie watervallen hebben gezien maar ook het kleine riviertje wat uitgroeide tot een kolkende rivier. Onderweg de mooiste delen van de canyon kunnen bekijken en zelfs de bighoorns gezien (waar ik eerder over schreef) die niet zo makkelijk te vinden zijn maar nu gewoon de weg overstaken om weer een nieuwe rots te beklimmen met zijn allen. Ook leuk, in het gezeldschap van een Amerikaan onder de achterklep van onze auto vandaan foto’s staan maken i.v.m. de regen!
20130831-163931.jpg
Na Zion zijn we doorgereden naar Bryce NP. Hier zouden we pas morgen naartoe gaan maar aangezien we redelijk op tijd aankwamen en het bijna zonsondergang was besloten gelijk maar even te gaan kijken bij ‘sunsetpoint’. Bryce is ook weer een heel ander park. De rotsformaties bestaan hier uit kalksteen. Door erosie van bevriezend en dooiend water (uitzetten/krimpen) en regen krijgen de rotsen hun unieke vorm, hier Hoodoos genoemd. Het zijn allemaal geschakelde pilaren met spitse toppen. Voornamelijk is de rode kleur zoals de andere parken. Ze staan allemaal dicht op elkaar en geeft zeker met zonsondergang (of opkomst) een schitterend beeld. De kleuren zijn dan zo intens! Na hier wat foto’s gemaakt te hebben zijn we doorgereden naar het Bryce View Lodge, ons motel voor vannacht in Bryce Canyon City. Lekker dichtbij het park, ook wel makkelijk voor morgen.

Bij dit motel was ook een oud cowboy stadje nagebouwd met winkeltjes erin waar je souvenirs of een ijsje kon kopen. Ook gingen hier vandaan de tochten te paard door de canyon. Aan de overkant van de weg bij Ruby’s Inn hebben we gegeten. Bij binnenkomst stond er een lange rij te wachten op een tafeltje, bijna zijn we weggegaan. Achteraf heel blij dat we dat niet gedaan hebben. Je kon hier á la carte eten of kiezen voor het buffet. Wij namen de laatste optie en hebben echt heerlijk gegeten van ‘echt’ Amerikaans als stirfry, potroast, mashed potatoes etc. Vooral de toetjes (allemaal heerlijke taarten) waren geweldig. Helaas zijn wij wel slechte buffet eters want na een bordje zitten we al vol. Ondanks dat zeer de moeite waard.

Na deze indrukwekkende dag terug naar het motel om motels voor de volgende dagen uit te zoeken. Ondanks alle branden die er zijn in Yellowstone is dit park gewoon toegankelijk. Alle branden worden gecontroleerd en vormen geen gevaar voor publiek. Waar wij alleen geen rekening mee gehouden hadden was Laborday op 2 sept. Toch wel een grote dag hier in Amerika en zeker het weekend daarvoor is het druk. In Yellowstone was er daarom al geen kamer meer te vinden. Het dichtsbijzijnde plaatsje bleek nog ruim 2 uur rijden van het park te zijn. Aangezien we hier drie dagen wilden blijven betekende dat ook dat we meerdere keren die 2 uur op en neer moesten rijden en daarbij ruim $300,- voor het motel moesten betalen. Uiteindelijk hebben we dus besloten Yellowstone toch maar over te slaan en eerder richting Death Valley, Seqouia NP en Yosemite te gaan rijden. Wel jammer want Yellowstone heeft de grootste diversiteit aan dieren zoals beren. Misschien een volgende keer?

