Auckland dag 1 – Sky Tower [11-11-2017]

Vandaag zijn we lekker rustig aan de dag begonnen. Wel heel erg vroeg. Fabiënne en ik waren weer om 5 uur wakker en Rogier volgde niet snel daarna. Lekker een beetje tv gekeken en een boterham gegeten. Fabiënne eet sinds we weg zijn niet zo heel erg goed. Brood wil ze niet en ook een warme maaltijd ziet ze niet zitten. Gelukkig wordt ze nog wel blij van fruit dus dat krijgt ze ook wanneer ze daarom vraagt.

Een cruiseschip dat aangemeerd lag in Auckland

Later op de ochtend wilden we toch wel iets van de stad zien en besloten we naar de Sky Tower te gaan. Volgens Google Maps moest dit in een kwartiertje te lopen zijn. Onderweg zijn we langs de haven gelopen waar nog veel oude, monumentale panden staan. Ook lag er een heel groot cruiseschip in de haven. Wij vragen ons dan altijd af hoe dat nou zou zijn op zo’n schip. We denken hetzelfde als in een all-inclusive hotel met het verschil dat zo’n cruise natuurlijk verschillende steden/ landen aandoet en je dus weer even een ‘change of scenery’ hebt. Voorlopig lijkt het ons nog niks.

Sky Tower in Auckland

Bij de Sky Tower aangekomen wilde we natuurlijk wel naar boven. Qua uiterlijk lijkt hij iets op de Euromast. Er worden ook activiteiten aangeboden als een Sky Jump (vanaf 192 meter!! Mij niet gezien!) en een Sky Walk waarbij je, ook op 192 meter, een rondje mag lopen buiten om. Oke, je zit aan een wire vast maar dan nog….Ik werd al week in mijn knieën toen we in de lift naar boven gingen. Deze had een deels glazen vloer, waar ik niet naar gekeken heb, en op sommige punten kon je ineens naar buiten kijken. Deed me denken aan de Tower of Terror in Disney. Zoals sommige van jullie nog wel weten vond ik dat echt een vreselijke attractie.

Uitzicht op ons hotel vanuit de Sky Tower

Eenmaal boven hadden we natuurlijk prachtig uitzicht over de stad. Heel bijzonder om, in tegenstelling tot Hong Kong, hier zoveel laagbouw te zien. Alleen in het centrum staan hoge gebouwen. Daarbuiten hooguit een verdieping op een woning maar meer niet. Op deze etage (de 52e) was er ook een stukje glazen vloer. Ondanks dat er bij stond dat het glas net zo sterk was als het beton van de vloer vond ik het toch wel spannend om erop te gaan staan en naar beneden te kijken. Maar…ik heb het gedaan!

Angelica op een glazen vloer in de Sky Tower van Auckland

Hierna zijn we eerst even wat gaan drinken op de 51e etage met een heerlijke warme appeltaart met bolletje ijs erbij. Jammer alleen dat de muziek er zo hard stond dat je elkaar bijna niet kon verstaan. Uiteindelijk zijn we ook nog op de 60e etage geweest. Fabiënne lijkt die hoogtes nog niet echt te zien of in ieder geval niet te beseffen wat dat betekent. Zowel Jet als de baby werden steeds tegen het glas aan gezet en dan moest papa een foto maken terwijl zij mee keek. Ook hier kreeg ze weer volop de aandacht van verschillende mensen die haar zo schattig vonden. We worden daar hier zo vaak op aangesproken. Ik weet niet of dat hier normaal is dat mensen zo reageren op kinderen of dat het komt omdat Fabiënne zo licht is. In Dordt horen we vrijwel nooit iets. Ik ben in ieder geval steeds erg trots.

Na het bezoek aan de Sky Tower hebben we nog een beetje rond gewandeld in de stad. In een winkelpassage vlak bij ons appartement kwam ik langs een leuke winkel met allerlei paperwaren, kaarten, agenda’s etc. Dit bleek een winkel te zijn van een merk wat ik alleen van Instagram ken. Ik had geen idee dat er echte winkels van waren. Ik kon hier natuurlijk niet weg zonder iets te kopen. Jammer alleen dat ik op het prijskaartje van elk artikel wat ik gekocht heb steeds keek naar de Australische prijs. Die was toch “een beetje” anders dan de Nieuw Zeelandse prijs. Ik kwam hier alleen pas ’s avonds achter…. Oeps.

Fabiënne was in de tussentijd alweer in de wagen in slaap gevallen maar we wilden toch nog wel iets eten. Op de hoek van de straat zat een leuk restaurant, Brew on Quay, waar ze 102 verschillende bieren hadden. Dat was wel in Rogier zijn straatje. We werden hier ook weer zeer vriendelijk geholpen en kregen een knus plekje achterin de zaak zodat Fabiënne rustig kon blijven slapen. We hebben hier een heerlijke burger gegeten en Rogier heeft een bierplankje met 5 verschillende biertjes op. (bij elkaar wel een liter!). Het restaurant bleek trouwens vroeger een politiebureau te zijn. Het pand was “listed” oftewel een monument dus veel was nog in de originele staat. Alle kantoren, de balie en zelfs de kluis (nu het kantoortje van de eigenaresse) zaten er nog in. We kregen ook nog uitgelegd dat de dames wc’s op de plek zaten waar vroeger de cellen waren. Super leuk!

5 soorten bier proeven bij Brew on Quay in Auckland

Zowel in de winkel als in het restaurant hadden we leuke gesprekken met de medewerkers die allemaal oprecht geïnteresseerd waren in waar wij vandaan kwamen en wat we allemaal gingen doen. Erg leuk.

Terug in het appartement hebben we met elkaar naar de oude film Hocus Pocus met Bette Midler gekeken. Daarna weer vroeg naar bed want die jetlag valt vies tegen.

Hong Kong

Het was een onrustige nacht. Fabiënne werd rond 23.00 uur lokale tijd wakker en was niet meer van plan te slapen. Zij had dan ook al in het vliegtuig geslapen en ze was bij het restaurant in slaap gevallen. Wij waren er echter helemaal niet aan toe om ‘gezellig’ wakker te zijn en te spelen met dochterlief. Er zat niks anders op. Om 4.00 uur viel ze eindelijk tussen ons in in slaap. We hebben daarna geslapen tot 13.30 uur. Rustig opgestaan, gedoucht en op zoek gegaan naar een ontbijtje. We wilden vooral niet te moeilijk doen en kozen voor een lekker croissantje in het hotel wat we onderweg op aten.

Vanuit onze hotelkamer konden we een parkje zien liggen met daarbij een speeltuin. Ideaal! We konden er heel makkelijk naartoe lopen met een loopbrug over de snelweg. Deze ligt pal achter ons hotel. Gelukkig hebben we er niet veel last van omdat we op zo’n hoge etage zitten.