Tip van de dag: Neem waterschoenen mee naar Zion om in de rivier te kunnen lopen.
Geslapen: Bryce View Lodge
Gegeten: Ruby’s Inn
Gereden afstand: 171 km

Grand Canyon

Vanmorgen bijtijds opgestaan voor de rit van ruim een uur naar de Grand Canyon. Bij de Canyon is een bezoekerscentrum waar je kan eten (zoals wij bij de Mexicaan voor een ontbijt van ei en bacon/ham), er zitten wat motels en het National Geographic bezoekerscentrum.
Na ons ontbijt bij de laatste begonnen. Voor onze bruiloft hebben wij van iedereen een film pakket gekregen met een filmtip. Een van die tips kwam van Tim (een collega van Rogier). De tip was om de film in het bezoekerscentrum te bekijken. Deze film is in IMAX formaat en laat de geschiedenis van de Grand Canyon zien. Heel mooi in beeld gebracht. De beelden vanuit een helikopter waren zo echt dat ik er een beetje misselijk van werd haha! (reden genoeg voor mij, met mijn lichte hoogtevrees, om geen helikoptervlucht te boeken…) Hierna nog even rondgekeken in de souvenierswinkel ernaast. Je kan hier hele mooie boeken kopen over de Grand Canyon voor een redelijke prijs. Waar je bij ons voor zo’n boek al snel €30,- zou betalen kost het hier zo’n $20,- (omgerekend €15,-!) De verleiding was groot maar na onszelf de vraag gesteld te hebben of we er na deze reis ooit nog in zullen lezen, besloten niets te kopen.
20130828-002631.jpg
Door naar de Canyon. Overal zijn er ‘view points’ vanwaar je over en in de Canyon kunt kijken. Bij de eerste hadden we redelijk zicht al was het wel erg bewolkt. Hierdoor kwam de rode kleur van het gesteente niet goed tot zijn recht, wat we wel een beetje jammer vonden. Toch een hoop foto’s gemaakt. Ook van alle eekhoorntjes die hier leven. Wat grijzer van kleur en groter dan die bij ons maar wat zij ze leuk! Ze hebben feilloos in de gaten dat waar mensen zijn er ook eten zal zijn dus ze zijn absoluut niet bang om dichter bij te komen. We hadden er zelfs bijna eentje als verstekeling meegenomen omdat deze nog net niet in Rogier zijn tas, die op de grond stond, was gekropen.
In de tussentijd nam de bewolking in zeer snel tempo toe. Dat was echt onvoorstelbaar. Binnen 5 minuten was er van de canyon niets meer te zien behalve een dikke witte mist! Daarbij begon het ook nog zachtjes te druppelen.
20130828-002601.jpg
Aangezien de eigenaresse van ons motel ons een leuke route had meegegeven toch besloten deze route uit te rijden. De eerste paar viewing points hebben we nog bekeken, althans de mist gezien, maar al snel begon het heel hard te regenen (zeg: wolkbreuk incl. onweer) waarna we besloten de route af te rijden naar Flagstaff waar we ook wat boodschappen zouden kunnen doen. Wat een noodweer hebben wij onderweg gehad zeg! Je zag geen hand voor ogen.

Uiteindelijk aangekomen in Flagstaaf eerst wat boodschapjes gedaan. Omdat we nog moesten eten en ik toch wel heel benieuwd was naar de American Pancakes van Ihop besloten daarheen te gaan. Ik nam de gewone pancakes met boter en maplesirup en Rogier de chocolate chip pancakes. Wat heb ik een spijt gehad. Een droge hap met weinig smaak…daar ga ik in ieder geval niet meer heen. Alhoewel die van Rogier best aardig waren.

In Flagstaff zit ook een groot winkelcentrum dus daar ook nog even gekeken. Uiteindelijk waren we rond 8 uur terug in het motel. Morgen maar weer proberen om naar de Canyon te gaan. Het weerbericht geeft op dat het ’s ochtends vroeg droog is. De zonsopkomst schijnt heel mooi te zijn…

Geslapen: El Rancho motel
Gereden: 314 km
Gegeten bij: een mexicaan (waarvan we de naam snel vergeten zijn) en de Ihop