De glijbaan in het Sun Yat-sen Memorial Park

Fabiënne vond het natuurlijk helemaal geweldig. Een paar glijbanen, wipkippen en andere kindjes dus zij was tevreden. Na het spelen zijn we nog even het park doorgewandeld. Het bleek het Sun Yat-sen Memorial park te zijn. Cultuurbarbaren als we zijn hebben we niet uitgezocht wie deze goede man, daar gaan we vanuit, dan wel was maar hebben we wel genoten van een wandeling door dit park en langs de waterkant met een prachtig uitzicht op Kowloon. Een andere wijk binnen Hong Kong. Het valt me vooral op dat er echt geen laagbouw te vinden is. Het zijn allemaal wolkenkrabbers. De voordeur van deze panden is vaak rijkelijk versierd met blinkend goud en namen die beginnen met Royal of Palace. Maar wanneer je dan naar boven kijkt is er weinig Royal of Palace meer aan. Het zijn vaak vuile flats met veel kleine raampjes en natuurlijk overal een airco unit. Als je dan langs een makelaar loopt en ziet dan een 1 kamer appartement in deze wijk zo’n 6 ton kost dan ga je je toch afvragen hoe deze flats er van binnen uit zien. Althans, dat heb ik dan.

Skyline van Hong Kong

In het park was het verder opvallend dat de bomen en struiken die hier groeien bij ons als kamerplant verkocht worden of als snijbloem. Zo liepen we onder een hele grote ficus door en zagen we een volledige border/ plantenbak vol met paradijsvogelbloemen. Ook super mooie vlinders gezien, die te snel voor de camera waren en een mooie vogel met een kuifje. (we hebben gegoogeld, het bleek een roodoorbuulbuul.)

Een roodoorbuulbuul in een Hong Kong park

Op het water stikt het van de ferries. Wij hebben in Dordrecht de Fast Ferrie maar dat is niks vergeleken met de ferries die hier varen. Veel groter en veel sneller. Ook zie je veel helikopters. Fabiënne vond het allemaal super interessant maar na een uurtje wilde ze wel weer terug naar de glijbaan. Dus zijn we daar nog even met haar gaan spelen voordat we terug naar het hotel gingen om een beetje af te koelen. De temperatuur is hier zo’n 26 graden maar wel met een hele hoge luchtvochtigheid dus het is hier super benauwd.

De ferry’s in Hong Kong varen erg hard

Na weer wat afgekoeld te zijn zijn we de stad weer ingelopen, of opgelopen het is maar net hoe je het ziet, om een hapje te eten. Gisteren liepen we al langs een restaurant wat er goed uitzag dus dat nu maar geprobeerd. Rogier dacht dat we tapas gingen eten want dat was toch de naam van het restaurant. De naam was alleen Jaspa’s Sai Ying Pun en er werden geen tapas geserveerd. We hebben ook hier weer heerlijk gegeten. Rogier een mihoen schotel, Fabiënne fish and chips en ik een heerlijke nasi-achtige schotel. Als toetje voor Rogier en Fabiënne ijs en voor mij een chocolade lava cakeje. Echt heel smakelijk. Het is ook leuk om te merken dat mensen allemaal leuk reageren op Fabiënne. Er wordt regelmatig naar haar gezwaaid of gelachen. Fabiënne lacht en zwaait vriendelijk terug zoals we gewend zijn.

Omdat Fabiënne toch wel weer erg moe was zijn we na het eten weer naar het hotel gegaan. Rogier is nog even naar het park terug gelopen om, nu in het donker, foto’s te maken van de skyline.

De skyline van Hong Kong vanuit het Sun Yat-sen Memorial Park

Fabiënne was alleen helemaal niet van plan om te slapen en nu, om 23.45 uur slaapt ze nog niet. Tot nu toe gaat het overdag super goed maar is ze nog wat verward met slapen. Ze wil ook regelmatig ‘huisje toe’ en is bang dat ze niet met papa of mama mee mag. Zo zielig. Maar het komt vast goed! Tot nu toe werken filmpjes op de telefoon van vrienden en familie erg goed. We kijken er naar uit om straks de camper te kunnen halen en echt een “thuis” te kunnen maken voor de komende tijd. Morgen vliegen we weer verder naar Nieuw-Zeeland. Eerst weer even bijkomen in Auckland waar we weer een jetlag zullen hebben en dan maandag de camper ophalen. Het voordeel is nu wel dat we in Auckland een kwartiertje lopen van alle grote attracties af zitten.

Achteraf was deze stop over eigenlijk net te kort om echt wat van de stad gezien. De dingen die we wilden doen hebben we niet gedaan maar door de jetlag was dit nu echt geen optie. We zijn er niet rouwig om. We hebben toch wat van de stad gezien.

Oh, en we kregen ook nog heel goed nieuws van de luchthaven in Hong Kong. Onze iPad is gevonden en keurig netjes afgegeven bij de lost and found waar we hem morgen op kunnen halen.

‘s-avonds is er elk kwartier een lichtshow op de hoogste toren van Hong Kong
Ons hotel Island Pacific is makkelijk te vinden ‘s-avonds.
Fabienne zwaait naar de ferry’s in Hong Kong
De skyline van Hong Kong ‘s-nachts

De voorbereidingen

Er is altijd zo’n moment in het jaar waarop je aan elkaar vraagt; “Waar zullen we dit jaar eens naartoe gaan met vakantie?” Diegenen die Rogier en mij goed kennen weten dat het Rogier zijn grote droom is om ooit eens naar Nieuw Zeeland te gaan. Ik heb dat echter altijd tegen weten te houden want ja…24 uur vliegen vond ik echt teveel. Toen Fabiënne eenmaal geboren was zag ik zo’n lange reis al helemaal niet meer gebeuren en ook Rogier zag langzaam maar zeker zijn droom in rook opgaan. Er werden natuurlijk wel andere reisjes gemaakt de afgelopen jaren. Een paar keer naar Frankrijk in een huisje, naar Denemarken al heel avontuurlijk in een AirBnB en de tofste reis tot nu toe: de westkust van Amerika, onze huwelijksreis. Ook Rhodos hebben we geprobeerd in een all inclusive hotel maar dat was, zo weten velen van jullie, ECHT niks voor ons.

Afijn, de vakantie van 2017 moest dus gepland gaan worden. We wilden in ieder geval wel gaan vliegen met Fabiënne om eens te proberen hoe dat zou gaan en we wilden naar de zon of in ieder geval meer garantie van mooi weer dan in ons eigen kikkerlandje. En zo begon onze zoektocht. Er werd gezocht naar mooie reisjes in Mallorca, Gran Canaria en nog wat van zulk soort plekjes maar afgezien dat ze behoorlijk aan de prijs waren zagen we ons toch ook niet weer op zo’n strandbedje bij een hotelletje liggen met als hoogtepunt van de dag…het diner buffet!

Al zoekende naar mooie bestemmingen om met peuters heen te gaan kwam ik langs Bali. Dat leek me echt heel gaaf! Mooi land, vriendelijke mensen, goed bereisbaar, perfect dus. Het bleek alleen wel even 17 uur vliegen te zijn. (ik dacht serieus dat het misschien 10 uur vliegen zou zijn) Tja, dacht ik toen, als Bali 17 uur vliegen is en Nieuw-Zeeland 24, dan pakken we die paar uurtjes er maar bij en gaan we gewoon Rogier zijn grote droom waarmaken. (Jullie hadden zijn blije én verbaasde gezicht moeten zien toen ik vertelde dat ik toch wel wilde gaan!) En zo komt het dat we nu volop met de voorbereidingen bezig zijn voor onze grote reis.