Las Vegas part 2

Na onze nachtelijke avonturen op de strip gisteravond, vanmorgen eerst eens heerlijk uitgeslapen. Alleen al voor het heerlijke bed kan ik het hotel aanraden! Aangezien “het leven” in Las Vegas pas op gang komt tegen de avond, hebben wij lekker rustig aangedaan.
Om een uur of drie zijn we maar eens naar beneden gegaan om wat te eten. Een gewoon ontbijt is lastig in Amerika, zo ook hier. Daarom, en gezien de tijd, hebben we maar gekozen voor een omelet voor Rogier en een ‘broodje’ voor mij. Uiteraard met een normal size cola, wat voor ons Hollanders zoiets is als een extra extra large. Het duurde ongeveer drie kwartier voor we het eten eindelijk hadden (ik bedoel, kom op! Zo moeilijk is een omelet niet toch?) om na een kwartier af te rekenen en weer de strip op te kunnen.

De strip bij daglicht is wel even wat anders. Sowieso rustiger dan ’s avonds waardoor je beter door kunt lopen maar het is ook minder sfeervol. Alle neon verlichting steekt natuurlijk niet zo lekker af als in het donker. In de hotels/casino’s hangt echter wel het zelfde sfeertje, gokken doen ze hier ook en masse overdag.
20130825-231011.jpg
Het was duidelijk dat we veel meer energie hadden dan gisteren. Het lopen ging een stuk makkelijker. Daarbij ontdekte we dat er een gratis monorail ging tussen ons hotel en die van The Mirage, het hotel naast ons. Scheelde toch al snel zo’n 10 minuten lopen. Dit hotel is, naast zijn vulkaan show, bekend van de tuin met dolfijnen en siberische tijgers. We vonden alleen de toegang van zo’n $20,- pp te veel voor dit kleine dierentuintje. Daarbij waren we net in Sea World geweest, en hadden dus al even genoeg dolfijnen gezien.

Op naar het volgende hotel. We hadden van te voren een lijstje gemaakt welke we absoluut wilden zien. De strip, en alle casino’s, zijn zo groot dat je het gewoon niet redt om in een dag alles te zien. We hebben de volgende hotels gehad; uiteraard The Mirage, The Bellagio, Ceasers Palace met zijn Forum Shops, MGM Grand en Paris. Lijkt niet zoveel maar we hebben uitgerekend dat we er in totaal, incl. shows, zo’n 6 uur over gedaan hebben, zonder pauze. Sommige casino’s zijn zo groot dat je de uitgang niet eens kan vinden!

In de Forum Shoppes (een heel groot winkelcentrum met merken als DKNY, Jimmy Choo, Cartier etc.) hebben ze ronde roltrappen, heel bijzonder. Ook zijn er bewegende beelden en een aquarium. We hebben hier genoten van een proeverij van chocolade incl. mini BBQ om marshmallows boven te roosteren. Moet je niet doen zoals Rogier, die stak ze in brand! Ik had bijna een paar ontzettend leuke Ugg moccasins gekocht van $120,-, een stuk goedkoper dan in Nederland maar ik heb mezelf toch in kunnen houden. Ook nog wat leuke jurkjes gepast, en niet gekocht. Wat wel opvallend is, zowel in restaurants als in winkels stelt het personeel zich aan je voor en is er ook een vast persoon die je helpt. In de kleding winkel vond ik het wel vreemd om door de verkoopster met mijn voornaam aangesproken te worden wanneer ze me vroeg of het naar wens was. Ik geloof dat ik het anonieme “mevrouw” toch prettiger vind.

Bij het Bellagio hebben we genoten van de voorstelling met de fonteinen. Dit is wat mij (ons) betreft een absolute must see! Wat is dat mooi zeg. Echt kippenvel. Ieder kwartier is er weer een show. Elke show is weer anders, maar steeds gaan de fonteinen op de maat van de muziek op en neer. Wij hebben twee shows gezien maar het liefst had ik ze allemaal bekeken. Ik heb ze gefilmd maar kreeg alleen het middenstuk op film. De werkelijke show is zeker drie keer zo breed als het schermpje van mijn camera!
20130825-231034.jpg
Onderweg hadden wij al meerdere mensen gezien die met super grote Margeritha’s rondliepen. Ik vond dat wij die ook wel even konden proberen. Voor $20,- kreeg je een soort beker van anderhalve liter! Eigenlijk was het niets meer dan een grote slush puppy in ons geval met kersen smaak en wodka. Dronken wordt je er in ieder geval niet van. Je doet er wel lekker lang mee, dat is dan weer een meevaller.