Het idee was oorspronkelijk dat we alleen naar Nieuw-Zeeland zouden gaan. Maar omdat ik toch erg tegen die lange reis opzag besloten we zowel heen als terug een stop over te boeken. Maar ja, waar ga je dat dan doen? In theorie is alles mogelijk natuurlijk maar we wilde wel iets wat gunstig was qua vliegtijd en ook enigszins op de route lag. In eerste instantie bedachten we om naar Singapore te gaan maar toen we later zagen dat Hong Kong ook een optie was leek ons dat toch ook wel wat. Er is ook best wat te doen in Hong Kong en sowieso het contrast van Azië met de Westerse wereld leek ons leuk om eens mee te maken. Natuurlijk had dat laatste ook in Singapore gekund maar Hong Kong leek ons iets uitdagender. Rogier is er al wat meer bekend met Azië want die is al in meerdere Aziatische landen geweest maar voor mij is het voor het eerst. Ik ben dus ontzettend benieuwd. Voor de terugweg bedachten we dat we dan wel naar Bali konden gaan zodat we het alsnog konden zien. Maar om nu maar een dag of 3 daarheen te gaan leek ons een beetje te weinig. Dubai was ook een optie maar daar was Rogier al geweest en trekt mij toch iets minder. Rogier kwam met het idee om de andere kant op te vliegen richting Amerika. Een van de dingen die echt op onze bucketlist staat is New York en dan het liefst (wat mij betreft) rond kerst. Precies de periode waarin we nu weggaan natuurlijk. Maar al pratende hierover waren we toch een beetje bang dat New York minder indruk zou maken na zo’n grote reis als Nieuw-Zeeland met al zijn prachtige natuur. Nee, dan doen we New York toch liever een andere keer als vakantie. Wat vliegtijd betrof bleek LA heel goed te doen. Hier zijn we natuurlijk al in 2013 geweest en we hebben daar toen al heel veel gezien behalve Disneyland. Het eerste Disneypark ter wereld. Dat zagen we wel zitten met Fabiënne.

Er moest wel vakantie aangevraagd worden en voor zo’n reis als deze heb je aan 3 weken niet genoeg. We bedachten dat een paar dagen in Hong Kong, 4 weken rondreizen in Nieuw-Zeeland en nog een midweek naar Disney wel genoeg zou moeten zijn. Maar dan zijn we dus zo’n 6 weken weg! Dat hebben we allebei nog nooit gedaan en voor Fabiënne is dit sowieso een vakantie met een hoop nieuwe ervaringen dus dat is super spannend! Gelukkig werden de vakanties goedgekeurd en konden we eindelijk gaan boeken. We gaan nu van 6 november tot 17 december weg. Volgens mijn schoonzusje kon ik de kerstboom dan maar beter voor dat we vertrekken opzetten dan hoef ik dat bij thuiskomst niet meer te doen.

Het lijkt mij maar raar om rond de kerst in Disney te lopen in een korte broek en een t-shirt. Sinterklaas slaan we natuurlijk helemaal over. Fabiënne snapt daar gelukkig nog niet heel veel van en alle voorbereidingen daartoe als het Sinterklaasjournaal missen we ook dus ze zal er geen last van hebben. De cadeautjes verschuiven we gewoon naar de kerst.

Nu we de datum wisten konden we de vliegtickets gaan boeken. Via Expedia kwamen we het goedkoopste uit voor alle vluchten dus daar ook meteen geboekt. Alleen zo jammer dat er niet bij stond dat er op mijn ticket alleen mijn meisjesnaam moest staan. Dat bleken we naderhand verkeerd gedaan te hebben. Rogier is in totaal 8 weken bezig geweest om dit hersteld te krijgen. Uiteindelijk bood een openbaar Facebook bericht uitkomst en was het een dag later, gelukkig, wel geregeld. Ik was bang dat het ons een godsvermogen zou gaan kosten maar met 3 tientjes viel dat er mee.

De camper boeken ging ook niet zo soepel als gedacht. Meerdere avonden hadden we eraan besteed om een camper te zoeken die binnen ons budget lag, voldeed aan onze eisen en beschikbaar was in de periode dat wij gaan reizen. Eindelijk vonden we er een en vroegen we hier een offerte voor aan. Opgelucht dat we er een hadden kunnen vinden konden we dit achter ons laten. Dachten we. De dag erna kregen we bericht dat de door ons geselecteerde camper niet meer te krijgen was. Gelukkig deden zij een aantal nieuwe aanbiedingen waar er wel eentje tussen zat die we zagen zitten. Iets kleiner dan de vorige maar wel veel nieuwer.

Hotels boeken in Hong Kong, Auckland en LA was de volgende stap. Ook dit viel niet mee want wat is het aanbod groot! We hadden van te voren opgezocht in welke wijken je een beetje moet zitten als toerist en hebben ons daar maar op gefocust. Voor LA wilden we in ieder geval zo dicht mogelijk bij het Disneypark zitten voor een redelijke prijs. Gelukkig hebben we dit allemaal vrij snel kunnen regelen. Op een gegeven moment moet je maar gewoon een keuze maken. 😉 Voor Disney zitten we in een hotel op 8 minuten lopen van het park. En dat voor ongeveer 1/3 van de prijs van de Disneyhotels die op dezelfde loopafstand zitten.

Inmiddels zijn ook de entreetickets voor Disney geboekt, is er al kleding aangeschaft, spulletjes voor op reis gekocht maar we zijn nog niet klaar. Sowieso nog de route verder uitstippelen, de ferry overtocht van het Noorder- naar het Zuidereiland moeten geregeld worden, we willen nog kijken voor een nieuwe camera en zo zijn er nog tig dingen die je later te binnen schieten waarvan je denkt: “Oh ja, dat moet óók nog.” Maar het voorbereiden is leuk. Je leeft zo toe naar het moment dat je al die mooie dingen die je in boekjes en op internet ziet in het echt gaat zien. Iedereen in onze omgeving die ooit in Nieuw-Zeeland is geweest wordt flink ondervraagd voor tips en andere zaken waar we rekening mee moeten houden. Heel leuk ook om de ervaringen van andere te horen. Over een ding is iedereen het eens. Nieuw Zeeland is echt schitterend en als je er voor een tweede keer naartoe zou gaan wil je er nooit meer weg. Gelukkig gaan wij voor het eerst dus: “Ma, maak je geen zorgen. We komen weer gewoon naar huis.”

Dit is het eerste blog van onze reis. We hebben dit ook van onze reis naar Amerika gedaan en we lezen dit nog regelmatig terug. Het is zo waardevol om een document als dit te hebben maar daarnaast vonden wij het toen ook heel leuk om via deze weg onze reis te delen met de mensen om ons heen. Vooral de reacties die je er weer op krijgt zijn erg leuk. Dus vooral reageren als je de blog gelezen hebt!

We hopen dat jullie er ook naar uitkijken om ons weer te volgen.

Sequoia NP

Vandaag was het dan eindelijk zover! Op naar Sequioa NP om de mammoet bomen te zien die alleen in dit deel van de wereld voorkomen. Ze staan in meer NP in dit gebied maar in Sequioa NP staan de meeste en de grootste.

De weg er naartoe was, afgezien van het eerste stuk snelweg bij Fresno, heel erg mooi. Veel haarspeldbochtjes terwijl wij ons een weg omhoog baande. Onderweg kwamen we veel limoenkwekerijen tegen, natuurlijk voorzien van mooie boerderijen. Overal stonden stalletjes waar je vers fruit kon kopen. Opvallend om te zien dat dit een erg groene omgeving was in tegenstelling tot de droge zoutvlaktes in Death Valley gisteren.

Bij het park aangekomen stonden er al direct bij de ingang de eerste sequoias. Ik vond ze gigantisch! Nog niet eens zozeer de hoogte, alle bomen in het park zijn erg hoog, maar vooral de omtrek is heel groot. Later zou trouwens blijken dat dit niet eens de grootste bomen waren.
De sequioa is steenrood van kleur en heeft een opvallend dikke, vezelige bast. Je zou misschien een heel bos met alleen deze bomen verwachten maar dat is niet waar. Ze staan tussen de gewone bomen in. Door de kleur en dikte van de stam vallen ze wel erg goed op, je pikt ze er zo tussen uit.
20130905-222915.jpg
Grappig weetje: toen Sequioa NP net een NP was wilden de rangers koste wat het kost bosbranden voorkomen om te zorgen dat de sequioas veilig bleven. Later bleek echter dat sequioas juist bosbranden nodig hebben om te kunnen groeien. Ze hebben namelijk oppervlakkige maar erg lange wortels. Door de bosbrand verbranden alle, voor de sequoia verstikkende, bodembedekkers waardoor de sequioa weer voeding krijgt. Hij groeit zelfs de eerste jaren na een brand sneller dan in de jaren daarna wanneer de bodem weer bedekt is. Nu laten de rangers dus regelmatig bepaalde gebieden gecontroleerd branden om de sequioa de mogelijkheid te geven om te groeien.

In het park zijn diverse trails te lopen en dingen te zien. Wij zijn eerst naar de ‘Auto Log’ gereden. Een sequoia die begin 1900 is omgevallen en waar vroeger auto’s op geparkeerd werden om foto’s te kunnen maken. Dat laatste kan nu niet meer maar je kan er nog steeds overheen lopen. Met een doorsnede van zo’n 3,5 meter was dit prima te doen.

Hierna zijn we doorgereden naar de ‘Tunnel Log’. Ook een omgevallen boomstam uit 1937. Deze is over de weg heen gevallen, om nog bij de weg te kunnen hebben ze er daarom maar een groot gat in gezaagd waardoor er een tunnel ontstaat waar je met de auto doorheen kunt. Je gaat dus met de auto door de boom! Verderop in het park staat de allergrootste boom, de General Sherman. Er loopt een kleine trail naartoe welke, naar beneden toe, goed te lopen was (heuvelafwaarts). Alleen al de eekhoorntjes die hier rondliepen maakten de wandeling leuk. Weer twee andere soorten gezien en natuurlijk uitgebreid gefotografeerd en gefilmd! Dit was nog best een uitdaging aangezien een van de twee soorten klein maar ook heel snel was!
20130905-222904.jpg
Het leek een beetje op een kruising tussen een eekhoorn en een woestijnrat (toch eens googelen wat het nu geweest is…) de ander was makkelijker te filmen, die ging er uitgebreid voor zitten. Deze soort was iets groter, bruin met wit gestreept een een kortere en dunnere staart dan de eerder door ons gespotte eekhoorns in de andere parken.
20130905-222853.jpg
Halverwege het pad naar beneden hebben ze met klinkers de voet van de stam van de General Sherman in het pad gelegd. Deze heeft een diameter van 7,7 meter! Bij de boom aangekomen, die midden op een pleintje staat zag je pas goed hoe groot deze was. Hij is 84 meter hoog en de leeftijd is geschat tussen de 2300 en 2700 jaar oud.

Vlak bij deze boom stonden er nog meer waaronder een tweeling boom waar je tussendoor kon lopen. Ook hebben we in een boom gestaan, je kon niet eens met gestrekte armen de zijkanten van het gat aanraken, zo groot. Dit op de foto zetten was heel moeilijk. Je krijgt gewoon niet goed duidelijk hoe groot deze bomen nu werkelijk zijn. Zelfs met de filmcamera was dit erg moeilijk vast te leggen.

Na de forse klim omhoog met een helling van zo’n 15% waren we behoorlijk buiten adem. Het was maar 700 meter lopen maar wel op een hoogte van 2100 meter, dus ijle lucht. Dat viel even tegen! Na op adem gekomen te zijn, verder het park doorgereden. Halverwege even gestopt om weer een hert dat langs te weg stond op de foto te kunnen zetten. Echt zo bizar dat je die hier zo vaak tegen komt! Bij ons moet je er naar zoeken.

Wat verder op de route was het nog even schrikken toen er vanuit het niets een hert de weg over stak terwijl wij aan kwamen rijden. Gelukkig was het op voldoende afstand zodat hij al voor de auto langs was toen we er voorbij kwamen. Op tijd stoppen had me niet meer gelukt en uitwijken was ook niet echt een optie met aan de ene kant van de weg een rotswand en aan de andere kant een redelijk steile afgrond. Nu hebben we een flinke auto maar ik vraag me toch af wat we de verhuurmaatschappij hadden moeten vertellen als er een deuk in gezeten zou hebben…

Op de terugweg naar het motel een Applebee’s restaurant opgezocht om wat te eten. Ik moet zeggen dat al dat uit-eten met zijn hamburgers, patat, pizza etc. me behoorlijk tegen gaat staan. Iets gewoon gezonds lijkt vrijwel onmogelijk. Ik was dan ook blij dat ik hier gewoon kon kiezen voor gekookte rijst met gebakken groenten en gamba’s! Uiteindelijk waren we rond 21:00 uur in het motel. Morgen ons laatste National Park: Yosemite.

Gereden km: 300 km
Geslapen in: Americas Best Value Inn, Fresno
Gegeten bij: Applebee’s

Vegas, part 4

Na een wat korte nacht slapen en wat tv kijken hebben wij onszelf op het gemakje gedoucht en aangekleed. Rond een uur of 12 moest er toch eens wat gegeten gaan worden. Las Vegas is beroemd en berucht om zijn buffetten. Bij wijze van brunch toch maar eens zo’n buffetje geprobeerd in ons eigen hotel. Nou, dat hadden we eerder moeten weten! De keuze was enorm en de kwaliteit eigenlijk ook heel erg goed. Je kon kiezen uit zo’n 15 verschillende salades, Amerikaans eten, Italiaans, Chinees, Mexicaans etc. Ook was er een uitgebreid dessert buffet met een heerlijke cremè (zonder brulée), diverse taarten en cakes enzovoort enzoverder.
20130904-231435.jpg
Van ons vorige bezoek aan Vegas hadden we geleerd dat de afstanden wel erg groot waren om te lopen en dat er dan ook, heel handig, een monorail was aangelegd. Hier dus ook kaartjes voor gekocht zodat we niet alles hoefde te lopen, dat scheelde enorm!