Bij de MGM Grand bleek er een monorail te rijden die zo’n beetje alle hotels aandoet. Voor $12,- kun je een dagkaart kopen. Helaas kwamen wij hier te laat achter want het is zeker wel een aanrader als je wel alles wil zien maar geen zere voeten wil krijgen van het slenteren tussen al het publiek.

Als laatste hebben we de show van the Mirage gezien. Voor dit hotel zijn allemaal watervallen aangelegd, met alle palmbomen doet het denken aan een fatamorgana, wat natuurlijk ook de vertaling is van de naam van dit hotel. Een van deze watervallen is een vulkaan welke ieder uur uitbarst. Ook heel mooi!
20130825-231055.jpg
Onderweg zie je naast dit moois ook nog de mooiste auto’s voorbij komen, van mijn favoriet de Camaro tot die van Rogier, een carbon black Lamborghini. En natuurlijk ook veel zeer schaars geklede vrouwen in bunny of showgirl kostuum. Daar stak ik toch een beetje gewoontjes bij af in mijn Steps jurkje met Birkenstocks!

Na al het lopen en onze ogen, weer, te hebben uitgekeken kwamen we om twaalf uur weer terug in ons hotel. Omdat we ook morgen weer een vol programma hebben met een lange auto rit zijn we maar gelijk naar bed gegaan.

Ergens jammer dat we maar twee avonden in Las Vegas hadden. Het is echt zo’n gave stad! Over de top natuurlijk maar alles wel even mooi! Ik had graag de Venetian nog een keer gezien maar hier waren we ’s avonds echt te moe voor. Wat ons betreft was dit wel het allermooiste hotel.
Ik merk ook dat dit stukje schrijven best lastig is. We hebben zoveel gezien, zoveel indrukken opgedaan en zo genoten. Dat is niet op papier uit te drukken. Natuurlijk hebben we veel foto’s gemaakt en veel gefilmd maar eigenlijk moet je dit gewoon met eigen ogen gezien hebben. Voor onze trip was Las Vegas een van de plekke die mij het minste trok. Hier moet ik op terug komen, misschien is Las Vegas wel het gaafste wat we gezien hebben deze vakantie, vooral omdat het allemaal zo groots is.

Geslapen: Treasure Island (daar bekend als TI)
Gegeten: The Coffeeshop (ja, echt)
Gereden km: 0 ( tenzij je de monorail meerekend, dan zo’n 2 km)

Sea World

Vanmorgen eerst eens lekker uitgeslapen. Lang leve de oordopjes! Niks gehoord van het verkeer wat langs rijdt of onze buren met kleintje. Er zou ontbijt bij de overnachting inbegrepen zijn. Volgens Rogier stelt dat hier niet veel voor, alleen een donut of iets dergelijks. We waren dan ook blij verrast met de heerlijke bagels met creamcheese, verse wafels, koffiebroodjes etc. Ik moet zeggen dat de blueberry bagel erg lekker was!

Na het ontbijt hebben we ons op het gemak klaar gemaakt voor onze trip naar Sea World. De rit er naartoe was erg kort, 20 minuten ofzo. Ik begin nu langzaam door te krijgen hoe de TomTom werkt en hoe de bewegwijzering in elkaar zit. Wel zo fijn want het is wel de bedoeling dat ik ook nog ga rijden…
Aangekomen bij Sea World was het al erg druk op de parkeerplaats. Ook de rij was behoorlijk lang. Ik was er een beetje bang voor dat we, net als in Blijdorp op drukke dagen, niets in de bassins zouden zien.

Na de gebruikelijke tassencontrole en kaart check waren we binnen. Ook hier weer een ontzettend verzorgd en schoon park. Roken is ook in dit park niet toegestaan en er was ook nergens een sigarettenpeuk te vinden.
We zijn direct doorgelopen naar de eerste show, Blue Horizons, met dolfijnen, een kleine walvis en vogels. Nou…daar kan het dolfinarium een voorbeeld aan nemen! Wat een mooie show! Er waren zelf schoonspringers en een trapeze-act bij.
20130824-134630.jpg
Na deze show heel snel naar de andere kant van het park gelopen voor de meest bekende show van Sea World, One World. Nog nooit hadden wij orka’s in het echt gezien. Wat een gave beesten zijn dat! Heel groot maar ook heel mooi. Shamu is de meest bekende en is al sinds de opening van het park in 1964 aanwezig. Volgens ons was het gewoon dezelfde als uit Free Willy, want had die ook niet zo’n gebogen rugvin? De 4 orka’s (incl. baby) sprongen net zo uit het water als de dolfijnen. Hoe krijgen ze het voor elkaar om zulke grote dieren dit aan te leren!? De splash zone die ook nu weer aanwezig was deed zijn naam eer aan. De mensen die daar zaten hebben het geweten! Helemaal doorweekt kwamen zij bij de show vandaan. Gelukkig heb ik hier (ondanks de bijna lege batterij) mooie video opnamen van kunnen maken.
20130824-134712.jpg
Na deze show eerst maar eens gegeten, nu het nog rustig was. Het eten was hier in het park ook erg goed. Waar je bij ons in zo’n park vaak niet verder komt dan een patatje met een frikandel kon je hier ook kiezen voor een goede salade. Als toetje hebben we een ‘red velvet cake’ gegeten. Heb ik al zo vaak gezien in kookpogramma’s maar nog nooit gegeten. Eigenlijk was het niets anders dan cake met een rood kleurtje en een topping van roomkaas maar wel heel lekker.

Na het eten tijd voor de volgende show, Sea Lions Live met zeeleeuwen Clyde en Seamore in de hoofdrol. Een erg komische show die al goed begon dankzij de man die het publiek moest opwarmen. Wat hebben wij gelachen om deze vent die allerlei bekende muziek playbackte incl. de juiste, zij het overdreven, danspasjes. Denk aan Grease maar dan met een pruik op waarbij hij aan de ene kant John Travolta en aan de andere kant Olivia Newton John playbackte of aan die beroemde scene van de dansende vrouw die een emmer water over zich heen trekt (Flashdance? Ik ben de titel even kwijt…).

Hierna nog het park rondgestruind om te kijken bij de pinguins (veel soorten!), schildpadden, maar ook Beluga wales (witte walvissen), echt teveel om op te noemen. Ik vond vooral de Batrays (roggen) erg leuk. Veel groter dan die bij ons in het dolfinarium en ook hier mocht je ze aaien. Ze zijn echt verbazingwekkend zacht! Hier hebben we wel een tijdje gekeken. Overal konden we goed bij en hadden we goed zicht op de bassins. Ook wel bijzonder is dat dit park diverse andere attracties heeft zoals een wildwaterbaan en een achtbaan. De nieuwste achtbaan was de Manta, natuurlijk hebben we die even uitgeprobeerd. Leek ons niet zo snel gaan en zag er wat tam uit zo vanaf de grond. Eenmaal in de attractie bleek hij toch wel erg leuk te zijn!

Na nog wat souvenirs gekocht te hebben zijn we weer naar het motel gereden. Hier eerst maar eens even gekeken naar de “brandschade”. Aangezien het vandaag koeler was en er een flinke wind stond vonden we het niet zo nodig om ons in te smeren. Dus vreselijk (vooral ik) verbrand! Je zou toch denken dat we wel geleerd zouden hebben van gisteren, nou, niet dus.
Daarna lekker ontspannen een boekje gelezen en een overnachting in Las Vegas geregeld. (We gaan naar hotel Treasure Island! Ziet er gaaf uit! Morgen meer daarover.)