Ik had tijdens ons eerste bezoek aan Vegas leuke Ugg moccasins gezien die een stuk goedkoper waren dan in Nederland, hier moest dus even naar gekeken worden in de Forum Shops naast Ceasars Palace. Rogier had geen idee welke schoenen ik toch steeds bedoeld had de afgelopen week dus hij wist ook niet dat het díe schoenen waren die ik als eerste paste. Zijn droge maar oprechte opmerking: “het lijken wel boten die je aanhebt” maakte dan ook gelijk korte metten met mijn droom van afgelopen week…een ander paar (laarsjes) vonden we wel heel leuk maar waren toch iets te duur…

Ik wilde ook graag nog een keer in het hotel The Venetian kijken. Ook nu vonden wij dit weer absoluut het mooiste hotel! Natuurlijk nog wat hotels aan onze kant van de strip bekeken. Uiteindelijk vonden we toch wel dat een show bekijken erbij hoorde in Vegas. Er draaien ontzettend veel shows waarvan er veel van Cirque du Soleil zijn. In het hotel naast de onze was er een show van Cirque du Soleil met Michael Jackson als thema, dit leek ons wel wat maar Vegas draait toch ook wel om de showgirls. Het is immers SinCity… In ons eigen hotel draaide de (topless) showgirl voorstelling, Fantasy. Dit leek ons ook een leuke show. Na even getwijfeld te hebben en ook de prijs van beide shows in ogenschouw genomen te hebben toch besloten voor Fantasy te gaan. Volgens de recensies moest deze ook erg geschikt zijn voor koppels.
20130904-231453.jpg
Dit laatste bleek ook zeker zo te zijn. Veel koppels in de zaal en een erg leuke show. Natuurlijk met knappe meisjes die allerlei dansjes doen en dan ook steevast hun beha uittrekken, maar ook een steengoede zangeres die ook de show aan elkaar praatte en een zwarte, mannelijke, komiek. Die laatste was zo grof maar zo grappig! De tranen rolde over mijn wangen! Ge-wel-dig!
Een showgirl kon ook acrobatiek, je ziet het wel eens op tv, van die meiden die een show doen in twee grote linten die aan het plafond hangen. Wauw! Dat was echt heel gaaf om te zien! Een ander kon erg goed paaldansen. Toch respect voor, ik doe het ze niet na (geen gezicht ook hahaha).
Al met al ‘time wel spend’!

Van het hotel hadden we nog een bon van $20,- die we konden besteden aan een hapje of een drankje. Omdat de cocktails gisteren zo lekker waren er nu maar weer een gaan drinken. Een prima dagje om te vieren dat we precies een maand getrouwd zijn!

Gereden km: per monorail zo’n 10 km
Gegeten: brunch buffet in Luxor, tussendoor een heerlijke pretzel in the Venetian, diner Mexicaans in Luxor (zo slecht dat we daar geen woorden meer aan vuil willen maken….)
Geslapen: Luxor in Las Vegas

Vegas again (part 3)

Omdat we niet naar Yellowstone konden wat wel in de planning zat, moest er iets anders bedacht worden. Las Vegas zit op de route naar de andere parken die we willen bezoeken, het is een gave stad dus, tja, waarom niet?! Gelijk een leuke dag om ons eerste jubileum (morgen 1 maand getrouwd) te vieren. Maar ja, waar ga je dan deze keer slapen? Rogier wilde eigenlijk buiten de strip, dat is goedkoper. Maar ik vond het toch op de strip wel erg leuk. We zijn uitgekomen bij Luxor. Aan de andere kant van de strip als waar we de vorige keer zaten. Aangezien de strip nogal lang is hebben we dit stuk toen niet gezien dus dat kwam goed uit.

Onderweg niet veel gezien. Een lang stuk snelweg waarbij de TomTom aangaf dat we pas over 600 km de afslag moesten nemen. Wel kwamen we onderweg langs een Home Depot. Omdat we, na alle keren dat we dit hadden zien staan, toch wel erg benieuwd waren wat dit nu was zijn we hier even naar binnen gegaan. Het bleek niets anders dan de Hornbach! Precies dezelfde opstelling, spullen, grootte en zelfs de huiskleuren hetzelfde. Surprise!!!
20130904-230644.jpg
Gelukkig waren we vanmorgen bijtijds weggegaan uit Salt Lake City waardoor we netjes op tijd (met een uur tijdsverschil in ons voordeel) in Vegas aankwamen. Het inchecken werd nog even spannend. Onderweg, tijdens het tanken, bleek de creditcard niet meer geaccepteerd te worden terwijl er voldoende bestedingsruimte op zat. Zou hij het nu bij het inchecken wel doen? Helaas deed hij het hier ook niet (slik), wat was ik blij dat we ook contant geld bij ons hadden!
20130904-231024.jpg
Op de, zeer ruime, kamer (in de pyramide) eerst even uitgerust van de reis. Daarna een hapje gaan eten in een naburig hotel New York, New York. In dit hotel waren we de vorige keer ook al gaan kijken omdat hier de show Zumanity van Cirque du Soleil speelt. Deze wilden we heel graag zien maar had toen een zomerstop. Nu dus nog maar eens proberen. Helaas begon de show pas weer op 4 september dus hadden we weer pech, balen! Om het goed te maken een lekker Ben en Jerry’s “ijsje” gedeeld. Hierna weer terug naar ons hotel gelopen. Hier hebben we zowaar een gokje gewaagd op de blackjack automaat. Ik speelde vrij aardig waardoor we ons bedrag verdubbelde! Hierdoor hadden we ineens 2 euro! Uiteraard waren we deze een minuut later weer kwijt maar het idee was leuk. Van al dat gokken hadden we dorst gekregen en daarom zijn we nog wat cocktailtjes gaan drinken in een van de bars van het hotel, waarbij we uitkeken op een schaars geklede dame die (schijnbaar…) uitdagend aan het dansen was. Na deze lange dag besloten om maar optijd (lees 1 uur ‘s-nachts) naar bed te gaan.
20130904-230802.jpg
Gereden: 677 kilometer
Geslapen in: Luxor in Las Vegas
Gegeten: pizzapunt in New York, New York.
Gewonnen: 1 dollar!
Verloren: diezelfde dollar…

Salt Lake City

Vandaag niet al te lang uitslapen want we hadden belangrijke zaken op ons programma van vandaag; Shoppen!!!
In het stukje van Salt Lake City waar wij zaten waren meerdere winkelcentra. Omdat Salt Lake City dé stad is van de Mormonen en wij de kerk en gebouwen die daar bij horen ook wel wilden zien, gekozen voor een winkelcentrum daar in de buurt. Toevallig bleek dit centrum spik splinter nieuw. Voorzien van fonteinen en watervallen een heel mooie plek.