Rond half 9 vonden we dat we, ondanks dat we niet zo’n honger hadden, nog wel iets moesten gaan eten. Dus, op naar het Black Angus Steakhouse aan de overkant van het hotel. Heerlijke biefstuk gegeten met verse broccolli en heerlijke aardappelpuree. Een toetje wilde we eigenlijk niet meer maar nadat Rogier verteld had dat we op ‘honeymoon’ zijn, kregen we het toetje van het huis. Tja, dan toch maar die lekkere chocolate chip cookie met ijs. We kregen een grote cookie om met zijn tweeën te delen. Heerlijk! Vol maar voldaan weer terug naar het motel. Morgen weer een nieuwe dag, in Las Vegas!

Geslapen: Best Western South Bay Inn
Gegeten: Black Angus Steakhouse
Aantal km gereden: 56,6

Hollywood, Santa Monica Pier en San Diego

Vanmorgen eerst eens lekker uit geslapen. Na een “ontbijt” met een graanreep die we gisteravond nog gekocht hadden bij ‘the 7 eleven’ en een lekkere douche, in de auto gestapt om naar Hollywood te rijden.

In Hollywood aangekomen vonden we al snel een goede parkeerplaats. Valet parking (waar je auto wordt weggezet en voor je wordt opgehaald) voor $10,-, recht onder de Madame Tussauds. Hier voorlangs loopt al de Walk of Fame. Ongeloofelijk lang en er valt geen pijl op te trekken welke beroemdheden waar een ster op de Walk of Fame hebben. We zijn daarom maar rechtstreeks naar het Chinees Theater gelopen. Hier zijn al die bekende tegels waar beroemdheden hun handafdrukken en handtekening in gezet hebben. Natuurlijk moest Rogier even zijn handen vergelijken met die van Sean Connery en Arnold Schwarzenegger. Die van Arnold zijn toch echt groter, en dat terwijl Rogier toch geen kleine handen heeft! Ik heb natuurlijk even mijn handen gelegd op die van Marilyn Monroe, en jawel, ik had kleinere handen. Toch fijn! Hier hebben we even flink wat foto’s gemaakt en goed om ons heen gekeken. Overal kwam je wel beroemdheden tegen; Jack Sparrow, Bumblebee, Spiderman, jammer alleen dat het niet de échte waren….
De sfeer in dit deel van Hollywood deed me erg denken aan een drukbezocht pretpark alleen dan zonder entree te hoeven betalen. Wat een drukte!
Tussendoor hebben we een heerlijke pretzel gegeten en nog wat rondgelopen. In een souvenirwinkel een leuke (echt waar) fotolijst gekocht voor thuis. Je wilt er toch wel iets van mee naar huis nemen. Maar, praktisch als we zijn (ahum), wel iets waar we ook echt wat aan hebben. We hadden ook kunnen kiezen voor een ordinair plastic oscar beeldje met ‘best husband’ ofzo erop, maar dat ging ons wat ver.
Na anderhalf uur besloten we maar weer eens verder te gaan.
20130821-235349.jpg
We hebben even moeten zoeken maar uiteindelijk, na gewoon maar een heuvel opgereden te zijn, was het daar dan eindelijk…het Hollywood sign! Een echte ‘landmark’ hier is de USA die we natuurlijk wel gezien wilden hebben. Gelukkig hebben we beide een goede camera, want we stonden best op afstand. Met een beetje inzoomen hebben we er toch hele mooie foto’s van kunnen maken.

Rogier is al eens eerder in deze omgeving geweest maar wilde nog heel graag naar Santa Monica Beach met de bekende pier. Hier is het tijdens zijn vorige vakantie niet van gekomen.
Nu zou je denken dat een strand, mooi weer en veel te doen, Scheveningse taferelen zou opleveren. Zoals geen parkeerplek te vinden, en een vreselijke drukte. Niets is echter minder waar! Ik snap wel waarom al die mensen uit LA zo dol zijn op deze plaats. Er hangt een hele relaxte sfeer. Parkeerplekken genoeg. En ook op de pier zelf was het qua drukte goed te doen. Op het strand waren veel mensen maar het is hier erg groot en het strand is breed. Er wordt veel gefietst (er zijn zelfs speciale fietspaden), gevolleybalt en natuurlijk zijn er veel mensen die genieten van de attracties op de pier zelf. Deze attracties zijn het best te vergelijken met attracties die je op de kermis vindt. Van een achtbaan(-tje) tot reuzenrad(-je) en allemaal van die tentjes waar je voor een hoop geld een knuffel kunt “winnen”. Wij hebben er een uurtje rondgelopen, dan heb je alles wel gezien. Toch kan ik me voorstellen dat je hier prima een middag door kunt brengen. Het was vandaag erg warm maar hier aan het strand stond een heerlijk koele wind. Natuurlijk ben ik weer verbrand want ja, zonnebrand, daar denk je niet aan als de temperatuur gewoon lekker is….
20130821-235404.jpg
Om 4 uur weer vertrokken van Santa Monica Beach om naar San Diego te rijden waar we een motel geboekt hebben. De rit hier naartoe viel knap tegen. Veel file en een TomTom die info geeft die iets anders op te vatten is als we gewend zijn uit Nederland waardoor Rogier regelmatig de verkeerde afslag nam. Ik ben nog steeds niet gewend aan het verkeer hier. Ook de verkeersregels vind ik maar onduidelijk. Rechts inhalen is hier normaal, stoplichten en borden staan achter de kruising i.p.v. ervoor, overal stopstrepen en het is zo ontzettend druk op de weg. Ik ben blij dat Rogier rijdt!

Van het lange (file) rijden kregen we toch wel dorst en aangezien we geen drinken meer bij ons hadden hebben we de snelweg even verlaten om naar een supermarkt te gaan.
Rogier heeft het natuurlijk al vaker gezien maar voor mij was deze supermarkt een grote (letterlijk) verrassing. Alles maar dan ook alles is groot! De winkel is huge, er wordt van alles verkocht van gewoon etenswaren tot kleding en sieraden! De verpakkingen voor eten en drinken zijn groot (ik geloof dat we zelfs een kiloverpakking M&M’s hebben gezien en de keuze is gigantisch. We hebben de winkel verlaten met een koelbox (voor in de auto), en andere spullen die we nodig hadden maar ook met M&M’s met frambozensmaak (jammie!). Ik heb er nog een mascara gekocht, dezelfde als die ik in Nederland gebruik alleen dan veeeeeel goedkoper, ik geloof omgerekend €4,-.
20130821-235430.jpg
Hierna nog ruim anderhalf uur in de auto gezeten om daarna, eindelijk, aan te komen in het Best Western South Bay Inn. Wel een verschil met het hotel gisteren. Afgezien van de parkeerplaats, die buiten is en dus geen problemen geeft met de hoogte van de auto, een wat gedateerde kamer. Maar goed, het heeft een airco, bed en een badkamer. Er zit een koelkast in en diverse (fast food) restaurantjes om de hoek. Ik ben dus voor het eerst bij Taco Bell geweest voor een burrito, die overigens heel lekker was voor maar $2,99!
Na het eten nog even dit stukje geschreven en daarna gaan slapen. Morgen naar Sea World, ik ben benieuwd!

Overnacht in: Best Western Bay Inn
Gereden kilometers: +/- 270
Gegeten bij: Taco Bell

LA en Universal Studios

Na wat uitgeslapen en gedoucht te hebben en bij de Starbucks in (!) het hotel een heerlijk warme bagel gegeten te hebben, zijn we op weg gegaan naar Universal. Voor ons als film én pretpark liefhebber de perfecte combinatie!

De auto uit de parkeergarage van het hotel rijden was nog best spannend. We hebben een behoorlijk hoge wagen en de doorgang van de garage was erg laag. Na meerdere keren gekeken te hebben of het echt wel zou passen konden we dan op weg.
Rogier heeft gereden want sinds Angelica gisteren het verkeer in en om LA heeft gezien durft zij dit niet aan.