Hier hebben we aardig wat uurtjes rondgestruind. Kleding in Amerika is over het algemeen goedkoper dan in Nederland (wel afhankelijk van waar je shopt natuurlijk, een Dior blijft Dior) Omdat het Laborday weekend was gaven een hoop winkels ook nog eens 40% korting op de gehele (!) collectie! We konden niet anders dan de halve American Eagle Outfitters leegkopen…. Ook voor baby’s en kleine kinderen hadden ze (weer) zulke gave dingen! De Baby GAP met de meest schattige en stoere vestjes en bloesjes bijvoorbeeld, of de Pottery Barn Kids met leuke ideetjes voor de kinderkamer en ge-wel-di-ge kinderboeken. Ik vind het wel confronterend om dit allemaal te zien en zou het liefst alles willen kopen! Dat is dan wellicht weer het positieve aan dit verhaal, ik hou wel geld “over”.
20130904-221905.jpg
Na flink geshopt te hebben ook nog even de weg overgestoken om te kijken bij Temple Square. Dit is een heel groot terrein met allerlei gebouwen die gebouwd zijn sinds de aankomst van de eerste groep Mormonen (die niet zo welkom waren in de rest van Amerika, wegens o.a. toegestane polygamie) in Salt Lake City. Wat wij vooral heel bizar vonden was hoe goed het terrein onderhouden werd en hoe groot en luxe de gebouwen waren. Achteraf niet gek wanneer je bedenkt dat elk lid van de gemeenschap een groot deel van zijn inkomsten af moet staan aan deze gemeenschap. Ook hier weer vele watervallen, fonteinen en vooal veel bloemen. Binnen was zelf een groot Jezus beeld nagebouwd volgens voorbeeld van een die ergens anders in de wereld staat. Er omheen een immens grote muurschildering van het heelal. Ook binnen; een tentoonstelling zoals je die ik het museum zou tegenkomen over de vondst van het boek van Mormon, oftewel hun bijbel. Wij vonden dit allemaal erg over de top en, ondanks dat daar geen pogingen toe gedaan werden, hadden wij het gevoel dat een van de “brothers of sisters” elk moment naar ons toe kon komen om ons te “bekeren”. Na een krap uurtje toch maar weer terug gelopen naar het centrum voor een hapje.
20130904-221844.jpg
We hadden gezien dat er in dit centrum een Cheesecake Factory zat waar je naast cheesecake (duh), ook heerlijk kunt eten. Er zaten alleen wel veel mensen buiten. Wij dachten dat zij zaten te wachten tot hun auto werd terug gebracht van de valet parking maar niets was minder waar….er was een wachttijd van ruim drie kwartier bij de Cheesecakefactory! Kreeg je een soort pieper mee die i.p.v. piept gaat flitsen wanneer je je mag melden voor een tafel! Dat vonden we toch echt wel té belachelijk! Dus, terug naar het motel, dan zouden we daar wel zien.

Bij het motel aangekomen eerst eens even de email etc. gecheckt. Het internet was in dit motel vrij belabberd, viel steeds uit en was traag. Uiteindelijk toch wat whatsappjes van Martijn ontvangen met het verzoek, als we toch aan het winkelen waren, een polo van het merk Hollister mee te nemen voor hem. Aangezien we net terug waren van het shoppen, het al 7 uur was en we geen Hollister waren tegen gekomen waren we eigenlijk niet meer van plan te gaan zoeken. Maar ja, we moesten toch nog eten dus we konden best even kijken of er bij het winkelcentrum naast het motel iets te vinden was. En jawel, daar zat een Hollister. Dus wij daar naartoe. Naast een polo voor Martijn ook weer het e.e.a. voor onszelf gekocht. Aldaar op de Amerikaanse wijze gegeten, op de foodcourt van het winkelcentrum bij de Panda Express, overigens zeer lekker gegeten voor zo’n $6,-! Ik dacht nog gezond te doen met een groene ice tea, maar helaas daar zaten 200(!) calorieën in!

Weer terug in het motel alle aankopen ontdaan van stickertjes en labeltjes en de koffer opnieuw ingepakt. Hierna gelijk gaan slapen want morgen hebben we weer een lange dag voor de boeg. Vandaag heb ik genoten! Heerlijk om weer eens te winkelen en dan ook nog eens met zoveel korting!!!

Gereden: 30 kilometer.
Geslapen bij: Howard Johnson Express Inn
Gegeten bij: tussen de middag een heerlijk broodje bij weet-ik-niet-meer… ’s avonds bij de Panda Express
Uitgegeven $: teveel! (alhoewel het nog meeviel als je zag wat we hadden voor dat geld)

Zion NP

Vandaag stond Zion NP op het programma. Vanuit ons motel in Hurricane zo’n uurtje rijden. Ondanks dat Zion ook een canyon is, is het totaal niet te vergelijken met de Grand Canyon. In goede zin! Wat een ontzettend mooi park is dit. De stenen zijn ook dieprood, net als in de Grand Canyon, maar hebben witte toppen. Omdat iemand met het Mormoonse geloof dit park heeft “ontdekt” zijn alle punten benoemd naar bekende dingen uit de mormoonse bijbel. Zo zijn er drie grote bergtoppen naast elkaar; Abraham, Isaac en Jacob ook wel: The court of the patriarchs. Je kunt het park alleen in met een shuttlebus die je op alle view points afzet. Wij zijn gelijk doorgegaan naar de laatste de Temple of Sinawave. Vanaf de busstop loopt er een hiking (jawel!) trail door dit deel van het park. Je loopt tussen de canyon in langs een snelstromend riviertje, langs het moeras, stukken bos etc. We hebben hier ontzettend veel wilde dieren gezien die je bij ons niet zo gemakkelijk tegenkomt. Wederom veel ‘rocksquirrels’ oftewel eekhoorntjes. Ook hier weer zodanig gewend aan mensen dat ze naar je toekomen om te bedelen voor eten. Erg jammer om te zien dat, ondanks alle waarschuwingen, mensen de beestjes toch eten geven. Wij hebben er wel eentje kunnen filmen die zijn verborgen voorraad nootjes aan het opgraven was en lekker allemaal in zijn bekje propte om ergens anders te verstoppen. Een ontzettend leuk gezicht. In het hele park liepen veel herten. We hebben zelfs een hert met twee jongen voorbij zien lopen (op de parkeerplaats van de auto nota bene!). Ook hebben we een kolibrie gezien, bighorns (grote geiten met nog grotere hoorns) en natuurlijk nog meer eekhoorntjes! Het stikt ervan in deze parken. Maar het blijft leuk om naar te kijken. Aan het einde van dit pad, zo’n 2 mile verderop, kwam je uiteindelijk uit bij het riviertje. Om verder te kunnen moest je door het water heen naar de overkant om bij de ‘Narrows’ te komen. Een heel smal stukje tussen twee bergen in. Aangezien er een verhoogde kans was op flash floods vonden we dit niet zo’n goed idee en zijn we weer terug gelopen. Over dit stuk hebben we al zeker een uur gelopen. Er was zoveel te zien! Nadeel was wel dat het vandaag erg heet was waardoor we niet zoveel enrgie hadden. Nadat we met de shuttlebus teruggereden waren naar halverwege het park hebben we daar even geluncht. Tijdens de lunch aan tafel gezeten met een ouder Amerikaans echtpaar, erg leuk! Ze kenden Nederland vooral van het verhaal van het jongetje dat zijn duim in de dijk stak om te voorkomen dat hij door zou breken, ha ha. Echt wel een tijdje leuk met deze mensen gesproken.
20130831-163902.jpg
Na de lunch moesten we beslissen of we nog verder wilden kijken. Alle bezienswaardigheden kon je alleen bereiken via hikingtrails net als de vorige gemiddeld zo’n 2 miles lang. Gezien de hitte en het feit dat we weer verder moesten rijden besloten om de rest vanuit de bus te bekijken en lekker naar de auto te gaan.

Bij de auto aangekomen natuurlijk weer wat dieren op de foto gezet. Terwijl we hier mee bezig waren ook nog een Nederlands stel van onze leeftijd tegen gekomen. Zo lekker om even gewoon Nederlands tegen anderen te praten. Ondanks dat we allebei goed Engels kunnen verstaan en lezen valt de uitspraak wat tegen. Het is toch nog best lastig om jezelf goed verstaanbaar te maken. Met dit stel hebben we ieders reis tot nu toe doorgenomen en wat tips uitgewisseld.
20130831-163918.jpg
Om Zion uit te komen kon je wel een stuk door het park heen rijden met de auto, de ‘scenic route’. Nou, dat was ABSOLUUT de moeite waard. Ondertussen begon het namelijk te regenen waardoor wij mooie watervallen hebben gezien maar ook het kleine riviertje wat uitgroeide tot een kolkende rivier. Onderweg de mooiste delen van de canyon kunnen bekijken en zelfs de bighoorns gezien (waar ik eerder over schreef) die niet zo makkelijk te vinden zijn maar nu gewoon de weg overstaken om weer een nieuwe rots te beklimmen met zijn allen. Ook leuk, in het gezeldschap van een Amerikaan onder de achterklep van onze auto vandaan foto’s staan maken i.v.m. de regen!
20130831-163931.jpg
Na Zion zijn we doorgereden naar Bryce NP. Hier zouden we pas morgen naartoe gaan maar aangezien we redelijk op tijd aankwamen en het bijna zonsondergang was besloten gelijk maar even te gaan kijken bij ‘sunsetpoint’. Bryce is ook weer een heel ander park. De rotsformaties bestaan hier uit kalksteen. Door erosie van bevriezend en dooiend water (uitzetten/krimpen) en regen krijgen de rotsen hun unieke vorm, hier Hoodoos genoemd. Het zijn allemaal geschakelde pilaren met spitse toppen. Voornamelijk is de rode kleur zoals de andere parken. Ze staan allemaal dicht op elkaar en geeft zeker met zonsondergang (of opkomst) een schitterend beeld. De kleuren zijn dan zo intens! Na hier wat foto’s gemaakt te hebben zijn we doorgereden naar het Bryce View Lodge, ons motel voor vannacht in Bryce Canyon City. Lekker dichtbij het park, ook wel makkelijk voor morgen.

Bij dit motel was ook een oud cowboy stadje nagebouwd met winkeltjes erin waar je souvenirs of een ijsje kon kopen. Ook gingen hier vandaan de tochten te paard door de canyon. Aan de overkant van de weg bij Ruby’s Inn hebben we gegeten. Bij binnenkomst stond er een lange rij te wachten op een tafeltje, bijna zijn we weggegaan. Achteraf heel blij dat we dat niet gedaan hebben. Je kon hier á la carte eten of kiezen voor het buffet. Wij namen de laatste optie en hebben echt heerlijk gegeten van ‘echt’ Amerikaans als stirfry, potroast, mashed potatoes etc. Vooral de toetjes (allemaal heerlijke taarten) waren geweldig. Helaas zijn wij wel slechte buffet eters want na een bordje zitten we al vol. Ondanks dat zeer de moeite waard.

Na deze indrukwekkende dag terug naar het motel om motels voor de volgende dagen uit te zoeken. Ondanks alle branden die er zijn in Yellowstone is dit park gewoon toegankelijk. Alle branden worden gecontroleerd en vormen geen gevaar voor publiek. Waar wij alleen geen rekening mee gehouden hadden was Laborday op 2 sept. Toch wel een grote dag hier in Amerika en zeker het weekend daarvoor is het druk. In Yellowstone was er daarom al geen kamer meer te vinden. Het dichtsbijzijnde plaatsje bleek nog ruim 2 uur rijden van het park te zijn. Aangezien we hier drie dagen wilden blijven betekende dat ook dat we meerdere keren die 2 uur op en neer moesten rijden en daarbij ruim $300,- voor het motel moesten betalen. Uiteindelijk hebben we dus besloten Yellowstone toch maar over te slaan en eerder richting Death Valley, Seqouia NP en Yosemite te gaan rijden. Wel jammer want Yellowstone heeft de grootste diversiteit aan dieren zoals beren. Misschien een volgende keer?

Tip van de dag: Neem waterschoenen mee naar Zion om in de rivier te kunnen lopen.
Geslapen: Bryce View Lodge
Gegeten: Ruby’s Inn
Gereden afstand: 171 km

Grand Canyon

Vanmorgen bijtijds opgestaan voor de rit van ruim een uur naar de Grand Canyon. Bij de Canyon is een bezoekerscentrum waar je kan eten (zoals wij bij de Mexicaan voor een ontbijt van ei en bacon/ham), er zitten wat motels en het National Geographic bezoekerscentrum.
Na ons ontbijt bij de laatste begonnen. Voor onze bruiloft hebben wij van iedereen een film pakket gekregen met een filmtip. Een van die tips kwam van Tim (een collega van Rogier). De tip was om de film in het bezoekerscentrum te bekijken. Deze film is in IMAX formaat en laat de geschiedenis van de Grand Canyon zien. Heel mooi in beeld gebracht. De beelden vanuit een helikopter waren zo echt dat ik er een beetje misselijk van werd haha! (reden genoeg voor mij, met mijn lichte hoogtevrees, om geen helikoptervlucht te boeken…) Hierna nog even rondgekeken in de souvenierswinkel ernaast. Je kan hier hele mooie boeken kopen over de Grand Canyon voor een redelijke prijs. Waar je bij ons voor zo’n boek al snel €30,- zou betalen kost het hier zo’n $20,- (omgerekend €15,-!) De verleiding was groot maar na onszelf de vraag gesteld te hebben of we er na deze reis ooit nog in zullen lezen, besloten niets te kopen.
20130828-002631.jpg
Door naar de Canyon. Overal zijn er ‘view points’ vanwaar je over en in de Canyon kunt kijken. Bij de eerste hadden we redelijk zicht al was het wel erg bewolkt. Hierdoor kwam de rode kleur van het gesteente niet goed tot zijn recht, wat we wel een beetje jammer vonden. Toch een hoop foto’s gemaakt. Ook van alle eekhoorntjes die hier leven. Wat grijzer van kleur en groter dan die bij ons maar wat zij ze leuk! Ze hebben feilloos in de gaten dat waar mensen zijn er ook eten zal zijn dus ze zijn absoluut niet bang om dichter bij te komen. We hadden er zelfs bijna eentje als verstekeling meegenomen omdat deze nog net niet in Rogier zijn tas, die op de grond stond, was gekropen.
In de tussentijd nam de bewolking in zeer snel tempo toe. Dat was echt onvoorstelbaar. Binnen 5 minuten was er van de canyon niets meer te zien behalve een dikke witte mist! Daarbij begon het ook nog zachtjes te druppelen.
20130828-002601.jpg
Aangezien de eigenaresse van ons motel ons een leuke route had meegegeven toch besloten deze route uit te rijden. De eerste paar viewing points hebben we nog bekeken, althans de mist gezien, maar al snel begon het heel hard te regenen (zeg: wolkbreuk incl. onweer) waarna we besloten de route af te rijden naar Flagstaff waar we ook wat boodschappen zouden kunnen doen. Wat een noodweer hebben wij onderweg gehad zeg! Je zag geen hand voor ogen.

Uiteindelijk aangekomen in Flagstaaf eerst wat boodschapjes gedaan. Omdat we nog moesten eten en ik toch wel heel benieuwd was naar de American Pancakes van Ihop besloten daarheen te gaan. Ik nam de gewone pancakes met boter en maplesirup en Rogier de chocolate chip pancakes. Wat heb ik een spijt gehad. Een droge hap met weinig smaak…daar ga ik in ieder geval niet meer heen. Alhoewel die van Rogier best aardig waren.