Aangekomen in Universal konden we de auto dichtbij de ingang parkeren. Net als in Disneyland is er een zogeheten Citywalk om bij de ingang van het park te komen. Hier zitten naast restaurantjes en souvenirwinkeltjes ook winkels als Guess en Fossil (wat Angelica heeeeel vervelend vond).
Voor de ingang van het park een bekend plaatje: de wereldbol met “universal studios” erop.
Natuurlijk moesten we daar even op de voor ons bekende manier op de foto. Na drie foto’s om later de beste uit te kiezen, op naar de ingang. Gelukkig geen lange rij. Wel werd je tas nagekeken (letterlijk alleen even kijken…) en konden we naar binnen middels de reeds gekochte tickets en een scan van je vinger (wat we wel apart vonden).
20130821-234153.jpg
In Universal viel vooral op dat het park erg schoon en verzorgd was. Nog geen papiertje op de grond! Overal werd je omringd met figuren uit films als Shrek, filmuziek en natuurlijk attracties die bij deze muziek horen. Enkele voorbeelden; de show ‘Waterworld’, 4D film van Shrek, achtbaan ‘Revenge of the Mummy’, Jurassic Park the ride. Wij vonden vooral de Studio tour waarbij je met een treintje langs alle studios en filmsets gaat erg gaaf. Hier werd ook een, zeer goede, 3D film afgespeeld met King Kong en een T-Rex in de hoofdrol. Echt heel spectaculair! Ook Transformers the Ride 3D was heel erg gaaf. Dit is de nieuwste attractie in het park en vanaf het moment dat je binnen in de rij staat wordt je al meegenomen in het verhaal. De attratie zelf is een achtbaan/3D film in een. Je mag plaatsnemen in een zogenaamd nieuwe Transformer met de naam Evac (evacuation, het verhaal ging dat wij geëvacueerd moesten worden). Evac rijdt je door, feitelijk, een grote bioscoop met veel verschillende schermen waarop zich de strijd tussen de Autobots en Descepticons afspeelt in, wederom, zeer goede 3D. Net alsof je er zelf tussen zit! Echt heel gaaf gedaan!

Tussendoor moet er natuurlijk gegeten worden. Wat een keus! Mexicaans, Italiaans, Hotdogs, hele menu’s, te veel om op te noemen. Uiteindelijk maar gekozen voor een pizzapunt met een beker fruit en een “koekje”. Uiteraard een liter cola erbij (is standaard hier) die we maar samen opgedronken hebben. Op de pizzapunt hadden we ons verkeken, die bleek toch wel erg te vullen.

Ook een uitvinding op deze warme dag was een soort vernevelaar die overal in het park is opgehangen/neergezet. Een grote ventilator blaast koele vochtige lucht. Heel verfrissend, daar kom je echt even van bij zonder echt nat te worden. Iets wat we later in Jurassic Park the Ride wel deden!

Het park bestaat uit twee niveaus. Om bij het lagere niveau te komen (waar alle spectaculaire attracties zijn) moest je met 4 (!) grote roltrappen naar beneden.
20130821-234050.jpg
Na nog wat attracties uiteindelijk, met zere voeten van het lopen, besloten weer “op huis” aan te gaan. In het hotel even omgekleed aangezien het hier toch best fris is ’s avonds, en weer op pad.
Inmiddels was het half 8 en aangezien we die heerlijke pizzapunt om 12 uur gegeten hadden waren we best hongerig. Al snel viel ons oog op een Sushibar waar het ook behoorlijk druk was binnen. Hier hebben we een Loveboat genomen. Een houten boot(-je) vol met heerlijke sushi en sashimi.
Een toetje paste er niet meer bij dus na de Loveboat nog even langs de 7 Eleven voor wat boodschapjes en lekker naar het hotel. Hier nog het volgende motel geboekt bij San Diego via internet, nog even dit verhaaltje getypt en daarna lekker gaan slapen. Morgen weer een volle dag!

Overnacht in: Sheraton Los Angeles
Gereden kilometers: 33,4
Gegeten bij: Wokcano