In Flagstaff zit ook een groot winkelcentrum dus daar ook nog even gekeken. Uiteindelijk waren we rond 8 uur terug in het motel. Morgen maar weer proberen om naar de Canyon te gaan. Het weerbericht geeft op dat het ’s ochtends vroeg droog is. De zonsopkomst schijnt heel mooi te zijn…

Geslapen: El Rancho motel
Gereden: 314 km
Gegeten bij: een mexicaan (waarvan we de naam snel vergeten zijn) en de Ihop

Las Vegas part 2

Na onze nachtelijke avonturen op de strip gisteravond, vanmorgen eerst eens heerlijk uitgeslapen. Alleen al voor het heerlijke bed kan ik het hotel aanraden! Aangezien “het leven” in Las Vegas pas op gang komt tegen de avond, hebben wij lekker rustig aangedaan.
Om een uur of drie zijn we maar eens naar beneden gegaan om wat te eten. Een gewoon ontbijt is lastig in Amerika, zo ook hier. Daarom, en gezien de tijd, hebben we maar gekozen voor een omelet voor Rogier en een ‘broodje’ voor mij. Uiteraard met een normal size cola, wat voor ons Hollanders zoiets is als een extra extra large. Het duurde ongeveer drie kwartier voor we het eten eindelijk hadden (ik bedoel, kom op! Zo moeilijk is een omelet niet toch?) om na een kwartier af te rekenen en weer de strip op te kunnen.

De strip bij daglicht is wel even wat anders. Sowieso rustiger dan ’s avonds waardoor je beter door kunt lopen maar het is ook minder sfeervol. Alle neon verlichting steekt natuurlijk niet zo lekker af als in het donker. In de hotels/casino’s hangt echter wel het zelfde sfeertje, gokken doen ze hier ook en masse overdag.
20130825-231011.jpg
Het was duidelijk dat we veel meer energie hadden dan gisteren. Het lopen ging een stuk makkelijker. Daarbij ontdekte we dat er een gratis monorail ging tussen ons hotel en die van The Mirage, het hotel naast ons. Scheelde toch al snel zo’n 10 minuten lopen. Dit hotel is, naast zijn vulkaan show, bekend van de tuin met dolfijnen en siberische tijgers. We vonden alleen de toegang van zo’n $20,- pp te veel voor dit kleine dierentuintje. Daarbij waren we net in Sea World geweest, en hadden dus al even genoeg dolfijnen gezien.

Op naar het volgende hotel. We hadden van te voren een lijstje gemaakt welke we absoluut wilden zien. De strip, en alle casino’s, zijn zo groot dat je het gewoon niet redt om in een dag alles te zien. We hebben de volgende hotels gehad; uiteraard The Mirage, The Bellagio, Ceasers Palace met zijn Forum Shops, MGM Grand en Paris. Lijkt niet zoveel maar we hebben uitgerekend dat we er in totaal, incl. shows, zo’n 6 uur over gedaan hebben, zonder pauze. Sommige casino’s zijn zo groot dat je de uitgang niet eens kan vinden!

In de Forum Shoppes (een heel groot winkelcentrum met merken als DKNY, Jimmy Choo, Cartier etc.) hebben ze ronde roltrappen, heel bijzonder. Ook zijn er bewegende beelden en een aquarium. We hebben hier genoten van een proeverij van chocolade incl. mini BBQ om marshmallows boven te roosteren. Moet je niet doen zoals Rogier, die stak ze in brand! Ik had bijna een paar ontzettend leuke Ugg moccasins gekocht van $120,-, een stuk goedkoper dan in Nederland maar ik heb mezelf toch in kunnen houden. Ook nog wat leuke jurkjes gepast, en niet gekocht. Wat wel opvallend is, zowel in restaurants als in winkels stelt het personeel zich aan je voor en is er ook een vast persoon die je helpt. In de kleding winkel vond ik het wel vreemd om door de verkoopster met mijn voornaam aangesproken te worden wanneer ze me vroeg of het naar wens was. Ik geloof dat ik het anonieme “mevrouw” toch prettiger vind.

Bij het Bellagio hebben we genoten van de voorstelling met de fonteinen. Dit is wat mij (ons) betreft een absolute must see! Wat is dat mooi zeg. Echt kippenvel. Ieder kwartier is er weer een show. Elke show is weer anders, maar steeds gaan de fonteinen op de maat van de muziek op en neer. Wij hebben twee shows gezien maar het liefst had ik ze allemaal bekeken. Ik heb ze gefilmd maar kreeg alleen het middenstuk op film. De werkelijke show is zeker drie keer zo breed als het schermpje van mijn camera!
20130825-231034.jpg
Onderweg hadden wij al meerdere mensen gezien die met super grote Margeritha’s rondliepen. Ik vond dat wij die ook wel even konden proberen. Voor $20,- kreeg je een soort beker van anderhalve liter! Eigenlijk was het niets meer dan een grote slush puppy in ons geval met kersen smaak en wodka. Dronken wordt je er in ieder geval niet van. Je doet er wel lekker lang mee, dat is dan weer een meevaller.

Bij de MGM Grand bleek er een monorail te rijden die zo’n beetje alle hotels aandoet. Voor $12,- kun je een dagkaart kopen. Helaas kwamen wij hier te laat achter want het is zeker wel een aanrader als je wel alles wil zien maar geen zere voeten wil krijgen van het slenteren tussen al het publiek.

Als laatste hebben we de show van the Mirage gezien. Voor dit hotel zijn allemaal watervallen aangelegd, met alle palmbomen doet het denken aan een fatamorgana, wat natuurlijk ook de vertaling is van de naam van dit hotel. Een van deze watervallen is een vulkaan welke ieder uur uitbarst. Ook heel mooi!
20130825-231055.jpg
Onderweg zie je naast dit moois ook nog de mooiste auto’s voorbij komen, van mijn favoriet de Camaro tot die van Rogier, een carbon black Lamborghini. En natuurlijk ook veel zeer schaars geklede vrouwen in bunny of showgirl kostuum. Daar stak ik toch een beetje gewoontjes bij af in mijn Steps jurkje met Birkenstocks!

Na al het lopen en onze ogen, weer, te hebben uitgekeken kwamen we om twaalf uur weer terug in ons hotel. Omdat we ook morgen weer een vol programma hebben met een lange auto rit zijn we maar gelijk naar bed gegaan.

Ergens jammer dat we maar twee avonden in Las Vegas hadden. Het is echt zo’n gave stad! Over de top natuurlijk maar alles wel even mooi! Ik had graag de Venetian nog een keer gezien maar hier waren we ’s avonds echt te moe voor. Wat ons betreft was dit wel het allermooiste hotel.
Ik merk ook dat dit stukje schrijven best lastig is. We hebben zoveel gezien, zoveel indrukken opgedaan en zo genoten. Dat is niet op papier uit te drukken. Natuurlijk hebben we veel foto’s gemaakt en veel gefilmd maar eigenlijk moet je dit gewoon met eigen ogen gezien hebben. Voor onze trip was Las Vegas een van de plekke die mij het minste trok. Hier moet ik op terug komen, misschien is Las Vegas wel het gaafste wat we gezien hebben deze vakantie, vooral omdat het allemaal zo groots is.

Geslapen: Treasure Island (daar bekend als TI)
Gegeten: The Coffeeshop (ja, echt)
Gereden km: 0 ( tenzij je de monorail meerekend, dan zo’n 2 km)